Δεν θα εκλείψουν οι άγιοι
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 29, 2010 6:59 am
ΟΜΙΛΙΑ ΚΗ΄
Δεν θα εκλείψουν οι άγιοι
«Είπεν ο Κύριος» , βροντοφώνησε ο Χριστός μας και συνεχώς βροντοφωνεί από το Ιερόν Του Ευαγγέλιον∙ «Όποιος δούλος μου, που βαπτίσθηκε στο Όνομά μου και έμιενε πιστός , με ομολογήσει ενώπιον των ανθρώπων, όποιος γενναίος αθλητής του Ονόματός μου με κηρύξει Θεόν αληθινόν εν σαρκί εληλυθότα, σταυρωθέντα και αναστάντα δια την αγάπην του ανθρώπου, ομολογήσω καγώ αυτόν ενώπιον των αγγέλων του Πατρός μου, ενώπιον των εν ουρανοίς αγγέλων» (Λουκά 12, 8 ) . Μακάριος και ευτυχής ο άνθρωπος, ο Χριστιανός Ορθόδοξος, που θα ομολογήση ενώπιον τυράννων, ενώπιον αθέων, ενώπιον υλιστών και ορθολογιστών την Θεότητα του Χριστού μας.
Η Εκκλησία μας πιστεύει και ομολογεί ότι μέχρι των εσχάτων χρόνων, μέχρι της συντελείας του αιώνος δεν θα εκλείψουν οι Άγιοί της και ότι θα αναδεικνύη παιδιά άγια και άξια στεφάνων.
Όπως βλέπουμε, σήμερα δεν έχουμε ασκητάς με άσκησι στην έρημο, δεν έχουμε ανθρώπους που να ασκούνται όπως οι παλιοί ασκητές, οι αναρίθμητοι θαυματουργοί άγιοι και πνευματοφόροι που η έρημος ανέδειξε. Εφ’ όσον όμως δεν έχουμε τοιούτους ασκητάς και αγωνιστάς, πώς να πιστέψουμε ότι μέχρι της συντελείας του αιώνος δεν θα υστερήση η Εκκλησία από αγίους;
… Πρώτα ο ένας χριστιανός βοηθούσε τον άλλον προς πνευματικό καταρτισμό∙ τώρα ο ένας σπρώχνει τον άλλον προς το κακό, προς την αποσύνθεσι την πνευματική. Τίποτε άλλο δεν ακούς να συζητούν μεταξύ τους οι άνθρωποι, παρά μόνο για την άλφα, για την βήτα, για την γάμα αμαρτία. Το θέμα βέβαια τη αμαρτίας γύρω από την σάρκα επικρατεί και βασιλεύει σε όλους τους τομείς. Ο διάβολος κατόρθωσε με την κακία του, με την πονηρία του, με την πίεσι, με την τέχνη του να επικρατήση στην σκέψι και στην επιθυμία των ανθρώπων…
… Σήμερα ο υπ’ αριθμόν «ένα» πόλεμος – ας τον πούμε έτσι, πόλεμο, κι ας μην τον ονομάσουμε ήττα- είναι το σαρκικόν φρόνημα. Προσπαθεί να μας λερώση την σκέψι και τις πέντε αισθήσεις, τόσο τις σωματικές, όσο και τις ψυχικές, ώστε να μη βρη θέσι το Άγιον Πνεύμα να κατοικήση μέσα μας, ούτε να εμφορηθούμε από την ευλογία του Θεού, ούτε να δεχθούμε το πυρ της αγάπης του Θεού που θα μπορέση να μας αναγεννήση, να μας ζωογονήσει και να μας καταστήση δυνατούς, για να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά, τα οποία μέλλουν να μας υποδεχθούν στην ζωή μας.
Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αγνίσουμε τον εαυτό μας, να τον καθαρίσουμε μέσα και έξω και ιδιαίτερα τον λογισμό, διότι από τον λογισμό ξεκινούν όλα τα κακά τόσο στην καρδιά, όσο και στο σώμα. Το κακό εξωτερικεύεται δια των μελών του σώματος, αφού προηγουμένως η διάνοια και ο νους γίνουν υποχείρια της αμαρτίας. Όπως βλέπουμε, οι μέλισσες δεν πάνε στα άνθη που δεν έχουν χυμό μέλιτος, αλλά πηγαίνουν εκεί που υπάρχει χυμός, τον οποίον παίρνουν και κατασκευάζουν μ’ αυτόν το ωραίο μέλι. Έτσι και το Άγιον Πνεύμα ∙ περιπολεί και όπου βρη διάνοια και νουν καθαρόν, ήσυχον, επισκιάζει και καρποφορεί. Λοιπόν, για να δεχθούμε το Άγιον Πνεύμα, το Οποίον θα μας κάνη δυνατούς και θα μας αξιώση να ομολογήσουμε την Θεότητα του Χριστού μας , θα πρέπει να αγωνισθούμε, και να καθαρισθούμε ψυχικά και σωματικά για να στεφανωθούμε.
Εκτός από τους μάρτυρας των παλαιών χρόνων έχουμε και το νέφος των νεομαρτύρων∙ τους μάρτυρας , που μαρτύρησαν στον καιρό της Τουρκοκρατίας. Οι περισσότεροι από τους νεομάρτυρας , είχαν αρνηθή τον Χριστό δια πολλούς και διαφόρους λόγους και αιτίες και συμπτώσεις. Μετεμελήθησαν όμως και ομολόγησαν τον Χριστόν, εμαρτύρησαν , εστεφανώθησαν και είναι άγιοι στον ουρανό. Το παράδειγμά τους είναι πάρα πολύ όμορφο, είναι ζωντανό. Όποιος διαβάζει τους νεομάρτυρες γίνεται όλος πυρ και ποθεί κι αυτός να μαρτυρήση…
… Βλέπουμε αυτό το νέφος των μαρτύρων να είναι τόσον θερμοί- κα ι βέβαια στους χρόνους δεν είναι πολύ μακρυά από μας, πολύ πίσω, αλλά όμως είχαν την ίδια μαρτυρική θέληση και αγάπη των παλαιών- και να στεφανώνονται έτσι, όπως και οι παλαιοί μεγαλομάρτυρες. Ο Ίδιος ο Θεός ήταν και τότε, είναι και τώρα και ο Ίδιος θα είναι και στο μέλλον. Και το Άγιον Πνεύμα το αυτό, όπως ενίσχυσε εκείνους, θα ενισχύση και εμάς , εάν η αγάπη και η ευσπλαχνία του Θεού θελήση και μας ελεήση και συγκαταβή, και μα αξιώση να δώσουμε κι εμείς την καλήν ομολογίαν ενώπιον αθέων, ενώπιον ασεβών και να αξιωθούμε κι εμείς του μαρτυρίου. Διότι τα έργα μας είναι τόσο άχρηστα, οι αμαρτίες μας είναι τόσες πολλές, τα πάθη μας θηρία ολόκληρα, που μόνον ένα μαρτύριο και μια ομολογία θα μας σώση . Διότι οι άγιοι των εσχάτων χρόνων θα είναι ομολογητές , δηλαδή θα είναι αυτοί που θα ομολογήσουν , όπως είπαμε και στην αρχή του λόγου, τον Χριστό μας αληθή Θεόν «εν σαρκί εληλυθότα».
Σκεφθήτε τι ομορφιά να ομολογήση ένας χριστιανός στην σημερινή εποχή ενώπιον ασεβών των Θεότητα του Χριστού, την Θεότητα την Τρισυπόστατον, και να βρεθή ομολογητής και για μια στιγμή να τον πάρουν οι άγγελοι και να αρχίσουν τα ουράνια εμβατήρια της νίκης και των επαίνων!...
( συνεχίζεται )
Από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»
(ΟΜΙΛΙΑΙ)
ΤΟΜΟΣ Α΄
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
2005
Δεν θα εκλείψουν οι άγιοι
«Είπεν ο Κύριος» , βροντοφώνησε ο Χριστός μας και συνεχώς βροντοφωνεί από το Ιερόν Του Ευαγγέλιον∙ «Όποιος δούλος μου, που βαπτίσθηκε στο Όνομά μου και έμιενε πιστός , με ομολογήσει ενώπιον των ανθρώπων, όποιος γενναίος αθλητής του Ονόματός μου με κηρύξει Θεόν αληθινόν εν σαρκί εληλυθότα, σταυρωθέντα και αναστάντα δια την αγάπην του ανθρώπου, ομολογήσω καγώ αυτόν ενώπιον των αγγέλων του Πατρός μου, ενώπιον των εν ουρανοίς αγγέλων» (Λουκά 12, 8 ) . Μακάριος και ευτυχής ο άνθρωπος, ο Χριστιανός Ορθόδοξος, που θα ομολογήση ενώπιον τυράννων, ενώπιον αθέων, ενώπιον υλιστών και ορθολογιστών την Θεότητα του Χριστού μας.
Η Εκκλησία μας πιστεύει και ομολογεί ότι μέχρι των εσχάτων χρόνων, μέχρι της συντελείας του αιώνος δεν θα εκλείψουν οι Άγιοί της και ότι θα αναδεικνύη παιδιά άγια και άξια στεφάνων.
Όπως βλέπουμε, σήμερα δεν έχουμε ασκητάς με άσκησι στην έρημο, δεν έχουμε ανθρώπους που να ασκούνται όπως οι παλιοί ασκητές, οι αναρίθμητοι θαυματουργοί άγιοι και πνευματοφόροι που η έρημος ανέδειξε. Εφ’ όσον όμως δεν έχουμε τοιούτους ασκητάς και αγωνιστάς, πώς να πιστέψουμε ότι μέχρι της συντελείας του αιώνος δεν θα υστερήση η Εκκλησία από αγίους;
… Πρώτα ο ένας χριστιανός βοηθούσε τον άλλον προς πνευματικό καταρτισμό∙ τώρα ο ένας σπρώχνει τον άλλον προς το κακό, προς την αποσύνθεσι την πνευματική. Τίποτε άλλο δεν ακούς να συζητούν μεταξύ τους οι άνθρωποι, παρά μόνο για την άλφα, για την βήτα, για την γάμα αμαρτία. Το θέμα βέβαια τη αμαρτίας γύρω από την σάρκα επικρατεί και βασιλεύει σε όλους τους τομείς. Ο διάβολος κατόρθωσε με την κακία του, με την πονηρία του, με την πίεσι, με την τέχνη του να επικρατήση στην σκέψι και στην επιθυμία των ανθρώπων…
… Σήμερα ο υπ’ αριθμόν «ένα» πόλεμος – ας τον πούμε έτσι, πόλεμο, κι ας μην τον ονομάσουμε ήττα- είναι το σαρκικόν φρόνημα. Προσπαθεί να μας λερώση την σκέψι και τις πέντε αισθήσεις, τόσο τις σωματικές, όσο και τις ψυχικές, ώστε να μη βρη θέσι το Άγιον Πνεύμα να κατοικήση μέσα μας, ούτε να εμφορηθούμε από την ευλογία του Θεού, ούτε να δεχθούμε το πυρ της αγάπης του Θεού που θα μπορέση να μας αναγεννήση, να μας ζωογονήσει και να μας καταστήση δυνατούς, για να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά, τα οποία μέλλουν να μας υποδεχθούν στην ζωή μας.
Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αγνίσουμε τον εαυτό μας, να τον καθαρίσουμε μέσα και έξω και ιδιαίτερα τον λογισμό, διότι από τον λογισμό ξεκινούν όλα τα κακά τόσο στην καρδιά, όσο και στο σώμα. Το κακό εξωτερικεύεται δια των μελών του σώματος, αφού προηγουμένως η διάνοια και ο νους γίνουν υποχείρια της αμαρτίας. Όπως βλέπουμε, οι μέλισσες δεν πάνε στα άνθη που δεν έχουν χυμό μέλιτος, αλλά πηγαίνουν εκεί που υπάρχει χυμός, τον οποίον παίρνουν και κατασκευάζουν μ’ αυτόν το ωραίο μέλι. Έτσι και το Άγιον Πνεύμα ∙ περιπολεί και όπου βρη διάνοια και νουν καθαρόν, ήσυχον, επισκιάζει και καρποφορεί. Λοιπόν, για να δεχθούμε το Άγιον Πνεύμα, το Οποίον θα μας κάνη δυνατούς και θα μας αξιώση να ομολογήσουμε την Θεότητα του Χριστού μας , θα πρέπει να αγωνισθούμε, και να καθαρισθούμε ψυχικά και σωματικά για να στεφανωθούμε.
Εκτός από τους μάρτυρας των παλαιών χρόνων έχουμε και το νέφος των νεομαρτύρων∙ τους μάρτυρας , που μαρτύρησαν στον καιρό της Τουρκοκρατίας. Οι περισσότεροι από τους νεομάρτυρας , είχαν αρνηθή τον Χριστό δια πολλούς και διαφόρους λόγους και αιτίες και συμπτώσεις. Μετεμελήθησαν όμως και ομολόγησαν τον Χριστόν, εμαρτύρησαν , εστεφανώθησαν και είναι άγιοι στον ουρανό. Το παράδειγμά τους είναι πάρα πολύ όμορφο, είναι ζωντανό. Όποιος διαβάζει τους νεομάρτυρες γίνεται όλος πυρ και ποθεί κι αυτός να μαρτυρήση…
… Βλέπουμε αυτό το νέφος των μαρτύρων να είναι τόσον θερμοί- κα ι βέβαια στους χρόνους δεν είναι πολύ μακρυά από μας, πολύ πίσω, αλλά όμως είχαν την ίδια μαρτυρική θέληση και αγάπη των παλαιών- και να στεφανώνονται έτσι, όπως και οι παλαιοί μεγαλομάρτυρες. Ο Ίδιος ο Θεός ήταν και τότε, είναι και τώρα και ο Ίδιος θα είναι και στο μέλλον. Και το Άγιον Πνεύμα το αυτό, όπως ενίσχυσε εκείνους, θα ενισχύση και εμάς , εάν η αγάπη και η ευσπλαχνία του Θεού θελήση και μας ελεήση και συγκαταβή, και μα αξιώση να δώσουμε κι εμείς την καλήν ομολογίαν ενώπιον αθέων, ενώπιον ασεβών και να αξιωθούμε κι εμείς του μαρτυρίου. Διότι τα έργα μας είναι τόσο άχρηστα, οι αμαρτίες μας είναι τόσες πολλές, τα πάθη μας θηρία ολόκληρα, που μόνον ένα μαρτύριο και μια ομολογία θα μας σώση . Διότι οι άγιοι των εσχάτων χρόνων θα είναι ομολογητές , δηλαδή θα είναι αυτοί που θα ομολογήσουν , όπως είπαμε και στην αρχή του λόγου, τον Χριστό μας αληθή Θεόν «εν σαρκί εληλυθότα».
Σκεφθήτε τι ομορφιά να ομολογήση ένας χριστιανός στην σημερινή εποχή ενώπιον ασεβών των Θεότητα του Χριστού, την Θεότητα την Τρισυπόστατον, και να βρεθή ομολογητής και για μια στιγμή να τον πάρουν οι άγγελοι και να αρχίσουν τα ουράνια εμβατήρια της νίκης και των επαίνων!...
( συνεχίζεται )
Από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»
(ΟΜΙΛΙΑΙ)
ΤΟΜΟΣ Α΄
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
2005