Για πόσο;…όσο διαρκούν τα γλέντια!
Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 12, 2010 6:15 am
Στην ζωή των ευσεβών χριστιανών υπάρχουν ώρες, κατά τις οποίες φαίνεται, σαν να τους έχει ο Θεός εγκαταλείψει. Και τότε ο άνθρωπος από το βάθος της καρδίας του κράζει προς το Θεό: «Γιατί απέστρεψες, Κύριε, το πρόσωπό Σου από μένα; Γιατί άφησες και με κάλυψε το σκοτάδι; Και σκότισε την ψυχή μου ο Σατανάς; Είναι φοβερό για την ψυχή, να βρίσκεται σε τέτοιο σκοτάδι! Σε σκοτάδι που της δίνει προαίσθηση του σκότους της κολάσεως. Επίστρεψε με στο φως των εντολών Σου! Κάνε ευθεία την οδό μου!»
Μερικές φορές, τότε που αρχίζουμε να ζούμε τη χαρά του Χριστού, ο εχθρός, μας φέρνει την πιό μεγάλη λύπη. Αυτός είναι ο κλήρος όλων εκείνων που ζουν για τον Κύριο, στη ζωή αυτή. Για παράδειγμα: Πηγαίνεις στην Εκκλησία. Γεμίζεις ειρήνη και χαρά από την θεία Κοινωνία. Και κάποτε, αμέσως μετά, σου έρχεται ένας φοβερός πειρασμός! Και μαζί μ’ αυτόν μια λύπη πολύ βαθειά.
Όσο τα πάθη ζουν μέσα μας, όσο ο παλαιός άνθρωπος ζει ακόμη μέσα μας, πολλή λύπη θα δοκιμάζουμε στη ζωή μας, από πολλούς πειρασμούς.
Ακόμη και οι άγιοι, μερικές φορές κυριεύονται από διαβολική απελπισία και αθυμία. Αλλά, αν ακόμη και άγιοι, περνάνε πίκρες, τί μπορούμε να περιμένουμε εμείς οι αμαρτωλοί; Ο εχθρός, πολλές φορές, μας πληγώνει! Με τί; Με την οργή και με την ραθυμία της καρδιάς μας! Απορούμε τότε. Και διερωτόμαστε. Γιατί Κύριε; Αλήθεια. Γιατί;
Για να νικήσουμε τα αισθήματα αυτά, οφείλουμε να στρεφόμαστε διαρκώς προς το Θεό και να είμαστε πάντοτε μαζί Του. Μόνο τότε δεν θα πολιορκηθούμε και δεν θα νικηθούμε από τον εχθρό.
Υπάρχει όμως και άλλο μέσο να αποφύγουμε τους πειρασμούς: Είναι η ευρύχωρη οδός του κόσμου! Αν σύ παραδοθείς από μόνος σου στις απολαύσεις του κόσμου, η αθυμία θα σε αφήσει για κάποιο διάστημα. Για όσο διαρκούν τα γλέντια! Όμως το θέμα δεν λύθηκε! Θα γίνεις αιχμάλωτος τους. Θα γίνει για σένα ανάγκη! Και θα βρίσκεις ανάπαυση και χαρά μόνο και μόνο σ’ αυτά. Όμως, ο Θεός, για να σε φυλάξει από την φρικτή αυτή παγίδα, σε συμβουλεύει να την αποφύγεις! Γιατί, ο διάβολος, θα σε συντρίψει και με το δόλωμα της πλατείας οδού της αμαρτίας, θα σε οδηγήσει στην αιώνια απώλεια.
Πολλές φορές, όταν περνάμε δοκιμασίες, ακόμη και χωρίς να το θέλουμε, τις αντιμετωπίζομε με λιποψυχία, με γογγυσμό, και με βλασφημίες κατά του Κυρίου! Μα γιατί μας συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν κάνουμε τον κόπο, να δούμε, τι ωφέλεια θα μας προκύψει. Γιατί δεν θέλουμε να δούμε, ότι η καρδιά μας χόντρυνε (πνευματικά)· ότι έγινε υπερήφανη, μοιχαλίδα, μοχθηρή και πονηρή· ότι στρέφεται στα γήινα. Όταν όμως ο άνθρωπος βρίσκεται σε τέτοια πνευματική κατάσταση, μόνος του δεν μπορεί ούτε να καθαρισθεί, ούτε να ταπεινωθεί, ούτε να υποταχθεί στο Θεό με άλλο τρόπο, παρά μόνο αν αντιμετωπίσει σκληρές δοκιμασίες με μεγάλη υπομονή και πίστη.
(Από το βιβλίο του : Αγίου Ιωάννου της Κρονστάδης, Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ)
http://vatopaidi.wordpress.com/2010/02/11/
Μερικές φορές, τότε που αρχίζουμε να ζούμε τη χαρά του Χριστού, ο εχθρός, μας φέρνει την πιό μεγάλη λύπη. Αυτός είναι ο κλήρος όλων εκείνων που ζουν για τον Κύριο, στη ζωή αυτή. Για παράδειγμα: Πηγαίνεις στην Εκκλησία. Γεμίζεις ειρήνη και χαρά από την θεία Κοινωνία. Και κάποτε, αμέσως μετά, σου έρχεται ένας φοβερός πειρασμός! Και μαζί μ’ αυτόν μια λύπη πολύ βαθειά.
Όσο τα πάθη ζουν μέσα μας, όσο ο παλαιός άνθρωπος ζει ακόμη μέσα μας, πολλή λύπη θα δοκιμάζουμε στη ζωή μας, από πολλούς πειρασμούς.
Ακόμη και οι άγιοι, μερικές φορές κυριεύονται από διαβολική απελπισία και αθυμία. Αλλά, αν ακόμη και άγιοι, περνάνε πίκρες, τί μπορούμε να περιμένουμε εμείς οι αμαρτωλοί; Ο εχθρός, πολλές φορές, μας πληγώνει! Με τί; Με την οργή και με την ραθυμία της καρδιάς μας! Απορούμε τότε. Και διερωτόμαστε. Γιατί Κύριε; Αλήθεια. Γιατί;
Για να νικήσουμε τα αισθήματα αυτά, οφείλουμε να στρεφόμαστε διαρκώς προς το Θεό και να είμαστε πάντοτε μαζί Του. Μόνο τότε δεν θα πολιορκηθούμε και δεν θα νικηθούμε από τον εχθρό.
Υπάρχει όμως και άλλο μέσο να αποφύγουμε τους πειρασμούς: Είναι η ευρύχωρη οδός του κόσμου! Αν σύ παραδοθείς από μόνος σου στις απολαύσεις του κόσμου, η αθυμία θα σε αφήσει για κάποιο διάστημα. Για όσο διαρκούν τα γλέντια! Όμως το θέμα δεν λύθηκε! Θα γίνεις αιχμάλωτος τους. Θα γίνει για σένα ανάγκη! Και θα βρίσκεις ανάπαυση και χαρά μόνο και μόνο σ’ αυτά. Όμως, ο Θεός, για να σε φυλάξει από την φρικτή αυτή παγίδα, σε συμβουλεύει να την αποφύγεις! Γιατί, ο διάβολος, θα σε συντρίψει και με το δόλωμα της πλατείας οδού της αμαρτίας, θα σε οδηγήσει στην αιώνια απώλεια.
Πολλές φορές, όταν περνάμε δοκιμασίες, ακόμη και χωρίς να το θέλουμε, τις αντιμετωπίζομε με λιποψυχία, με γογγυσμό, και με βλασφημίες κατά του Κυρίου! Μα γιατί μας συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν κάνουμε τον κόπο, να δούμε, τι ωφέλεια θα μας προκύψει. Γιατί δεν θέλουμε να δούμε, ότι η καρδιά μας χόντρυνε (πνευματικά)· ότι έγινε υπερήφανη, μοιχαλίδα, μοχθηρή και πονηρή· ότι στρέφεται στα γήινα. Όταν όμως ο άνθρωπος βρίσκεται σε τέτοια πνευματική κατάσταση, μόνος του δεν μπορεί ούτε να καθαρισθεί, ούτε να ταπεινωθεί, ούτε να υποταχθεί στο Θεό με άλλο τρόπο, παρά μόνο αν αντιμετωπίσει σκληρές δοκιμασίες με μεγάλη υπομονή και πίστη.
(Από το βιβλίο του : Αγίου Ιωάννου της Κρονστάδης, Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ)
http://vatopaidi.wordpress.com/2010/02/11/