Το Ποτήριον ό Εγώ πίνω πίεσθε...
Δημοσιεύτηκε: Δευ Νοέμ 23, 2009 8:23 am
«Καί προσπορεύονται αυτώ Ιάκωβος καί Ιωάννης οι υιοί Ζεβεδαίου λέγοντας:
- Διδάσκαλε, θέλομεν ίνα ό εάν αιτήσωμεν ποιήσης ημίν.
Ο δέ είπεν αυτοίς:
- Τι θέλετε ποιήσαι Με υμίν;
Οι δέ είπον Αυτώ:
- Δός ημίν ίνα είς εκ δεξιών Σου και είς εξ ευωνύμων Σου καθίσωμεν εν τή δόξη Σου.
Ο δέ Ιησούς είπεν αυτοίς:
- Ούκ οίδατε τι αιτείσθε.
Δύνασθε πιείν το Ποτήριον ό Εγώ πίνω, και το βάπτισμα ό Εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήναι;
Οι δέ είπον Αυτώ:
- Δυνάμεθα.
Ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς:
- Το μέν Ποτήριον ό Εγώ πίνω πίεσθε, καί το βάπτισμα ό Εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθαι» (Μαρκ. 10, 33-39)
«Καί Αυτός (ο Ιησούς) απεσπάσθη απ' αυτών (τών μαθητών) ωσεί λίθου βολήν,
καί θείς τα γόνατα προσηύχετο λέγων:
- Πάτερ, ει βούλει παρενεγκείν τούτο το Ποτήριον απ' Εμού!...
Καί γενόμενος εν αγωνία εκτενέστερον προσηύχετο.
Εγένετο δε ο ιδρώς Αυτού ωσεί θρόμβοι αίματος καταβαίνοντος επί την γήν»(Λουκ. 22, 42-44)
Τι είναι το Ποτήριον τούτο του Χριστού κατά την ουσίαν αυτού; Το βάθος του μυστηρίου τούτου είναι αποκεκρυμμένον αφ' ημών. Εν τη προσπαθεία ημών όπως ακολουθήσωμεν τον Χριστόν διά τής οδού τής τηρήσεως των εντολών Αυτού, αναποφεύκτως και απαύστως πίνομεν ποτήριόν τι, αλλά δεν κατανοούμεν πλήρως το Ποτήριον εκείνο εις το οποίον αναφέρετο και το οποίον έζη ο Χριστός
«εν τή ώρα εκείνη». Εν τούτοις ανάλογόν τι απαραιτήτως τελείται και μεθ' ημών καθώς Αυτός
Ούτος είπε: «Το Ποτήριον ό Εγώ πίνω πίεσθε» (Μαρκ. 10, 39).
Το Ποτήριον του Χριστού είναι μυστηριώδες,
αλλά και το ημέτερον ποτήριον του Χριστού
είναι κεκρυμμένον από των αλλοτρίων οφθαλμών
«Ει εν τη ζωή ταύτη ηλπικότες εσμέν εν Χριστώ μόνον,
ελεεινότεροι πάντων ανθρώπων εσμέν» (Α' Κορ. 15, 19).
Όντως, τούτο ακριβώς ούτως έχει. Αλλά διά τί μένει ανερμήνευτος η ευλογημένη αύτη «δυστυχία» εις τους μή ακολουθήσαντας τον Χριστόν; Διότι πάσαι εν γένει αι αντιδράσεις του Πνεύματος του Χριστού, πρός πάντα τα πέριξ ημών τελούμενα, διαφέρουν βαθέως - συχνάκις δέ είναι και εκ διαμέτρου αντίθετοι - πρός το πνεύμα των τέκνων του κόσμου τούτου.
-------
Καί όστις θέλει να γνωρίζη περί του μυστηρίου τούτου, έστω και εκ μέρους, ούτος οφείλει να άρη επί τών ώμων τον σταυρόν αυτού και να παραδοθή τελείως εις το θέλημα του Ουρανίου Πατρός.
Δεν υπάρχει άλλη οδός.
Και δεν υπάρχει εισέτι τέλος εις την σύγκρουσιν
μεταξύ του Χριστού και του κόσμου τούτου.
Περί Προσευχής σελ.40-41 & 41-42
Αρχιμανδρίου Σωφρονίου Σαχάρωφ
Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου
Έσσεξ Αγγλίας 1984
- Διδάσκαλε, θέλομεν ίνα ό εάν αιτήσωμεν ποιήσης ημίν.
Ο δέ είπεν αυτοίς:
- Τι θέλετε ποιήσαι Με υμίν;
Οι δέ είπον Αυτώ:
- Δός ημίν ίνα είς εκ δεξιών Σου και είς εξ ευωνύμων Σου καθίσωμεν εν τή δόξη Σου.
Ο δέ Ιησούς είπεν αυτοίς:
- Ούκ οίδατε τι αιτείσθε.
Δύνασθε πιείν το Ποτήριον ό Εγώ πίνω, και το βάπτισμα ό Εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήναι;
Οι δέ είπον Αυτώ:
- Δυνάμεθα.
Ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς:
- Το μέν Ποτήριον ό Εγώ πίνω πίεσθε, καί το βάπτισμα ό Εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθαι» (Μαρκ. 10, 33-39)
«Καί Αυτός (ο Ιησούς) απεσπάσθη απ' αυτών (τών μαθητών) ωσεί λίθου βολήν,
καί θείς τα γόνατα προσηύχετο λέγων:
- Πάτερ, ει βούλει παρενεγκείν τούτο το Ποτήριον απ' Εμού!...
Καί γενόμενος εν αγωνία εκτενέστερον προσηύχετο.
Εγένετο δε ο ιδρώς Αυτού ωσεί θρόμβοι αίματος καταβαίνοντος επί την γήν»(Λουκ. 22, 42-44)
Τι είναι το Ποτήριον τούτο του Χριστού κατά την ουσίαν αυτού; Το βάθος του μυστηρίου τούτου είναι αποκεκρυμμένον αφ' ημών. Εν τη προσπαθεία ημών όπως ακολουθήσωμεν τον Χριστόν διά τής οδού τής τηρήσεως των εντολών Αυτού, αναποφεύκτως και απαύστως πίνομεν ποτήριόν τι, αλλά δεν κατανοούμεν πλήρως το Ποτήριον εκείνο εις το οποίον αναφέρετο και το οποίον έζη ο Χριστός
«εν τή ώρα εκείνη». Εν τούτοις ανάλογόν τι απαραιτήτως τελείται και μεθ' ημών καθώς Αυτός
Ούτος είπε: «Το Ποτήριον ό Εγώ πίνω πίεσθε» (Μαρκ. 10, 39).
Το Ποτήριον του Χριστού είναι μυστηριώδες,
αλλά και το ημέτερον ποτήριον του Χριστού
είναι κεκρυμμένον από των αλλοτρίων οφθαλμών
«Ει εν τη ζωή ταύτη ηλπικότες εσμέν εν Χριστώ μόνον,
ελεεινότεροι πάντων ανθρώπων εσμέν» (Α' Κορ. 15, 19).
Όντως, τούτο ακριβώς ούτως έχει. Αλλά διά τί μένει ανερμήνευτος η ευλογημένη αύτη «δυστυχία» εις τους μή ακολουθήσαντας τον Χριστόν; Διότι πάσαι εν γένει αι αντιδράσεις του Πνεύματος του Χριστού, πρός πάντα τα πέριξ ημών τελούμενα, διαφέρουν βαθέως - συχνάκις δέ είναι και εκ διαμέτρου αντίθετοι - πρός το πνεύμα των τέκνων του κόσμου τούτου.
-------
Καί όστις θέλει να γνωρίζη περί του μυστηρίου τούτου, έστω και εκ μέρους, ούτος οφείλει να άρη επί τών ώμων τον σταυρόν αυτού και να παραδοθή τελείως εις το θέλημα του Ουρανίου Πατρός.
Δεν υπάρχει άλλη οδός.
Και δεν υπάρχει εισέτι τέλος εις την σύγκρουσιν
μεταξύ του Χριστού και του κόσμου τούτου.
Περί Προσευχής σελ.40-41 & 41-42
Αρχιμανδρίου Σωφρονίου Σαχάρωφ
Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου
Έσσεξ Αγγλίας 1984