Η δικτατορία της εικόνας. Διαφυγή τώρα.
Δημοσιεύτηκε: Παρ Μάιος 28, 2010 10:31 am
Ζουμε αναμφιβολα στην εποχη της εικονας. Του καρε. Των καταιγιστικων εναλλαγων και χρωματων καθε ειδους εικονας.
Μια ιδιοτυπη δικτατορια των αισθησεων, αιχμαλωτιζει τον νου μας, κατα το δοκουν οσων παραγουν εικονα.
Σε καμμια αλλη εποχη, δεν ηταν τοσο αμεση, ισχυρη και διαβρωτικη η επιδραση, της εικονας οσο τωρα.
Εαν κατι δεν φαινεται δεν υπαρχει, λενε πολλοι.. και καποιοι χαιρονται γιατι πετυχαν τον σκοπο τους.
Συνειδησεις επαναπρογραμματιζονται, η ακυρωνονται, αδυνατουν η διαστρεφονται μεσω της προκατασκευασμενης εικονας που τεινει, η μαλλον τι λεω, εχει ηδη μεταβει σε εικονολατρεια, επι παντος επιστητου.
Διαφημισεις, προωθηση ιδεων και προϊοντων, μυθοπλασια, πανικος, προπαγανδα, χειραγωγηση,
και καθε ειδους, προφητικα βιντεο που "δειχνουν" το μελλον, ως ενα ειδος "κισμετ" η καθορισμενου "πεπρωμενου",
ως συνεχη επεισοδια σε μια "ταινια ζωης", οπου παιζουμε ολοι, με καποιο αορατο σκηνοθετη,
και δεν εχουμε αλλες επιλογες παρα αυτες που μας υποδεικνυουν οι δημιουργοι της εικονας.
Σε προγενεστερες εποχες, η εικονα ηταν η συνδεση του αισθητου κοσμου με τον υπερβατικο. Η εικονα αποτελουσε την εισοδο στην αχρονη διασταση, της αδιαστατης Βασιλειας του Θεου, των αγιων, των αγγελων, της καινης κτισεως.
Ενα παραθυρο, που σε καλουσε στην κατανυξη, στο ιερον δεος, στην διαθεση για προσευχη, αρα και επικοινωνια με τον κοσμο του υπερβατικου, τον πραγματικα υπαρκτο κοσμο αιωνιως και ατελευτητως.
Τωρα η εικονα, χρησιμοποιειται για εντυπωσιασμο, πανικο, πωλησεις, υστερια, ηδονισμο, χυδαιοτητα, χειραγωγηση, θλιψη και απογνωση, για να δημιουργησει ενα προτυπο - ειδος ανθρωπου, καθ'εικονα και ομοιωση αυτων που την παραγουν.
Βωμο στο κερδος, την αμεση και ευκολη ικανοποιηση των χωματινων αισθησεων.
Το βλεπεις; To εχεις!! Η αποθεωση της εικονας. Το ειδωλο του κοσμου, σε ζωντανη μεταδοση. Ο καθρεπτης της πτωσεως.
Αυτο ειναι το λογοτυπο των δικτατορων της εικονας. Και το πληθος; Εκστατικο παρακολουθει, ανικανο να αντιδρασει η να αποδρασει στις συνεχεις ριψεις εικονων καθε ειδους, που του διαλυουν στην κυριολεξια την αυτοκυριαρχια και την οποια διαθεση μπορει να εχει για καθαρισμα και ανοιγμα του νοος, σε αυτο που δεν οραται αλλα νοειται..
Σημαντικο εως αξεπεραστο προβλημα, η εικονα δημιουργει στην ησυχια, την καταπαυση, την εσωτερικη εργασια, την μελετη, την προσευχη, την νηφαλιοτητα και την προς τα ανω φιλοσοφια, την κινηση προς τον Θεο.
Ευπεπτη, γρηγορη και διαθεσιμη παντου, καταλυει τον προβληματισμο, την κριση, την διαλεκτικη και την προσδοκια του μυστηριου, της σοφιας που δεν βλεπεται, αλλα κερδιζεται.
Κλασσικη ατακα, ανθρωπων που ειναι σκλαβοι της εικονας: Θελω να δω τον Θεο, θελω να δω γενικως, αμα δεν δω.. δεν..
Μα ο Θεος, δεν οραται, αλλα βιωνεται. Και η εικονα με την ευκολια που παρεχεται και κυριολεκτικα καταδυναστευει την ζωη μας, αυτο το αναιρει!
Ας μην γινει συγχυση και κατηγορηθουμε ως.. εικονομαχοι. Απαγε.
Μιλαμε για την κινουμενη και δημουργημενη καθημερινη εικονα, την εμπορικη, την επι σκοπου ιδιοτελους κατασκευασμενη,
και οχι φυσικα για τις αγιες και ιερες εικονες της Πιστεως μας, που εχουν ως σκοπο την λατρευτικη προσκυνηση του Θεου,
και την τιμητικη προσκυνηση της Θεοτοκου και των αγιων.
Θα πρεπει να αποστασιοποιηθουμε απο αυτο το τρελλο και αρρωστημενο καταιγισμο εικονων, που δεχομαστε, που σε συνδυασμο με την τεραστια και ανεξελεγκτη ροη πληροφοριων, ορθων και μη, επιτεινουν την μεγαλυτερη συγχυση και την πιο μαυρη σκοτιση του νοος μας, που ειδε ποτε το ανθρωπινο ειδος.
Ο σκοπος, ειναι να γεμισει ο νους με εικονες, αντι με Θεο. Θα αντισταθουμε;
Στο χερι μας, ειναι η σταδιακη απεξαρτηση απο την στυγνη αυτη δικτατορια της εικονας. Ας αρχισουμε..
Μια ιδιοτυπη δικτατορια των αισθησεων, αιχμαλωτιζει τον νου μας, κατα το δοκουν οσων παραγουν εικονα.
Σε καμμια αλλη εποχη, δεν ηταν τοσο αμεση, ισχυρη και διαβρωτικη η επιδραση, της εικονας οσο τωρα.
Εαν κατι δεν φαινεται δεν υπαρχει, λενε πολλοι.. και καποιοι χαιρονται γιατι πετυχαν τον σκοπο τους.
Συνειδησεις επαναπρογραμματιζονται, η ακυρωνονται, αδυνατουν η διαστρεφονται μεσω της προκατασκευασμενης εικονας που τεινει, η μαλλον τι λεω, εχει ηδη μεταβει σε εικονολατρεια, επι παντος επιστητου.
Διαφημισεις, προωθηση ιδεων και προϊοντων, μυθοπλασια, πανικος, προπαγανδα, χειραγωγηση,
και καθε ειδους, προφητικα βιντεο που "δειχνουν" το μελλον, ως ενα ειδος "κισμετ" η καθορισμενου "πεπρωμενου",
ως συνεχη επεισοδια σε μια "ταινια ζωης", οπου παιζουμε ολοι, με καποιο αορατο σκηνοθετη,
και δεν εχουμε αλλες επιλογες παρα αυτες που μας υποδεικνυουν οι δημιουργοι της εικονας.
Σε προγενεστερες εποχες, η εικονα ηταν η συνδεση του αισθητου κοσμου με τον υπερβατικο. Η εικονα αποτελουσε την εισοδο στην αχρονη διασταση, της αδιαστατης Βασιλειας του Θεου, των αγιων, των αγγελων, της καινης κτισεως.
Ενα παραθυρο, που σε καλουσε στην κατανυξη, στο ιερον δεος, στην διαθεση για προσευχη, αρα και επικοινωνια με τον κοσμο του υπερβατικου, τον πραγματικα υπαρκτο κοσμο αιωνιως και ατελευτητως.
Τωρα η εικονα, χρησιμοποιειται για εντυπωσιασμο, πανικο, πωλησεις, υστερια, ηδονισμο, χυδαιοτητα, χειραγωγηση, θλιψη και απογνωση, για να δημιουργησει ενα προτυπο - ειδος ανθρωπου, καθ'εικονα και ομοιωση αυτων που την παραγουν.
Βωμο στο κερδος, την αμεση και ευκολη ικανοποιηση των χωματινων αισθησεων.
Το βλεπεις; To εχεις!! Η αποθεωση της εικονας. Το ειδωλο του κοσμου, σε ζωντανη μεταδοση. Ο καθρεπτης της πτωσεως.
Αυτο ειναι το λογοτυπο των δικτατορων της εικονας. Και το πληθος; Εκστατικο παρακολουθει, ανικανο να αντιδρασει η να αποδρασει στις συνεχεις ριψεις εικονων καθε ειδους, που του διαλυουν στην κυριολεξια την αυτοκυριαρχια και την οποια διαθεση μπορει να εχει για καθαρισμα και ανοιγμα του νοος, σε αυτο που δεν οραται αλλα νοειται..
Σημαντικο εως αξεπεραστο προβλημα, η εικονα δημιουργει στην ησυχια, την καταπαυση, την εσωτερικη εργασια, την μελετη, την προσευχη, την νηφαλιοτητα και την προς τα ανω φιλοσοφια, την κινηση προς τον Θεο.
Ευπεπτη, γρηγορη και διαθεσιμη παντου, καταλυει τον προβληματισμο, την κριση, την διαλεκτικη και την προσδοκια του μυστηριου, της σοφιας που δεν βλεπεται, αλλα κερδιζεται.
Κλασσικη ατακα, ανθρωπων που ειναι σκλαβοι της εικονας: Θελω να δω τον Θεο, θελω να δω γενικως, αμα δεν δω.. δεν..
Μα ο Θεος, δεν οραται, αλλα βιωνεται. Και η εικονα με την ευκολια που παρεχεται και κυριολεκτικα καταδυναστευει την ζωη μας, αυτο το αναιρει!
Ας μην γινει συγχυση και κατηγορηθουμε ως.. εικονομαχοι. Απαγε.
Μιλαμε για την κινουμενη και δημουργημενη καθημερινη εικονα, την εμπορικη, την επι σκοπου ιδιοτελους κατασκευασμενη,
και οχι φυσικα για τις αγιες και ιερες εικονες της Πιστεως μας, που εχουν ως σκοπο την λατρευτικη προσκυνηση του Θεου,
και την τιμητικη προσκυνηση της Θεοτοκου και των αγιων.
Θα πρεπει να αποστασιοποιηθουμε απο αυτο το τρελλο και αρρωστημενο καταιγισμο εικονων, που δεχομαστε, που σε συνδυασμο με την τεραστια και ανεξελεγκτη ροη πληροφοριων, ορθων και μη, επιτεινουν την μεγαλυτερη συγχυση και την πιο μαυρη σκοτιση του νοος μας, που ειδε ποτε το ανθρωπινο ειδος.
Ο σκοπος, ειναι να γεμισει ο νους με εικονες, αντι με Θεο. Θα αντισταθουμε;
Στο χερι μας, ειναι η σταδιακη απεξαρτηση απο την στυγνη αυτη δικτατορια της εικονας. Ας αρχισουμε..