"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Καλημερα σε ολους και καλη εβδομαδα.

Θα ηθελα να βαλω αυτο το θεμα για συζητηση, αφενος γιατι μας "καιει" ολους οσους εχουν ξεκινησει (η εχουν την προθεση να το κανουν σοβαρα), πνευματικο αγωνα, και αφετερου για να ξεφυγουμε λιγο απο τα τετριμμενα θεματα με προφητειες, παπικους, οικουμενισμο και αλλα θεματα σταθερα επαναλαμβανομενα.

Ας καταγραψει λοιπον ο καθενας αδελφος/η εδω τις εμπειριες του, η κειμενα που εχει, η διηγησεις τριτων, και οτι αλλο θεωρει χρησιμο, απο τον πιο σημαντικο και φοβερο πολεμο της επιγειας αλλα και πνευματικης μας ζωης, που δεν ειναι αλλος απο τον ΑΟΡΑΤΟ ΠΟΛΕΜΟ με τον κοσμοκρατορα του αιωνος τουτου, τον διαμονα.

Ειναι γνωστο σε ολους αλλωστε ποσες φορες την ημερα τα ταγκαλακια πηδανε επανω μας και μας παρασυρουν σε πραξεις που εκ των υστερων τις μετανιωνουμε.

Παρακαλω για την συμμετοχη σας...

Πολύ σημαντικό θέμα !!!

Είμαι κι εγώ παθούσα. Θα επανέλθω με λεπτομέρειες.

Σ' όποιον αγωνίζεται πνευματικά, οι πειρασμοί είναι το στάδιο του αγώνα του. Η καθημερινή μάχη με τους περιασμούς, οι νίκες και οι ήττες αν αξιοποιηθούν σωστά προσφέρουν εμπειρία αγωνιστική και στεφάνους.

Όπλο της νίκης είναι η ταπεινοφροσύνη και η εμπιστοσύνη στη Δύναμη του Θεού, που είναι συμπαραστάτης στον αγώνα μας. Όποιος χλαρώσει και πιστέψει ότι νίκησε βασισμένος στις δυνάμεις του, πολύ γρήγορα υφίσταται οδυνηρή ήττα για να συνέλθει. Όποιος θεώρησει τον εαυτό του ανίκανο για οτιδήποτε καλό κι αποδίδει πάντοτε τη νίκη και τη δοξολογία στο Θεό, αυτός και πάντοτε νικά και εμπειρία κερδίζει και στεφάνους.

Δυστυχώς αδέλφια, εξ αιτίας του εγωισμού μου, εγώ βρίσκομαι συνήθως στη δυσάρεστη κατάσταση να γεύομαι τ' αποτελέσματα της ήττας, όμως δόξα τω Θεώ και οι ήττες είναι ιδιαίτερα διδακτικές, κι ελπίζω ότι ο Πανάγαθος Θεός θα μου χαρίσει στο μέλλον την ταπείνωση για να μπορέσω να γευθώ και γω με τη βοήθεια Του τη χαρά της πνευματικής νίκης.

Και ποιος δεν ειναι παθων αγαπημενη μου Cordelia; Aπο το ξεκινημα μας εχει αρχισει και επιτιθεται, και οσο πιο σοβαρα αγωνιζομαστε και προχωραμε, ολο και πιο πολυ εντεινει και αυτος τον αγωνα του..

Αλλοτε κεκαλυμμενα, αλλοτε μεσω τριτων, αλλοτε φανερα, αλλοτε με τους λογισμους απογνωσεως, ακηδιας, ραθυμιας, αμετρητους τροπους εχει ο πειρασμος για να μας καταβαλει στον αγωνα μας.

Εδω προσφατα πηγα στο Αγιον Ορος σε Ιερα πανηγυρη Κελλιου πλησιον των Καρυων, και μολις ξεκινησαμε να ετοιμαζουμε τα φαγητα, το καθαρισμα, και γενικα ολη την ετοιμασια για την εορτη, περιμενοντας πανω απο 50 ενθρωπους, Γερονταδες, Μοναχους αλλα και λαικους, τι λετε οτι μας εκανε;

Μας εκοψε το νερο απο την ροη των σωληνωσεων, που ερχοταν απο την πηγη κατι τι οποιο ολον τον υπολοιπο χρονο δεν ειχε γινει ποτε!!

Και παλευαμε ολη την ημερα να το επιδιορθωσουμε, τελικα με προσευχες και υπομονη, λυθηκε το προβλημα.

Απλα σκεφθειτε σε ποσα καθημερινα πραγματα αλλα και σημαντικα "βαζει" την ουρα του, εκει που η φυσικη ροη των πραγματων θα επρεπε να εχει αλλη εξελιξη.

Θα επανελθω με αλλες ιστοριες, και κειμενα σχετικα, αλλα και χρησιμα.

Είναι φοβερό το πως λειτουργεί σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους.
Π.χ. όταν αποφασίζουμε να κάνουμε τομές χάριν του Θεού στην ζωή μας, τότε επιστρατεύει όχι μόνο τους δικούς του, αλλά και πνευματικούς ανθρώπους του περιβάλλοντός μας για να μας αποθαρύνει με κάθε τρόπο. Είναι τόσο ακραίες οι συμπτώσεις που δεν δικαιολογούνται με τίποτα!

Ο πονηρός μισεί τον άνθρωπο, που πλάστηκε κατ' εικόναν Θεού και προσπαθεί "με νύχια και με δόντια" να τον κάνει να μην πετύχει το "καθ' ομοίωσιν"! Όσοι ζουν εκτός Εκκλησίας είναι ήδη πελάτες του, αλλά δεν ασχολείται ιδιαίτερα μαζί τους, γιατί αυτοί έχουν μπει, μόνοι τους, στον κατηφορικό δρόμο που οδηγεί μακράν του Θεού.
Όσοι αγωνίζονται να πάρουν τον άλλο δρόμο, αυτόν που οδηγεί κοντά στον Κύριό μας, που είναι ανηφορικός, αυτοί είναι που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα βέλη (πειρασμούς) του πονηρού.
Αυτό εκδηλώνεται με την υποδαύλιση διαφόρων παθών και με τη δημιουργία δύσκολων καταστάσεων (επαγγελματικές, ή προσωπικές δυσκολίες και άλλα συναφή προβλήματα), που σκοπό έχουν να εκουθενώσουν ψυχικά τον άνθρωπο και να τον αναγκάσουν να παραιτηθεί από τον πνευματικό του αγώνα.
Οι παντρεμένοι μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσχέρειες στο γάμο τους, από απλές έως πολύ δύσκολες! Εξαρτάται!
Εγώ έχω πολλές φορές νιώσει τον γάμο μου πχ να γίνεται άνω-κάτω, από δικά μου λάθη βέβαια, τα οποία όμως δίνουν δικαιώματα στον πονηρό να επεμβαίνει και να μας βάζει τρικλοποδιές! Όσες φορές όμως μετανοώ και προσπαθώ να ακολουθήσω τα λόγια του πνευματικού μου, τα πράγματα (έστω και με κάποια καθυστέρηση) επανέρχονται σε ηρεμία, μέχρι το επόμενο πρόβλημα!
Παρ' όλο που αυτά τα συνεχή προβλήματα μπορεί να κουράζουν (όταν κάποιες στιγμές η εμπιστοσύνη μας προς τον Δημιουργό ελαττώνεται), μας βοηθούν ωστόσο πολύ, γιατί, τελικά, καταλαβαίνουμε πώς, μέσα από δύσκολες καταστάσεις, Εκείνος στέκεται δίπλα μας έτοιμος να μας βοηθήσει. Και αυτό συμβαίνει όσες φορές συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με τα λεγόμενα του πνευματικού μας!
Όσες φορές λοιπόν συμβαίνει αυτό, η αποκομιζόμενη εμπειρία μας φέρνει πιο κοντά στον Κύριό μας, που είναι και το ζητούμενο, διώχνει μακριά τις υπερβολικές στενοχώριες και την απελπισία που είναι κλασσικά συμπτώματα, ότι ο πονηρός μας επηρεάζει άμεσα και μας φέρνει σε θέση να μοιραστούμε αυτην την εμπειρία με άλλους αδελφούς, βοηθώντας τους.
Αυτή είναι και η νίκη του καλού στο κακό! Ο Θεός βοηθάει αυτούς που δίνουν τον αγώνα και εκείνοι, με τη σειρά τους, ενισχυόμενοι από τον Κύριο, βοηθούν άλλους αδελφούς τους να μπουν στον δρόμο του Θεού και να τον περπατήσουν μέχρι τέλους!

O Aνθρωπος απο την στιγμή που εγκαταλείπει την ασφάλεια της κοιλίας της μητέρας του βάλλετε σχεδόν απο παντού. Φώτα,λαβίδες,άγνωστα χέρια κτλ. Εάν είναι τυχερός καί έχει Χριστιανούς και αγαπημένους γονείς,έχει καλώς,και αποκτά ευχάριστες αναμνήσεις απο την βρεφική του ηλικία,οι οποίες είναι σημαντικότατες γία την περαιτέρω εξελιξή του. Ακολουθούν παιδικός σταθμός,νηπιαγωγείο,δημοτικό,γυμνάσιο,λύκειο κτλ,όπου και λανβάνει τα πρώτα "βαπτίσματα του πυρός" σε έναν κόσμο πάρα πολύ δύσκολο,όπου σχεδόν όλοι επενδύουν στην ύλη, παραμελλόντας συνήθως το μέλλον τους,παρασέρνοντας μαζύ τους καί τούς υπολοιπους αδύνατους,καί μή θωρακισμένους με την χριστιανική "πανοπλία" ανθρώπους. Πολύ τυχεροί οί έλληνες λόγω γεωγραφικής θέσεως,ιστορίας,γλώσσας καί θρησκείας,η οποία και αληθώς μάς αναφέρει οτι τίποτα δεν τελειώνει στήν επίγεια ζωή μας,και πρέπει να φυλάξουμε ωσάν κόρη οφθαλμού τήν ψυχή μας,μίας και είναι η μοναδική περιουσία που θα έχουμε στο μέλλον..,και θα κριθούμε καί για το ποιόν της,όταν αναποφευκτά κατά την απόσπαση της, απο το με ημερομηνία λήξεως σώμα,ανοίξουν τα μάτια της ,και μηδενός εξαιρουμένου,ακούγοντας εκεί ψηλά τό "διά ταύτα"διαπιστώσουμε που έχουμε "μπλέξει" .

Αληθινά εδώ και κάποιους μήνες που έχουμε έρθει σε ανοιχτό πόλεμ έχει κάνει διάφορα για να αποτρέψει την πνευματική μου πορεία κυρίως με αντιδράσεις μέσα από ανθρώπους του συγγενικού μου περιβάλλοντος.
Εγώ από την άλλη δεν απαντώ έχοντας την Ολύμπια ψυχραιμία που μου χαρίζει ο Ιησούς.
Γενικά θα συνεχίσω μέχρι να καταλάβει πως δεν του έχει μείνει άλλη επιλογή απο το να τα παρατήσει.
Ήση καταλαβαίνω με την βοήθεια του Θεού πότε όσα λένε οι δικοί μου ή άλλη σε μένα είναι δικές του προτάσεις,οπότε δεν μπορεί να κρυφθεί .
Όταν πάω να μείνω σε δικό μου σπίτι θα απομονωθώ από τον έξω κόσμο και τότε δεν θα μπορεί να βάζει κανέναν να μου μιλάει,τότε που θα'μαστε εγώ κι αυτός και θα πολεμήσουμε ως το τέλος μόνοι κι όποιος αντέξει.

panagiotis2008 έγραψε:Αληθινά εδώ και κάποιους μήνες που έχουμε έρθει σε ανοιχτό πόλεμ έχει κάνει διάφορα για να αποτρέψει την πνευματική μου πορεία κυρίως με αντιδράσεις μέσα από ανθρώπους του συγγενικού μου περιβάλλοντος.
Εγώ από την άλλη δεν απαντώ έχοντας την Ολύμπια ψυχραιμία που μου χαρίζει ο Ιησούς.
Γενικά θα συνεχίσω μέχρι να καταλάβει πως δεν του έχει μείνει άλλη επιλογή απο το να τα παρατήσει.
Ήση καταλαβαίνω με την βοήθεια του Θεού πότε όσα λένε οι δικοί μου ή άλλη σε μένα είναι δικές του προτάσεις,οπότε δεν μπορεί να κρυφθεί .
Όταν πάω να μείνω σε δικό μου σπίτι θα απομονωθώ από τον έξω κόσμο και τότε δεν θα μπορεί να βάζει κανέναν να μου μιλάει,τότε που θα'μαστε εγώ κι αυτός και θα πολεμήσουμε ως το τέλος μόνοι κι όποιος αντέξει.

Φίλε μου, σου εύχομαι καλόν αγώνα!
Το ξέρεις καλύτερα από εμένα, ότι ο πονηρός είναι πιο δυνατός από τον άνθρωπο (όχι όμως από τον άνθρωπο που δέχεται τη βοήθεια του Θεού) και δεν τα παρατάει μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο της επίγειας ζωής μας! Μην περιμένεις άδικα, λοιπόν! Εξ άλλου αν δεν σε μάχεται, δεν θα μπορείς να προοδεύεις!
Και βέβαια δεν του γλιτώνεις με την απομόνωση! Αλίμονο! Τότε οι μοναχοί θα έκαναν πάρτι καθημερινά!
Επειδή όμως ο πονηρός χτυπάει στο μυαλό, είναι πολύ δύσκολη η αντιμετώπισή του! Εύχομαι να συμβουλεύεσαι τακτικά τον πνευματικό σου!

Ναι αλλά του Πονηρού η δύναμη δεν μπορεί σε καμμιά περίπτωση να αντισταθμίσει την ακαταμάχητη δύναμη του Θεού,ειδ'άλλως δεν θα υπήρχαν Άγιοι.
Με λογισμούς μπορεί,αλλά οι λογισμοί φεύγουν με την Προσευχή.
Ούτως η άλλως τον λογισμό που σου έρθει μπορείς να τον διώξεις από το μυαλό σου,αν σου έρθει 50 φορές τον διώχνεις 50 φορές,μετά δεν μπορεί να σου κάνει κάτι άλλο.