"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

dionysisgr έγραψε:Kαλα ολα αυτα που εχεις τοποθετησει,
αγαπητε orthodox_grnet,
αλλα δυσκολευομαι να κατανοησω, ομολογω, o αθλιος,
ποιο ειναι το σημειο προβληματισμου,
και που θελεις να φτασεις με αυτο το θεμα.

Τι θες να μας πεις και τι θες να βγαλεις απο αυτα; Ποιος γονιμος διαλογος μπορει να προκυψει εκ του θεματος αυτου;

Βοηθησε μας..

Να σημειωσω παντως οτι ο π.Νικολαος Λουδοβικος, εχει να πει πραγματα ακρως ωφελιμα, και διαφωτιστικα,
σε οποιον μπει στον ευχαριστο κοπο να διαβασει βιβλια του, και ακουσει ομιλιες του.

Δεν θέλω να καταλήξω κάπου. Απλά μου άρεσε και είπα να το μοιραστώ για βαθύτερο προβληματισμό. :))

Ωραια. Να θεσω εγω λοιπον εναν βαθυτερο προβληματισμο..

Εχει σημασια το που οφειλεται η αθεϊα, ως δοξα-γνωμη-αισθηση, προσωπικη,
οσον αφορα τις γενεσιουργες αιτιες της, μιλαω,
στην ποιοτητα της, στην διαμορφωση της, στην αγωνια της, στην ειλικρινεια της,
η απλως οι δρομοι αφετηριας, καθενος αθεου,
διαφερουν τεχνικα, σε λεπτομερειες,
και το μονο που μετραει ειναι το τραγικο αποτελεσμα,
της υϊοθεσιας της, ως κοσμοθεωριας απο τον ανθρωπο;

Με αλλα λογια κρινεται και καταδικαζεται εκ του αποτελεσματος η αθεϊα, απλα και μονον, ετσι στεγνα και νομικα,
η, μπορει καποιος με ειλικρινη διαθεση και πνευμα αληθειας και αλληλεγγυης,
να ανιχνευσει την καθαρη προαιρεση, ενος αθεου,
κατω απο τα πολλαπλες επιχωματωσεις,
που εχει υποστει απο το περιβαλλον, την κουλτουρα, την παιδεια, τις παραστασεις του;

Kαι που εμπλεκεται ο δικος μας, ρολος εδω, τι μπορουμε να προσφερουμε εμεις ως "πιστοι", σε αυτο το διαλογο;

Θα σας λυσω εγω ολες τις αποριες σας
ρωτηστε με και θα σας απαντησω

Περιμενουμε Δημητρη, την γνωμη σου, στις παραπανω ερωτησεις.

Ο άνθρωπος είναι διάλογος. Είναι κάτι που γίνεται συνεχώς. Δεν σταματάει στην υιοθέτηση του αθεϊσμού. Τα αγνά κίνητρα, βοηθούν στο να πάει παρακάτω.

Ποιος νομίζετε αλήθεια οτι είναι πιο κοντά στον Θεό; Ένας ο οποίος έχει πλάσει ένα είδωλο του Θεού, όπως φαντάζεται; Ή ένας ο οποίος απορρίπτει κάθε είδωλό Του; Ίσως ο δεύτερος που έχει υψιλότερη εικόνα για τον Θεό, να τον αναγνωρίσει καλύτερα "εν ετέρα μορφή". Ίσως όμως και να μείνει σε ιδεατές έννοιες οι οποίες ποτέ δεν θα βρούν αντίκρυσμα στον προσωπικό Θεό ο οποίος δεν έχει μόνο τον αποφατισμό αλλά και την ενανθρώπιση.

Τον βρισκουμε τον Θεο, η μας βρισκει ο Θεος;

Είναι συνάντηση.... Συνάντηση της οικονομίας του θεού και της ανθρώπινης προαίρεσης.

Ποιος λειπει τοτε απο το ραντεβου-συναντηση, ενος αθεου με τον Θεο;

O Θεος, ο αθεος, η δεν εχει παει κανενας;

Και γιατι το ραντεβου οριζεται για αλλους, ενω για αλλους οχι, η τουλαχιστον δεν εχει οριστει ακομη;

Η συνάντιση είναι προσωπική. Και απο έναν θρησκευόμενο άνθρωπο μπορεί να λείπει αυτή η συνάντηση. Προφανώς η προαίρεση του ανθρώπου είναι εκείνη που λείπει. Τις περισσότερες φορες ο άνθρωπος είναι απροετοίμαστος για μια τέτοια συνάντηση.

Τότε πάντως θα Τον συναντήσουμε μια και καλή. Πρόσωπο με πρόσωπο. Και τότε θα μετρηθούμε πόσο ζυμωθήκαμε με την Αλήθεια.

Μπορει αυτη η συναντηση να γινει εκτος Εκκλησιας;