Φταίνε τά μάτια;Η αγία μας Εκκλησία έχει, αγαπητοί μου, πολλές εορτές. Κάθε εορτή αγίου διαρκεί μία μέρα. Αλλ’ υπάρχει μία εορτή πού διαρκεί όχι μία άλλα σαράντα μέρες. Είναι το Πάσχα-σαράντα μέρες ακούγεται το «Χριστός ανέστη».
Ή έκτη Κυριακή άπό το Πάσχα είναι ή Κυριακή του τυφλού. Το ευαγγέλιο της ημέρας αυτής (Ίωάν. 9,1-38) διηγείται το μεγάλο θαύμα πώς ένας τυφλός είδε το φως του. Ας κάνουμε λίγες παρατηρήσεις.
Το θαύμα αυτό λέγεται θεραπεία του τυφλού. Κακώς όμως λέγεται θεραπεία. Δεν είναι θεραπεία· κάτι άλλο είναι. Διότι ο τυφλός αυτός διαφέρει άπό τούς άλλους. Πρώτον είναι τυφλός εκ γενετής, γεννήθηκε τυφλός. Άπό μιά νύχτα πήγε σε άλλη· άπό το σκοτάδι πού είχε μέσα στήν κοιλιά της μάνας, βγήκε στη ζωή πού γι’ αυτόν ήταν πάλι σκοτάδι. Δεν μπορούσε νά διακρίνει πότε είναι ήμερα και πότε νύχτα. Αλλά τυφλοί εκ γενετής υπάρχουν κι άλλοι. Αυτός είχε και κάτι άλλο ακόμη. Δεν ήταν απλώς τυφλός· ήταν αόμματος, δηλαδή δεν είχε καθόλου μάτια.
Έτυχε νά ξεθάψετε νεκρό; Είδατε πώς είναι τά μάτια στο κρανίο; Και τά ωραιότερα μάτια σβήνουν, και μένει κάτι απαίσιο δύο κόγχες κενές. Έτσι ήταν και ο τυφλός αυτός. Δεν είχε βολβούς των ματιών απλώς επάνω στις κενές κόγχες είχε ένα λεπτό δέρμα. Από αυτό καταλαβαίνετε, ότι το θαύμα αυτό πρέπει νά λέγεται όχι θεραπεία άλλά κάτι ανώτερο πρέπει νά λέγεται δημιουργία οφθαλμών διότι ο Κύριος στήν περίπτωση αυτή δεν θεράπευσε μία οργανική πάθηση, άλλά κατασκεύασε οφθαλμούς, έφτιαξε μάτια, δημιούργησε βολβούς. Αφού λοιπόν το σώμα είναι φτιαγμένο άπό τά διάφορα συνθετικά του χώματος, και ο Κύριος, αποδεικνύοντας ότι είναι ο ίδιος ο δημιουργός του σώματος, έπλασε άπό πηλό, λάσπη, ένα από τα πολυτιμότερα μέλη του σώματος, έφτιαξε το μάτι.
Λιγοι ομως εχουν μάτια αγαθά. Πολλοί έχουν μάτια αμαρτωλά, πού καλύτερα νά έλειπαν κι ο άνθρωπος νά ήταν τυφλός.
• Υπάρχουν μάτια φθονερά. Ό φθονερός δε μπορεί νά δει την πρόοδο και την ευτυχία του άλλου. Προοδεύει το παιδί του, ή παντρεύεται το κορίτσι του; αυτός έχει φαρμάκι στήν καρδιά. Και το μάτι του φθονερού είναι φωτιά, αστροπελέκι του διαβόλου. Το πιστεύει αυτό ή Εκκλησία. Τώρα βέβαια κάτι μοντέρνοι θεολόγοι και Ιεροκήρυκες, πού θέλουν νά φτιάσουν μία νέα θρησκεία επηρεασμένοι άπό τη Δύση, δεν τά πιστεύουν αυτά.. Εμείς πιστεύουμε ότι λέει ή αγία μας Εκκλησία. Αν ανοίξετε το Ευχολόγιο, πού το έγραψαν οι πατέρες μας, μεγάλοι άγιοι και άσκηταί, θα δείτε ότι υπάρχουν εκεί ευχές κατά τής βασκανίας. Έχω παραδείγματα, ότι μάτι φθονερών ανθρώπων έσκασε ζώο, έσκασε άνθρωπο! Είναι μάτι οχιάς, μάτι διαβόλου, μάτι κολάσεως.
• Εκτός άπό τά φθονερά υπάρχουν και μάτια πονηρά. Ό πονηρός έχει θολή ματιά. Ενώ εσύ του φέρεσαι άδολα, αυτός κλείνει το μάτι, κάνει νεύματα, σε κοροϊδεύει μπροστά στα μάτια σου. Το θεωρείτε μικρό αυτό; Ή αγία Γραφή κακίζει τούς «διανεύοντας όφθαλμοϊς» (Ψαλμ. 34,19), αυτούς πού κάνουν πονηρά νεύματα με τά μάτια.
• Υπάρχουν ακόμη μάτια πλεονεξίας. Οι πλεονέκται ότι δουν το θέλουν. Δεν ευχαριστούνται με ότι τούς έχει δώσει ο θεός. Ζητούν όλο και περισσότερα. Δε' χορταίνουν ποτέ.
• Αλλά χειρότερα είναι τά μάτια τά υπερήφανα, τά μάτια εκείνων που δεν καταδέχονται νά γυρίσουν νά δουν τον άλλο. θυμάστε τους Γερμανούς στήν Κατοχή, πού είχαν τά κεφάλια ψηλά; δεν καταδέχοντο νά ρίξουν μία ματιά στον Έλληνα. Τη βλέπεις την άλλη, την κυρία τής αριστοκρατίας, πού ποιος ξέρει με τι ατιμίες πλούτισε και θησαύρισε; τον βλέπεις τον άλλο, πού πήρε ένα δίπλωμα κι άνοιξε γραφείο; Δε γυρίζουν νά δουν το φτωχό. Τέτοια μάτια υπερήφανα θα τά ταπείνωσει ο Θεός.
• Τέλος είναι τά μάτια πορνείας και μοιχείας, μάτια γεμάτα λάβρα τού διαβόλου. Το λέει καθαρά ο ΚύριοςΌποιος ρίξει βλέμμα με αισχρά επιθυμία σε ξένο πρόσωπο, αυτός «ήδη έμοίχευσεν έν τή καρδία αυτού» (Ματθ. 5,28). Ας μην έκανε την αμαρτία με τά χέρια του, ας μη μόλυνε το κορμί του αφού μόλυνε τά μάτια του, είναι αμαρτία - πορνεία ή μοιχεία. Και υπάρχουν, λέει ή Γραφή, μάτια γεμάτα μοιχεία (Β' Πέτρ. 2,14). Σήμερα δυστυχώς ο διάβολος βρήκε φάμπρικα και με τά σύγχρονα θεάματα σόι βγάζει τά μάτια τού θεού και σόι δίνει μάτια Σοδόμων και Γομόρρας. Δεν μπορείς , όμως, αγαπητέ μου, νά βλέπεις στήν εκκλησία το δισκοπότηρο και την εικόνα τής Παναγίας, και μετά στήν οθόνη νά βλέπεις τά γυμνά κρέατα. Είναι αμαρτία. Τώρα άντρες - γυναίκες τι κάνουν; Τρώνε σάρκες! Εάν έρθει κάποιος μετανοημένος και μου πει «Πάτερ, εγώ έφαγα κρέας τη Μεγάλη Παρασκευή», βέβαια είναι κακό, άλλά θα το συγχωρήσω. 'Αλλ' αν έρθει και μου πει, ότι πήγε σε τέτοια θεάματα, δε' θα τον αφήσω νά κοινωνήσει· διότι δεν έφαγε κρέας ζώου, έφαγε όμως κρέατα πορνών.
Αν υπήρχε εκκλησία ζωντανή και ελευθέρα, Βασιλείων και Χρυσοστόμων. δεν θα επέτρεπε νά κοινωνούν τά άχραντα μυστήρια όσοι πορνεύουν και μοιχεύουν κατ' αυτό τον τρόπο.Θα μου πείτε' —Κάθισες στο σκαμνί του κατηγορουμένου τά μάτια. Αλλά τι σόι φταίνε τά μάτια:... Κι ακούω την απολογία των ματιών, πού λένε- —Τι κάναμε εμείς και μάς καταδικάζεις; 'Εμείς φταίμε; Εντολές εκτελούμε...Πράγματι, αδελφοί μου,δεν φταίνε τά μάτια. Κάτι άλλο φταίει. Τά μάτια είναι υπηρέτες, όργανα- το «αφεντικό» φταίει. Και «αφεντικό» είναι ή καρδιά! Αν ή αστυνομία κατάσχει μία φωτογραφική μηχανή πού περιέχει ένα φιλμ με γυμνά, δε θα οδηγήσει τη μηχανή στο δικαστήριο νά τη δικάσει· θα δικάσει αυτόν πού φωτογράφισε τά γυμνά. Και το μάτι λοιπόν μηχανή είναι άλλοτε βγάζει φωτογραφίες του διαβόλου, άλλοτε βγάζει φωτογραφίες του θεού. Διαλέξτε και πάρτε
.(π.Αυγουστίνος Καντιώτης)
Φταίνε τα μάτια μας ή η καρδιά μας?
Συντονιστές: ntinoula, Συντονιστές
- eleimon
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3520
- Εγγραφή: Τρί Νοέμ 11, 2008 6:34 am
- Τοποθεσία: Ελπίδα-Αθήνα
Φταίνε τα μάτια μας ή η καρδιά μας?
«Το θάνατο δεν τον φοβάμαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
- smarti
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 5165
- Εγγραφή: Κυρ Μαρ 09, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Σμαρώ@Κατερίνη, Σέρρες
Re: Φταίνε τα μάτια μας ή η καρδιά μας?
Πολύ μου άρεσε το διαλέξτε και πάρτε!! Πλάκα κάνω.
Πολύ ωφέλιμο το κείμενο του π.Αυγουστίνο Καντιώτη , σε ευχαριστούμε πολύ Ελπίδα.
Πολύ ωφέλιμο το κείμενο του π.Αυγουστίνο Καντιώτη , σε ευχαριστούμε πολύ Ελπίδα.
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.