Χριστουγεννιάτικη ευχή...
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2012 1:59 pm
Σήμερα έφυγαν τρία αγγελούδια προς τον ουρανό. Ήταν μόλις 15,7 και 5 χρονών. Ο μεγαλύτερος αδελφός έτρεξε να σώσει τα μικρότερα αδέλφια του αλλά δεν πρόλαβε κι αυτός. Ήθελε να γίνει και εκείνος άγγελος μαζί με τα αδέλφια του.
Η καρδιά μας παγώνει. Θλίβεται …Τα δάκρυα δεν φθάνουν να λυγίσουν τον πόνο της ψυχής μας. Η οικογένεια πολύτεκνη. Μένουν πίσω τα άλλα επτά αδέλφια τους. Τι να πω σε αυτούς τους γονείς; Πως θα τους παρηγορήσω;
Τι θα ευχηθούν οι γονείς στα ερχόμενα Χριστούγεννα στα άλλα επτά παιδιά τους;
Πείτε μου σας παρακαλώ πόσο δυνατή πίστη πρέπει να έχω. Φθάνει να κάνω μια εύχή, μια ευχή να έχουν καλό παράδεισο, μια ευχή να γίνουν άγγελοι δίπλα στον «Κύριο μας»;
Όχι, δεν μου φθάνει .Δεν μου αρκεί. Δεν αντέχω τόση θλίψη, τόση αδικία. Θα με ρωτήσετε ποιος είμαι εγώ για να κρίνω;
Είμαι περισσότερος άπιστος από ότι νόμιζα. Αυτό που νοιώθω όμως είναι, ότι σήμερα που στολίζω το χριστουγεννιάτικο δέντρο με την οικογένεια μου δεν έχω διάθεση ούτε καν να συμμετέχω.
Τα δάκρυα δεν σταματάνε να τρέχουν. Κλαίει η καρδιά, πονάει, θλίβεται, στενοχωριέται, δεν θέλει να το δεχτεί…
Θέλω να ανέβω ψηλά όσο πιο ψηλά μπορώ για να Με ακούσει και να φωνάξω, Γιατί…
Τα ψήγματα πίστεως που μου έχουν απομείνει δεν με αφήνουν να το κάνω αυτό…
Να κάνω μια ευχή. Μια χριστουγεννιάτικη ευχή…«Σε παρακαλώ «Κύριε» μου μην αφήνεις να φεύγουν από αυτή την ζωή παιδιά. Τόσους Άγγελους έχεις κοντά σου. Δώσε δύναμη σε αυτές τις οικογένειες που χάνουν μικρούς Αγγέλους. Σε παρακαλώ «Κύριε» μεθαύριο που γεννιέται ο μικρός Χριστούλης κάνε την ευχή μου πραγματικότητα και αλήθεια σου λέω «Κύριε» την υπόλοιπη ζωή μου θα ζω γονατιστός δοξολογώντας Εσένα...
Αχ! «Κύριε» μου πόσο μα πόσο μικρός είμαι και μα πόσο μα πόσο άπιστος είμαι για να σε καταλάβω…Μην με αφήσεις "Κύριε".
Καλό ταξίδι Αγγελούδια.
Η καρδιά μας παγώνει. Θλίβεται …Τα δάκρυα δεν φθάνουν να λυγίσουν τον πόνο της ψυχής μας. Η οικογένεια πολύτεκνη. Μένουν πίσω τα άλλα επτά αδέλφια τους. Τι να πω σε αυτούς τους γονείς; Πως θα τους παρηγορήσω;
Τι θα ευχηθούν οι γονείς στα ερχόμενα Χριστούγεννα στα άλλα επτά παιδιά τους;
Πείτε μου σας παρακαλώ πόσο δυνατή πίστη πρέπει να έχω. Φθάνει να κάνω μια εύχή, μια ευχή να έχουν καλό παράδεισο, μια ευχή να γίνουν άγγελοι δίπλα στον «Κύριο μας»;
Όχι, δεν μου φθάνει .Δεν μου αρκεί. Δεν αντέχω τόση θλίψη, τόση αδικία. Θα με ρωτήσετε ποιος είμαι εγώ για να κρίνω;
Είμαι περισσότερος άπιστος από ότι νόμιζα. Αυτό που νοιώθω όμως είναι, ότι σήμερα που στολίζω το χριστουγεννιάτικο δέντρο με την οικογένεια μου δεν έχω διάθεση ούτε καν να συμμετέχω.
Τα δάκρυα δεν σταματάνε να τρέχουν. Κλαίει η καρδιά, πονάει, θλίβεται, στενοχωριέται, δεν θέλει να το δεχτεί…
Θέλω να ανέβω ψηλά όσο πιο ψηλά μπορώ για να Με ακούσει και να φωνάξω, Γιατί…
Τα ψήγματα πίστεως που μου έχουν απομείνει δεν με αφήνουν να το κάνω αυτό…
Να κάνω μια ευχή. Μια χριστουγεννιάτικη ευχή…«Σε παρακαλώ «Κύριε» μου μην αφήνεις να φεύγουν από αυτή την ζωή παιδιά. Τόσους Άγγελους έχεις κοντά σου. Δώσε δύναμη σε αυτές τις οικογένειες που χάνουν μικρούς Αγγέλους. Σε παρακαλώ «Κύριε» μεθαύριο που γεννιέται ο μικρός Χριστούλης κάνε την ευχή μου πραγματικότητα και αλήθεια σου λέω «Κύριε» την υπόλοιπη ζωή μου θα ζω γονατιστός δοξολογώντας Εσένα...
Αχ! «Κύριε» μου πόσο μα πόσο μικρός είμαι και μα πόσο μα πόσο άπιστος είμαι για να σε καταλάβω…Μην με αφήσεις "Κύριε".
Καλό ταξίδι Αγγελούδια.