Η Θεία Χάρις

[gkou]

Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΙΣ
Ο θεόπνευστος και ένδοξος απόστολος των Εθνών Παύλος κατακλείει την ποιμαντική Επιστολή του προς τον μαθητή και συνεργό του Τίτο με την αποστολική ευλογία «η χάρις μετά πάτων υμών, αμήν». ( Τιτ. 3,15). Τη θαυμάσια αυτή φράση την ακούσαμε στη σημερινή αποστολική περικοπή αλλά τη βρίσκουμε και σ’ άλλες Επιστολές του θεορρήμονος Παύλου και αναφέρεται σ’ όλους τους πιστούς ,σ’ όλο το ποίμνιο του Τίτου που τον είχε εγκαταστήσει Επίσκοπο στην Κρήτη. Είναι βέβαιο ότι ο μαθητής του Τίτος θα φέρει την Επιστολή του αυτή «εις γνώσιν της Εκκλησίας», γι’ αυτό και τα γραφόμενά του δεν έχουν απλώς ιδιωτικό χαρακτήρα. Είναι ολόκληρο το περιεχόμενο της Επιστολής γεμάτο από πολύτιμες παραινέσεις ,νουθεσίες και προτροπές. Φέρει έτσι τον Απόστολο στην πρωτοπορία των κορυφαίων ποιμένων της Εκκλησίας του Χριστού. Έχει ο ίδιος αισθανθεί και βιώσει το γεγονός της Χάριτος του Θεού και είναι αδιανόητο γι’ αυτόν να μην κλείσει την Επιστολή του χωρίς ν’ αφήσει τη γραφίδα του να γράψει την πιο τέλεια και άγια χριστιανική ευχή που έχει τη λέξη «Χάρις». Η φράση του «μετά πάντων υμών» δεν είναι τυπική, ξύλινη γλώσσα για το μέγα Απόστολο. Είναι γλώσσα με ουσιαστικό θεολογικό περιεχόμενο.

Το υπερφυσικό και πολυτιμότερο δώρο
Αυτό είναι η θεία Χάρις. Δηλαδή, αγάπη και έλεος και εύνοια και κάθε δωρεά και ευλογία του Θεού. Αθέατη αλλά ζωντανή επίσκεψη του Θεού μέσα μας. Πηγή της χάριτος ο Κύριός μας, αφού όπως μας υπογραμμίζει ο ευαγγελικός Ιωάννης «η χάρις και η αλήθεια δια Χριστού εγένετο» (Ιω.1,17). Αυτή η χάρις παρέχεται στους πιστούς δια των Ιερών Μυστηρίων της Εκκλησίας ,όπου σ’ αυτή την κιβωτό ο άνθρωπος σώζεται. Τα Μυστήρια είναι οι αγωγοί της χάριτος και αυτά μας τρέφουν πνευματικά ,μας θεραπεύουν, μας αγιάζουν ,μας ενσωματώνουν και μας οδηγούν εις το «Χριστόν ενδύσασθαι». Ο πιστός που μετέχει στη λατρεία του Θεού και στα Ιερά Μυστήρια δέχεται πραγματικά την ευλογία και τη χάρη και κατ’ εξοχήν στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας εμπλουτίζεται και γεμίζει από την υπερούσια χάρη του θεού. Αυτή η Χάρις «ξεκινά από τον Θεό Πατέρα, κατέρχεται δια μέσου του Υιού και Λόγου και τελειούται από το Πανάγιο Πνεύμα», γράφει ο αγ. Γρηγόριος Νύσσης και «γεννά και πλάθει πνευματικά τον άνθρωπο», συμπληρώνει ο ιερός Καβάσιλας. Η Χάρις είναι το θεϊκό χέρι επάνω μας, η αγάπη του Θεού στη ζωή μας, το υπέρκαλο πρόσωπο του Κυρίου, η ευδοκία μας.

Πώς θα διαφυλάξουμε τη Χάρη
Ο Χριστός μας παρέχει πλούσια τη Χάρη Του. Εμείς όμως τη διαφυλάττουμε; Αυτό είναι το μεγαλύτερο ερώτημα. Πράγματι είναι θέμα προσωπικού αγώνα του κάθε πιστού να διατηρήσει στην ύπαρξη του τη θεία χάρη. Και η διατήρηση έχει άμεση σχέση με τη συνεχή τήρηση των εντολών του Θεού. Δεν φθάνει απλώς κάποιος να λέγει ότι είναι χριστιανός και απλώς να εκκλησιάζεται. Χρειάζεται και να εκπληρώνει το θέλημα του Σωτήρος Χριστού στην καθημερινή ζωή του.
Αυτό συνιστά έναν συνεχή πνευματικό αγώνα για την αποδίωξη των παθών και την απόκτηση των ευαγγελικών αρετών. Ο Μ. Βασίλειος πολύ χαρακτηριστικά τονίζει ότι όπως ένα δοχείο που είχε γεμίσει προηγουμένως με δυσώδες υγρό δεν είναι δυνατόν να δεχθεί το μύρο εάν δεν πλυθεί, έτσι είναι αδύνατον να δεχθούμε την θεία χάρη εάν δεν απομακρύνουμε προηγουμένως από τις ψυχές μας τα πάθη της κακίας. Και ο ι. Χρυσόστομος μ’ άλλη εικόνα θα υπογραμμίσει ότι όπως η φωτιά πρέπει να τροφοδοτείται με ξύλα, έτσι και η Θεία Χάρις χρειάζεται τη δική μας πρόθυμη διάθεση για να αναθερμαίνεται. Η συνεχής άσκηση στον καλό αγώνα της πίστεως θα δίνει τη δύναμη στον πιστό ν’ αγαπά πραγματικά τον Θεό και να έχει την πολυπόθητη μονιμότητα της χάριτος.
Ας κρατήσουμε, λοιπόν, άσβεστη τη λαμπάδα της χάριτος, την ουράνια αυτή θεία ευεργεσία.
Αρχιμ. Χ. Π.

Από το «ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ»
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΤΟΣ 55ον
14 Οκτωβρίου 2007
ΑΡΙΘ.ΦΥΛ. 41 (2837)