Θα σου μιλήσω απο καρδιάς και να με συγχωρείς για το ύφος μου:
Αφού δεν είναι Εκκλησία οι διάφορες αιρέσεις και άρα δεν έχουν Ιεροσύνη πως τελούν Βάπτισμα; Εμείς με τί εξουσία μπορούμε να τους το στερήσουμε αποδεχόμενοι το ανύπαρκτο Βάπτισμα;
Πως η Εκκλησία μπορεί να δεχτεί στους κόλπους της άτομα που δεν Βαπτίσθηκαν αφού ανήκαν σε ανύπαρκτες Εκκλησίες;
Αν έχουν Βάπτισμα πως μπορούμε να τους θεωρούμε ανύπαρκτες Εκκλησίες;
Όσο για τον πατέρα Σεραφείμ Ρόουζ αν δε βαπτίστηκε κακώς. Ούτως ή άλλως ήταν στην Αμερική, βρήκε συγκεκριμένη οικουμενιστική κατάσταση εκεί και την εγκύκλιο του Πατριαρχείου εν χρήση περι αποδοχής ετεροδόξου Βαπτίσματος. Δεν μου κάνει εντύπωση.
Ο γέρων Εφραίμ βαπτίζει τους αιρετικούς στην Αμερική ή όχι;
Αφού αυτή είναι η παράδοση στην Εκκλησία δηλαδή μόνο Χρίσμα με ποιά εξουσία σε πάρα πολλές αν όχι στις περισσότερες μητροπόλεις του Ελλαδικού αρνούνται να εφαρμόσουν την εγκύκλιο του Πατριαρχείου και τελούν Κανονικά Βάπτισμά στους εξ αιρέσεων νεοφωτίστους;
Όταν η Εκκλησία τελεί αεριοβάπτισμα σε επιθανάτια βρέφη, που στο φινάλε γιατί θα δώσουν λόγο εκει πάνω και σε τί θα κατακριθούν, αν τελεί λοιπόν σε παιδιά μικρής ηλικίας αγνώστων στοιχείων Βάπτιση με ενδεχόμενο να τα βαπτίσει 2α φορά τα παιδιά αυτά μην τυχόν και στερηθούν το Βάπτισμα, εμείς θα αρνηθούμε την Βάπτιση σε άτομα, κοροϊδεύοντάς τα ότι είναι Βαπτισμένοι;
Απο καρδιάς Κωνσταντίνος
Γυναίκα < πάστορας > ομιλήτρια σε ...
Συντονιστής: Συντονιστές
-
konstantinoupolitis
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1080
- Εγγραφή: Τετ Ιαν 17, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Μακεδονία
-
filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Δεν θεωρώ ότι απαντήθηκαν από κανένα τα επιχειρήματά μου από την αρχαία Εκκλησία. Υπάρχουν κι άλλες απόψεις, όμως αποδέχομαι και επικροτώ την επίσημη άποψη της Εκκλησίας, για μη αναβαπτισμό όσον έχουν βαπτιστεί στο όνομα της Αγίας Τριάδος, απ' όποιον κι αν έχουν βαπτιστεί.
Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσουμε. Σέβομαι τις απόψεις σας, αλλά θα μου επιτρέψετε να κρατήσω τη δική μου.
Θωμά φίλε μου, δεν έχω κάτι μαζί σου, ακόμη κι αν πολλές φορέα διαφωνούμε έντονα. Με στενοχωρεί ο φανατισμός σου, γιατί είναι αντίθετος με την εντολή της αγάπης, κι εμποδίζει τους ανθρώπους να γίνουν υιοί Θεού: "Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται" (Ματθ. κεφ. 5, 9).
Εύχομαι με τη βοήθεια των Παθών και της Αναστάσεως, να ειρηνεύσει η καρδιά σου και να δεις όλους τους αδελφούς μας, που βρίσκονται εκτός Εκκλησίας, σαν απολωλότα πρόβατα της ποίμνης του Κυρίου.
Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσουμε. Σέβομαι τις απόψεις σας, αλλά θα μου επιτρέψετε να κρατήσω τη δική μου.
Θωμά φίλε μου, δεν έχω κάτι μαζί σου, ακόμη κι αν πολλές φορέα διαφωνούμε έντονα. Με στενοχωρεί ο φανατισμός σου, γιατί είναι αντίθετος με την εντολή της αγάπης, κι εμποδίζει τους ανθρώπους να γίνουν υιοί Θεού: "Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται" (Ματθ. κεφ. 5, 9).
Εύχομαι με τη βοήθεια των Παθών και της Αναστάσεως, να ειρηνεύσει η καρδιά σου και να δεις όλους τους αδελφούς μας, που βρίσκονται εκτός Εκκλησίας, σαν απολωλότα πρόβατα της ποίμνης του Κυρίου.
-
Dimokratis
- Συστηματικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 150
- Εγγραφή: Κυρ Μάιος 06, 2007 5:00 am
Αυτό που έχω ναʼπώ εγώ είναι οτί δεν είναι απόλυτο οτί βαπτίζαν οι λαικοί κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια.Το οτί βάπτιζαν οι λαικοί το αναφέρει ο Τερτυλλιανός (De baptismo,17) αλλά υπό την επίδραση της αιρέσεως του Μοντανισμού.
Το πρόβλημα με τους αιρετικούς που ήθελαν να επιστρέψουν στην εκκλησία το συναντάμε τον Γʼ αιώνα.Έτσι προέκυψε σοβαρό εκκλησιαστικό ζήτημα ως προς την υπόσταση ή το κύρος του βαπτίσματος τών αιρετικών.Υπήρξε ομοφωνία τής Εκκλησίας ως προς το ανυπόστατο και κατά συνέπεια ως προς την ακυρότητα τού βαπτίσματος των γνωστικών και τών μαρκιωνιτών,το οποίο αποδοκιμάστηκε και στην ειδική τελετή περί του βαπτίσματος του Τερτυλλιανού.Κατά τον Τερτυλλιανό το βάπτισμα τών αιρετικών δεν είναι αληθινό και συνεπώς δεν είναι έγκυρο αφού τελέσθηκε εκτός εκκλησίας γιʼαυτό και πρέπει να επαναλαμβάνετε (De baptismo,19).Διαφωνία υπήρξε ως προς την εγκυρότητα τού βαπτίσματος των μοντανιστών και των μοναρχιανών.
Διαφωνίες υπήρξαν και άλλες μεταξύ διαφόρων εκκλησιών(όχι αιρέσεων) και δημιουργήθηκε μεγάλο πρόβλημα.
Ωστόσο το πρόβλημα τού κύρους τού βαπτίσματος τών αιρετικών δεν λύθηκε,γιατί η αντιμετώπιση του ζητήματος δεν ήταν δυνάτον να καταστεί ενιαία για όλους τους αιρετικούς.Επικράτησε τελικά η συμβιβαστική άποψη οτί έγκυρο βάπτισμα αιρετικών είναι μόνο εκείνο το βάπτισμα το οποίο τελείται κανονικώς στο όνομα τής Αγίας Τριάδας.
Προσοχή όμως:Όλα τα παραπάνω μέχρι τον Γʼ αιώνα.Κατά τον Δʼ αιώνα τα πράγματα αλλάζουν.
Ο έβδομος κανόνας τής Βʼ Οικουμενικής συνόδου (381) δέχετε τους επιστρέφοντες αιρετικούς (Αρειανούς,Μακεδονιανούς,Απολιναριστές κ.α.) με τήν τέλεση του χρίσματος (ʽʼσφραγιζομένους ήτοι χριομένουςʼʼ),ενώ άλλους αιρετικούς (Μοντανιστές,Σαβελιανούς κ.α) με αναβαπτισμό.
Η κίνηση της Εκκλησίας μεταξύ της κανονικής ακρίβειας και της εκκλησιαστικής οικονομίας στο ζήτημα του κύρους του βαπτίσματος των αιρετικών ή των σχισματικών προσδιορίστηκε σε μεγάλο βαθμό αφʼενός μεν από την επιθυμία αποκαταστάσεως τής ενότητας τού εκκλησιαστικού σώματος,αφʼετέρου δε από τις συγκεκριμένες ποιμαντικές ανάγκες,οι οποίες προσδιόριζαν επίσης και την αξιολόγηση των αναγκαίων στοιχείων της τελετουργίας του βαπτίσματος των αιρετικών ή των σχισματικών.
Το πρόβλημα με τους αιρετικούς που ήθελαν να επιστρέψουν στην εκκλησία το συναντάμε τον Γʼ αιώνα.Έτσι προέκυψε σοβαρό εκκλησιαστικό ζήτημα ως προς την υπόσταση ή το κύρος του βαπτίσματος τών αιρετικών.Υπήρξε ομοφωνία τής Εκκλησίας ως προς το ανυπόστατο και κατά συνέπεια ως προς την ακυρότητα τού βαπτίσματος των γνωστικών και τών μαρκιωνιτών,το οποίο αποδοκιμάστηκε και στην ειδική τελετή περί του βαπτίσματος του Τερτυλλιανού.Κατά τον Τερτυλλιανό το βάπτισμα τών αιρετικών δεν είναι αληθινό και συνεπώς δεν είναι έγκυρο αφού τελέσθηκε εκτός εκκλησίας γιʼαυτό και πρέπει να επαναλαμβάνετε (De baptismo,19).Διαφωνία υπήρξε ως προς την εγκυρότητα τού βαπτίσματος των μοντανιστών και των μοναρχιανών.
Διαφωνίες υπήρξαν και άλλες μεταξύ διαφόρων εκκλησιών(όχι αιρέσεων) και δημιουργήθηκε μεγάλο πρόβλημα.
Ωστόσο το πρόβλημα τού κύρους τού βαπτίσματος τών αιρετικών δεν λύθηκε,γιατί η αντιμετώπιση του ζητήματος δεν ήταν δυνάτον να καταστεί ενιαία για όλους τους αιρετικούς.Επικράτησε τελικά η συμβιβαστική άποψη οτί έγκυρο βάπτισμα αιρετικών είναι μόνο εκείνο το βάπτισμα το οποίο τελείται κανονικώς στο όνομα τής Αγίας Τριάδας.
Προσοχή όμως:Όλα τα παραπάνω μέχρι τον Γʼ αιώνα.Κατά τον Δʼ αιώνα τα πράγματα αλλάζουν.
Ο έβδομος κανόνας τής Βʼ Οικουμενικής συνόδου (381) δέχετε τους επιστρέφοντες αιρετικούς (Αρειανούς,Μακεδονιανούς,Απολιναριστές κ.α.) με τήν τέλεση του χρίσματος (ʽʼσφραγιζομένους ήτοι χριομένουςʼʼ),ενώ άλλους αιρετικούς (Μοντανιστές,Σαβελιανούς κ.α) με αναβαπτισμό.
Η κίνηση της Εκκλησίας μεταξύ της κανονικής ακρίβειας και της εκκλησιαστικής οικονομίας στο ζήτημα του κύρους του βαπτίσματος των αιρετικών ή των σχισματικών προσδιορίστηκε σε μεγάλο βαθμό αφʼενός μεν από την επιθυμία αποκαταστάσεως τής ενότητας τού εκκλησιαστικού σώματος,αφʼετέρου δε από τις συγκεκριμένες ποιμαντικές ανάγκες,οι οποίες προσδιόριζαν επίσης και την αξιολόγηση των αναγκαίων στοιχείων της τελετουργίας του βαπτίσματος των αιρετικών ή των σχισματικών.
Εντάξει εγώ είμαι φανατικός, πάει αυτό. Σου ζήτησα κάτι όμως, όπως σου έγραψα πριν, από το 2001 ανεβαίνω σχεδόν κάθε χρόνο στο Άγιο Όρος, με εξαίρεση το 2006 που δεν μπόρεσα να βγάλω διαμονητήριο με κανέναν τρόπο. Λοιπόν το θέμα του Οικουμενισμού το έχω θέσει σε γέροντες και έχω συζητήσει μαζί τους, οι παλαιοί να ξέρεις δεν συμφωνούν φανερά ή κρυφά. Οι νέοι μοναχοί των 20 και 25 ετών εφαρμόζουν την τακτική του ότι πει το πατριαρχείο και είμαστε με τον πατριάρχη ότι και αν κάνει.filotas έγραψε:Θωμά φίλε μου, δεν έχω κάτι μαζί σου, ακόμη κι αν πολλές φορέα διαφωνούμε έντονα. Με στενοχωρεί ο φανατισμός σου, γιατί είναι αντίθετος με την εντολή της αγάπης, κι εμποδίζει τους ανθρώπους να γίνουν υιοί Θεού: "Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται" (Ματθ. κεφ. 5, 9).
Όπως σου είπα οι παλαιότεροι και πιό έμπειροι στα πνευματικά είναι κατά, αρκετοί έχουν κόψει και το μνημόσυνο του πατριάρχη κατ'ιδίαν. Και γνωρίζεις ασφαλώς την ανακοίνωση του ηγουμένου της μονής Γρηγορίου του π.Καψάνη κατά του ότι έγινε το 2006 στο Φανάρι, επίσης το 2004 έγινε στην Θεσσαλονίκη συνέδριο με θέμα τον Οικουμενισμό υπό την ευλογία του Θεσσαλονίκης Άνθιμου με παρουσίες από όλες τις ορθόδοξες Εκκλησίες και το Άγιο Όρος μιά που το συνέδριο το οργάνωσε ο ηγούμενος της Ξηροποτάμου Ιωσήφ, με τους π.Μεταλληνό και τον π.Ζήση.
Βγήκε κατόπιν δίσκος ψηφιακός με όλο το συνέδριο τον οποίον και έχω ακούσει, άρα έχω ολοκληρωμένη άποψη περί του τί συμβαίνει. Λοιπόν όλοι αυτοί είναι "φανατικοί". Δηλαδή όλοι αυτοί που κατά το πλείστον είναι άνθρωποι σοβαροί και γνώστες των πραγμάτων δεν ξέρουν τί λένε τυφλωμένοι από τον φανατισμό τους! 8O Αν λοιπόν μάθεις τί πραγματικά παίζεται με το θέμα αυτό όσο και ήρεμος να είσαι θα τρομάξεις. Όλοι αυτοί οι μεγαλόσχημοι Ιεράχες που τόσο άνετα συμμετέχουν σε αυτές τις "συναντήσεις" όχι μόνο με αλλόδοξους αλλά το χειρότερο και με αλλόθρησκους μιλώντας γιά τον "κοινό Θεό" γνωρίζουν τί κάνουν φωτισμένοι από τον Θεό και όλοι οι υπόλοιποι είναι στο μαύρο σκοτάδι και στην άγνοια;! Πιστεύεις κάτι τέτοιο;
Δηλαδή δεν υπάρχει πραγματικά κανένα πρόβλημα, όλα καλά είναι, αλλά κάποιοι κληρικοί, λαϊκοί, πανεπιστημιακοί θεολόγοι, μοναχοί εναντιώνονται σε αυτή την πορεία από φανατισμό και μόνο!! Δεν είναι λίγο περίεργη αυτή η σύμπτωση σε τόσους ανθρώπους; Πώς εξηγείται; Λέμε είναι "φανατικοί" και ξεμπερδέψαμε, ως προς τί άραγε; Και πώς εκδηλώνεται η Παγκοσμιοποίηση και η Νέα Εποχή, μήπως με όλα αυτά δεν εκδηλώνεται; τις κοινές συμπροσευχές τις κοινές συναντήσεις και τέλος πάντων όλα αυτά! Είναι δυνατόν να λέει κάποιος ότι είναι κατά της Νέας Εποχής με ότι φέρνει και ταυτόχρονα με τις πράξεις του να προωθεί την Νέα Εποχή συμμετέχωντας σε όλες τις δραστηριότητες αυτές;!! Δηλαδή να κάνουμε αντίθετα από ότι μας λέει ο Χριστός να κρίνουμε από τα λόγια και όχι από τις πράξεις. Δηλώνω Ορθόδοξος φοράω ράσα μαύρα έχω γενειάδα ψέλνω κατά το βυζαντινό μέλος άρα από όλα τα εξωτερικά γνωρίσματα είμαι "ορθόδοξος" και στην ουσία τί πρεσβεύω; τα αντίθετα, κάνω άλλα από αυτά που επιβάλλεται να κάνω ως πραγματικός Ορθόδοξος.
Αυτό πως λέγεται; Αλήθεια; Ειλικρίνεια; Πίστη; ή τα ακριβώς αντίθετα!!
Αυτά που γράφω όλο αυτόν τον καιρό σε αυτό το φόρουμ είμαι σε θέση να τα στοιχειοθετήσω ένα προς ένα, όπως και το κάνω. Γνωρίζω και τι γράφω και τι πρεσβεύω, άρα οι απόψεις μου δεν προέρχονται από κανενός είδους "φανατισμό" αλλά από γνώση του πράγματος, μακάρι να μην ήμουν στην θέση να γράφω και να λέω όλα αυτά πρώτος εγώ θα το ήθελα, μόνο που δεν είναι στο χέρι μου εγώ δεν κινώ κανένα νήμα ούτε συμμετέχω σε κάτι που να καθορίζει τις καταστάσεις, άλλοι το κάνουν. Εγώ από πλευράς μου το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να καταθέτω την πίστη μου και την αλήθεια όπως την πιστεύω, και εμένα βεβαίως θα με κρίνει ο Θεός όπως όλους όμως, είτε είναι πατριάρχες, είτε μοναχοί, είτε κληρικοί, είτε ηγέτες είτε ζητιάνοι.
Γεια σας αδέρφια!
Απλά θέλω να εκφράσω την λύπη μου για το ότι αδερφοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί δέχονται το βάπτισμα των αιρετικών. Πραγματικά λυπάμαι.
Κατά το βάπτισμα λέγεται και 3 φορές το Πιστεύω, και πολλά άλλα που δείχνει σε ποια Αγία Τρίαδα βαπτίζεται και πιστεύει...στων παπικών(και εκ του Υιού)..., ή σε ποιο Χριστό στων Μονοφυσίτων, στων Μονοθελητών...δεν είναι απλά αποτασσόμαστε τον Σατανά αλλά και συντασσόμαστε στον Χριστό.
Αν πάλι συντασσόμαστε στον ίδιο Χριστό,στην ίδια Αγία Τριάδα γιατί απαιτείται αλλαγή πίστης προς την Ορθοδοξία; Μπορεί να απαντήσει κανείς;
Ακόμη θέλω να κάνω μια παρατήρηση. Όλοι οι άνθρωποι είναι κατά σάρκα αδερφοί από Αδάμ. Αλλά οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί είναι και πνευματικοί αδερφοί από τον Χριστό, που ναι μεν θυσιάστηκε για όλους και εν δυνάμει όλοι σώζονται, αλλά "ου πάντων η πίστις"¨κατά τον Απόστολο, δεν δέοχνται όλοι τον Χριστό, την Αλήθεια Του χωρίς να προσθέτουμε και να αφαιρούμε τίποτα.
Τελειώνει η Μ Τεσσαρακοστή και εύχομαι σε όλους φώτιση και αγάπη.
Η Κυρία Θεοτόκος να σας βοηθάει.
Απλά θέλω να εκφράσω την λύπη μου για το ότι αδερφοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί δέχονται το βάπτισμα των αιρετικών. Πραγματικά λυπάμαι.
Κατά το βάπτισμα λέγεται και 3 φορές το Πιστεύω, και πολλά άλλα που δείχνει σε ποια Αγία Τρίαδα βαπτίζεται και πιστεύει...στων παπικών(και εκ του Υιού)..., ή σε ποιο Χριστό στων Μονοφυσίτων, στων Μονοθελητών...δεν είναι απλά αποτασσόμαστε τον Σατανά αλλά και συντασσόμαστε στον Χριστό.
Αν πάλι συντασσόμαστε στον ίδιο Χριστό,στην ίδια Αγία Τριάδα γιατί απαιτείται αλλαγή πίστης προς την Ορθοδοξία; Μπορεί να απαντήσει κανείς;
Ακόμη θέλω να κάνω μια παρατήρηση. Όλοι οι άνθρωποι είναι κατά σάρκα αδερφοί από Αδάμ. Αλλά οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί είναι και πνευματικοί αδερφοί από τον Χριστό, που ναι μεν θυσιάστηκε για όλους και εν δυνάμει όλοι σώζονται, αλλά "ου πάντων η πίστις"¨κατά τον Απόστολο, δεν δέοχνται όλοι τον Χριστό, την Αλήθεια Του χωρίς να προσθέτουμε και να αφαιρούμε τίποτα.
Τελειώνει η Μ Τεσσαρακοστή και εύχομαι σε όλους φώτιση και αγάπη.
Η Κυρία Θεοτόκος να σας βοηθάει.
Αδερφε,
Κατ' αρχας το τι κανουν στα Εφραιμικα μοναστηρια δε μπορει να υποσκελισει αυτα που καθορισαν οι Οικουμενικες Συνοδοι, δηλαδη μη αναβαπτισμο.
Τα Εφραιμικα μοναστηρια ακολουθουν την παραδοση του Αγ, Ορους στο θεμα, δηλαδη αναβαπτισμα.
Ο π. Εφραιμ σταματησε να βαπτιζει, και για να μη δημιουργηθει προβλημα και στελνει τους προσυλητους να βαπτιστουν στο Αγ. Ορος. Το ξερω γιατι κινουμουν οταν εμενα στην Αμερικη σε Εφραιμικους κυκλους.
Τωρα αν το παρουμε θεολογικα το θεμα και εγω απορω. Θεωρω δηλαδη καπως ατοπο γιατι οι Οικουμενικες συνοδοι να αναγνωρισαν βαπτισμα αιρετικων. Το αναγνωρισαν ΜΟΝΟ ομως οταν οι αιρετικοι μετανοησαν για την αιρεση τους.
Ο Αγ. Νικοδημος λεει πως αυτο εγινε απο οικονομια. Προσωπικα δεν με πειθει. Ο Αγ. Θεοδωρος ο Στουδιτης ειχε αντιθετη αποψη. Δεν εβλεπε δηλαδη το θεμα υπο το πρισμα της οικονομιας. Θεωρουσε ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΟ ΜΗ ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΜΟ γιατι ετσι ειχαν θεσπισει οι Οικουμενικες Συνοδοι. Δηλαδη μη αναβαπτισμο, αλλα μονο χρισμα για πολλες κατηγοριες αιρετικων. Και οπως λεν οι πατριαρχικοι, οι αποφασεις των Συνοδων δεν ειναι οικονομια, αλλα ακριβεια.
Παντως οπως και να εχει το πραμα εγω ειμαι υπερ του αναβαπτισμου, διοτι προωθειται ιδιως στη σημερινη εποχη του οικουμενισμου η αντιληψη οτι υπαρχη μυστηριακη χαρη εκτος εκκλησιας. Ο αναβαπτισμος των αιρετικων θα μπορουσε να αφανισει αυτη τη νοσηρη αποψη
Χαρη δεν υπαρχει. Απλα το χρισμα, οπως υποσηριζεται, ενεργοποιει το νεκρο τυπο του αιρετικου βαπτισματος. Παντως το θεμα ειναι πιο πολυπλοκο.
Ο μεγαλος Σωφρονιος Ζαχαρωφ ΔΕΝ συμβουλεψε τον ιερεα Μπαλφουρ να βαπτιστει οταν εγινε Ορθοδοξος. Εγινε δεκτος με την παπικη ιερωσυνη του, μοναχα με λιβελλο. Πραγματικα σκανδαλιστικο αλλα δεν αντικρουστηκε απο τον μεγαλο π. Σωφρονιο και τον Αγ. Σιλουανο. Αυτη ηταν η πρακτικη εκεινη την εποχη της Ρωσικης Εκκλησιας. Δηλαδη μονο λιβελλο για τους λατινους ιερεις, καλως η κακως, και ουτε αναχειροτονια. Βλ. Αγωνας το βιβλιο "Αγωνας Θεογνωσιας"
Ξερω οτι ακουγεται σκανδαλιστικο, ομως αυτο εγινε και με τους αρειανους. Γιναν δεκτοι οι ιερεις τους χωρις αναχειροτονια.
Αυτο εγινε και με τους εικονομαχους (και το 787 και 844). Οταν μετανοησαν γιναν δεκτοι ως ειχαν. Και ειμαι σχεδον σιγουρος οτι πολλοι απο αυτους ειχαν χειροτονηθει απο εικονομαχους επισκοπους, οι οποιοι ειχαν επισης χειροτονηθει απο εικονομαχους επισκοπους. Ηταν δηλαδη 2ας γενιας αιρετικοι. Και ομως ουτε βαπτισμα, ουτε χρισμα, ουτε χειροτονια!
Το ιδιο εγινε και στις αρχες του περασμενου αιωνα στην Αμερικη.
250 χιλιαδες καρπαθορωσοι ουνιτες γιναν δεκτοι στη Ρωσικοαμερικανικη Ορθοδοξη Εκκλησια ΜΟΝΟ ΜΕ ΛΙΒΕΛΟ. Και οι ουνιτες ιερεις τους χωρις αναχειροτονια.
Το Οικουμενικο Πατριαρχειο αρα ΔΕΝ καινοτομει σε καμια περιπτωση στο θεμα.
Προσωπικα παντως ειμαι υπερ του αναβαπτισμου.
Κατ' αρχας το τι κανουν στα Εφραιμικα μοναστηρια δε μπορει να υποσκελισει αυτα που καθορισαν οι Οικουμενικες Συνοδοι, δηλαδη μη αναβαπτισμο.
Τα Εφραιμικα μοναστηρια ακολουθουν την παραδοση του Αγ, Ορους στο θεμα, δηλαδη αναβαπτισμα.
Ο π. Εφραιμ σταματησε να βαπτιζει, και για να μη δημιουργηθει προβλημα και στελνει τους προσυλητους να βαπτιστουν στο Αγ. Ορος. Το ξερω γιατι κινουμουν οταν εμενα στην Αμερικη σε Εφραιμικους κυκλους.
Τωρα αν το παρουμε θεολογικα το θεμα και εγω απορω. Θεωρω δηλαδη καπως ατοπο γιατι οι Οικουμενικες συνοδοι να αναγνωρισαν βαπτισμα αιρετικων. Το αναγνωρισαν ΜΟΝΟ ομως οταν οι αιρετικοι μετανοησαν για την αιρεση τους.
Ο Αγ. Νικοδημος λεει πως αυτο εγινε απο οικονομια. Προσωπικα δεν με πειθει. Ο Αγ. Θεοδωρος ο Στουδιτης ειχε αντιθετη αποψη. Δεν εβλεπε δηλαδη το θεμα υπο το πρισμα της οικονομιας. Θεωρουσε ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΟ ΜΗ ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΜΟ γιατι ετσι ειχαν θεσπισει οι Οικουμενικες Συνοδοι. Δηλαδη μη αναβαπτισμο, αλλα μονο χρισμα για πολλες κατηγοριες αιρετικων. Και οπως λεν οι πατριαρχικοι, οι αποφασεις των Συνοδων δεν ειναι οικονομια, αλλα ακριβεια.
Παντως οπως και να εχει το πραμα εγω ειμαι υπερ του αναβαπτισμου, διοτι προωθειται ιδιως στη σημερινη εποχη του οικουμενισμου η αντιληψη οτι υπαρχη μυστηριακη χαρη εκτος εκκλησιας. Ο αναβαπτισμος των αιρετικων θα μπορουσε να αφανισει αυτη τη νοσηρη αποψη
Χαρη δεν υπαρχει. Απλα το χρισμα, οπως υποσηριζεται, ενεργοποιει το νεκρο τυπο του αιρετικου βαπτισματος. Παντως το θεμα ειναι πιο πολυπλοκο.
Ο μεγαλος Σωφρονιος Ζαχαρωφ ΔΕΝ συμβουλεψε τον ιερεα Μπαλφουρ να βαπτιστει οταν εγινε Ορθοδοξος. Εγινε δεκτος με την παπικη ιερωσυνη του, μοναχα με λιβελλο. Πραγματικα σκανδαλιστικο αλλα δεν αντικρουστηκε απο τον μεγαλο π. Σωφρονιο και τον Αγ. Σιλουανο. Αυτη ηταν η πρακτικη εκεινη την εποχη της Ρωσικης Εκκλησιας. Δηλαδη μονο λιβελλο για τους λατινους ιερεις, καλως η κακως, και ουτε αναχειροτονια. Βλ. Αγωνας το βιβλιο "Αγωνας Θεογνωσιας"
Ξερω οτι ακουγεται σκανδαλιστικο, ομως αυτο εγινε και με τους αρειανους. Γιναν δεκτοι οι ιερεις τους χωρις αναχειροτονια.
Αυτο εγινε και με τους εικονομαχους (και το 787 και 844). Οταν μετανοησαν γιναν δεκτοι ως ειχαν. Και ειμαι σχεδον σιγουρος οτι πολλοι απο αυτους ειχαν χειροτονηθει απο εικονομαχους επισκοπους, οι οποιοι ειχαν επισης χειροτονηθει απο εικονομαχους επισκοπους. Ηταν δηλαδη 2ας γενιας αιρετικοι. Και ομως ουτε βαπτισμα, ουτε χρισμα, ουτε χειροτονια!
Το ιδιο εγινε και στις αρχες του περασμενου αιωνα στην Αμερικη.
250 χιλιαδες καρπαθορωσοι ουνιτες γιναν δεκτοι στη Ρωσικοαμερικανικη Ορθοδοξη Εκκλησια ΜΟΝΟ ΜΕ ΛΙΒΕΛΟ. Και οι ουνιτες ιερεις τους χωρις αναχειροτονια.
Το Οικουμενικο Πατριαρχειο αρα ΔΕΝ καινοτομει σε καμια περιπτωση στο θεμα.
Προσωπικα παντως ειμαι υπερ του αναβαπτισμου.
konstantinoupolitis έγραψε:Θα σου μιλήσω απο καρδιάς και να με συγχωρείς για το ύφος μου:
Αφού δεν είναι Εκκλησία οι διάφορες αιρέσεις και άρα δεν έχουν Ιεροσύνη πως τελούν Βάπτισμα; Εμείς με τί εξουσία μπορούμε να τους το στερήσουμε αποδεχόμενοι το ανύπαρκτο Βάπτισμα;
Πως η Εκκλησία μπορεί να δεχτεί στους κόλπους της άτομα που δεν Βαπτίσθηκαν αφού ανήκαν σε ανύπαρκτες Εκκλησίες;
Αν έχουν Βάπτισμα πως μπορούμε να τους θεωρούμε ανύπαρκτες Εκκλησίες;
Όσο για τον πατέρα Σεραφείμ Ρόουζ αν δε βαπτίστηκε κακώς. Ούτως ή άλλως ήταν στην Αμερική, βρήκε συγκεκριμένη οικουμενιστική κατάσταση εκεί και την εγκύκλιο του Πατριαρχείου εν χρήση περι αποδοχής ετεροδόξου Βαπτίσματος. Δεν μου κάνει εντύπωση.
Ο γέρων Εφραίμ βαπτίζει τους αιρετικούς στην Αμερική ή όχι;
Αφού αυτή είναι η παράδοση στην Εκκλησία δηλαδή μόνο Χρίσμα με ποιά εξουσία σε πάρα πολλές αν όχι στις περισσότερες μητροπόλεις του Ελλαδικού αρνούνται να εφαρμόσουν την εγκύκλιο του Πατριαρχείου και τελούν Κανονικά Βάπτισμά στους εξ αιρέσεων νεοφωτίστους;
Όταν η Εκκλησία τελεί αεριοβάπτισμα σε επιθανάτια βρέφη, που στο φινάλε γιατί θα δώσουν λόγο εκει πάνω και σε τί θα κατακριθούν, αν τελεί λοιπόν σε παιδιά μικρής ηλικίας αγνώστων στοιχείων Βάπτιση με ενδεχόμενο να τα βαπτίσει 2α φορά τα παιδιά αυτά μην τυχόν και στερηθούν το Βάπτισμα, εμείς θα αρνηθούμε την Βάπτιση σε άτομα, κοροϊδεύοντάς τα ότι είναι Βαπτισμένοι;
Απο καρδιάς Κωνσταντίνος
-
konstantinoupolitis
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1080
- Εγγραφή: Τετ Ιαν 17, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Μακεδονία
Κατ΄αρχάς να ξεκαθαρίσω πως το ύφος σου και ο τρόπος που γράφεις είναι αρκετό απο την πλευρά μου για να κερδίσεις το σεβασμό μου, ότι αξία και αν έχει αυτός.
Πραγματικά απο την μεριά λαμβάνω πολύ σοβαρά τις απόψεις σου και την επιχειρηματολογία σου που σίγουρα δεν είναι αβάσιμη και αυτό οφείλω το λιγότερο να στο αναγνωρίσω.
Τέλος το ότι εκφράζεις την διαφωνία σου με τον μη αναβαπτισμό, αναφέροντας παράληλλα απόφαση αντίθετης( ; ) Οικουμενικής Συνόδου, φανερώνει άνθρωπο με προσωπικότητα και θάρρος στην υπεράσπιση των απόψεών του. Σε αυτό σε θαυμάζω. Ο εκκλησιαστικός χώρος είναι γεμάτος απο αδελφούς που ντρέπονται να εκφράζουν τις απόψεις τους, κρυβόμενοι πίσω απο απόψεις τρίτων, κατα κανόνα σεβάσμιων γερόντων.
Δεν στα λέω για να διαλεχθούμε στην βάση του "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε". Πραγματικά μέσα απο τον εδώ διάλογο σε εκτίμησα έτι περισσότερο.
Τίποτε και κανείς όσο Άγιος και να είναι δεν μπορεί να υποσκελίσει αποφάσεις Συνόδων, όπως και καμία Σύνοδος δεν μπορεί να υποσκελίσει την πραγματική Θεολογία, την πραγματική Ορθόδοξη Παράδοση, την Γραφή, τον Λόγο Του.
Επειδή είσαι παλιός εδω μέσα, γνωρίζεις ότι κατα κανόνα επικαλούμαι Γραφικά χωρία, Κανόνες, Ιστορικά γεγονότα και όχι τόσο Πατρολογία ή Ασκητική. Άρα δέχομαι γενικά το σχόλιο σου περι των Εφραιμικών Μονών. Ωστόσο τα εν λόγω Μοναστήρια απλά ακολουθούν Αθωνική Τάξη. Και όπου βρήκα θεμιτή Αθωνική Τάξη προσωπικά δεν διαπίστωσα καινοτομία αλλά ακολουθία παλαιάς Βυζαντινής ή Κανονικής Τάξεως.
Αν ισχύει η εν λόγω ερμηνεία, τότε οι Αθωνίτες παραβαίνουν συνειδητά Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας και η Εκκλησία οφείλει να τους συνετίσει, να τους τονίσει ότι εν προκειμένω είναι αιρετικοί και πως αν δεν συνετιστούν πρέπει να παυθούν.
Αν η Συνοδική ερμηνεία είναι αυτή οι Αγιορείτες εν προκειμένω και ο Εφραίμ τίθενται εν αμφιβόλω. Και δεν έχω κανένα πρόβλημα να τους το καταλογίσω πίστεψέ με. Ωστόσο είναι η ερμηνεία αυτή; Ρωτώ. Είναι πολύπλοκο ζήτημα και αναγνωρίζω τον υγιή προβληματισμό σου.
Στην προηγούμενή μου δημοσίευση πέρα απο Θεολογικές πολύπλοκες ορολογίες ρωτώ κάποια πράγματα. Ουσιαστική απάντηση, δεν εννοώ εσένα, δεν λαμβάνω.
Περι οικονομίας στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων παραπέμπω τους Πατριαρχικούς, μόλις στην Πρώτη Οικουμενική και στην διευθέτηση του Κολλουθιανού Σχίσματος.
Οι περιπτώσεις που μου αναφέρεις είναι νεώτερες και εμπίπτουν στην ήδη καθεστηκυία τάξη περι μή αναβαπτισμού που ήταν σε ισχυ ήδη απο τον ΙΘ΄ αιώνα.
Όσο για τους Εικονομάχους είτε έγινε σχετική ερμηνεία αποφάσεων Οικουμενικών Συνόδων είτε απλώς παρά την αίρεσή τους είχαν κανονικό Βάπτισμα. Οι Εικονομάχοι υπήρξαν για μεγάλες περιόδους η επίσημη Εκκλησία τουλάχιστον για τον Ελληνισμό. Πως θα τους αρνούνταν το Βάπτισμα τους;
Θα επανέλθω...
Με εκτίμηση Κωνσταντίνος
Πραγματικά απο την μεριά λαμβάνω πολύ σοβαρά τις απόψεις σου και την επιχειρηματολογία σου που σίγουρα δεν είναι αβάσιμη και αυτό οφείλω το λιγότερο να στο αναγνωρίσω.
Τέλος το ότι εκφράζεις την διαφωνία σου με τον μη αναβαπτισμό, αναφέροντας παράληλλα απόφαση αντίθετης( ; ) Οικουμενικής Συνόδου, φανερώνει άνθρωπο με προσωπικότητα και θάρρος στην υπεράσπιση των απόψεών του. Σε αυτό σε θαυμάζω. Ο εκκλησιαστικός χώρος είναι γεμάτος απο αδελφούς που ντρέπονται να εκφράζουν τις απόψεις τους, κρυβόμενοι πίσω απο απόψεις τρίτων, κατα κανόνα σεβάσμιων γερόντων.
Δεν στα λέω για να διαλεχθούμε στην βάση του "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε". Πραγματικά μέσα απο τον εδώ διάλογο σε εκτίμησα έτι περισσότερο.
Τίποτε και κανείς όσο Άγιος και να είναι δεν μπορεί να υποσκελίσει αποφάσεις Συνόδων, όπως και καμία Σύνοδος δεν μπορεί να υποσκελίσει την πραγματική Θεολογία, την πραγματική Ορθόδοξη Παράδοση, την Γραφή, τον Λόγο Του.
Επειδή είσαι παλιός εδω μέσα, γνωρίζεις ότι κατα κανόνα επικαλούμαι Γραφικά χωρία, Κανόνες, Ιστορικά γεγονότα και όχι τόσο Πατρολογία ή Ασκητική. Άρα δέχομαι γενικά το σχόλιο σου περι των Εφραιμικών Μονών. Ωστόσο τα εν λόγω Μοναστήρια απλά ακολουθούν Αθωνική Τάξη. Και όπου βρήκα θεμιτή Αθωνική Τάξη προσωπικά δεν διαπίστωσα καινοτομία αλλά ακολουθία παλαιάς Βυζαντινής ή Κανονικής Τάξεως.
Αν ισχύει η εν λόγω ερμηνεία, τότε οι Αθωνίτες παραβαίνουν συνειδητά Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας και η Εκκλησία οφείλει να τους συνετίσει, να τους τονίσει ότι εν προκειμένω είναι αιρετικοί και πως αν δεν συνετιστούν πρέπει να παυθούν.
Αν η Συνοδική ερμηνεία είναι αυτή οι Αγιορείτες εν προκειμένω και ο Εφραίμ τίθενται εν αμφιβόλω. Και δεν έχω κανένα πρόβλημα να τους το καταλογίσω πίστεψέ με. Ωστόσο είναι η ερμηνεία αυτή; Ρωτώ. Είναι πολύπλοκο ζήτημα και αναγνωρίζω τον υγιή προβληματισμό σου.
Στην προηγούμενή μου δημοσίευση πέρα απο Θεολογικές πολύπλοκες ορολογίες ρωτώ κάποια πράγματα. Ουσιαστική απάντηση, δεν εννοώ εσένα, δεν λαμβάνω.
Περι οικονομίας στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων παραπέμπω τους Πατριαρχικούς, μόλις στην Πρώτη Οικουμενική και στην διευθέτηση του Κολλουθιανού Σχίσματος.
Οι περιπτώσεις που μου αναφέρεις είναι νεώτερες και εμπίπτουν στην ήδη καθεστηκυία τάξη περι μή αναβαπτισμού που ήταν σε ισχυ ήδη απο τον ΙΘ΄ αιώνα.
Όσο για τους Εικονομάχους είτε έγινε σχετική ερμηνεία αποφάσεων Οικουμενικών Συνόδων είτε απλώς παρά την αίρεσή τους είχαν κανονικό Βάπτισμα. Οι Εικονομάχοι υπήρξαν για μεγάλες περιόδους η επίσημη Εκκλησία τουλάχιστον για τον Ελληνισμό. Πως θα τους αρνούνταν το Βάπτισμα τους;
Θα επανέλθω...
Με εκτίμηση Κωνσταντίνος
ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
Ο ι κ ο υ μ ε ν ι σ μ ό ς
Γένεση - Προσδοκίες - Διαψεύσεις
20-24 Σεπτεμβρίου 2004
Διοργάνωση:
ΤΜΗΜΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Α.Π.Θ.
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Κοσμήτωρ Θεολογ. Σχολής Πανεπ. Αθηνών
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ιωάννης Κορναράκης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Γεώργιος Θεοδωρούδης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Πρόεδρος: Αρχιμ. Ιωσήφ, Καθηγούμενος Ι. Μ. Ξηροποτάμου Αγίου Όρους
Αντιπρόεδρος: Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος, Καθηγητής Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής
Γραμματεύς: Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης, Δρ Θ. - Πτ. Φ.
Μέλη: Αρχιμ. Τιμόθεος Σακκάς, Καθηγούμενος Ι. Μ. Παρακλήτου
Αρχιμ. Μάρκος Μανώλης, Προϊστάμενος «Πανελληνίου Ορθοδόξου Ενώσεως»
Αρχιμ. Λαυρέντιος Γρατσίας, Ιεροκήρυξ Ι. Μητρ. Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
Κωνσταντίνος Κωτσιόπουλος, Λέκτωρ Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.
Άννα Καραμανίδου, Δρ Θ. - Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΙΙ Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.
Σουλτάνα Λάμπρου, Δρ Θ. - Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΙΙ Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.
Κερασιά Γαλιγαλίδου, Πτ. Θ. - Πτ. Ν.
Αθανάσιος Δολαπτσόγλου, Πτ. Θ.
Σωτήριος Παπανικολάου, Πτ. Θ.
Στέφανος Παναγιωτόπουλος, Πτ. Θ.
Στυλιανός Γιαννιώδης, Πτ. Θ.
Κυριάκος Μιχαηλίδης, Φοιτητής Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΑ ΤΕΛΕΤΗ (17:30 -19:20)
Αγιασμός
Χαιρετισμός-Κήρυξη ενάρξεως Συνεδρίου
υπό Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. ΑΝΘΙΜΟΥ
Μήνυμα Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ
(Εκπρόσωπος Αρχιμ. Δημήτριος Βασιλειάδης)
Χαιρετισμός Στέλιου Παπαθεμελή, Ανεξαρτήτου Βουλευτή Α' Θεσσαλονίκης
Χαιρετισμός Σταύρου Καλαφάτη, Βουλευτή Α' Θεσσαλονίκης (Νέας Δημοκρατίας)
Χαιρετισμός Παναγιώτη Ψωμιάδη, Νομάρχη Θεσσαλονίκης
Μήνυμα Ιωάννη Αντωνοπούλου, Πρυτάνεως Α.Π.Θ.
Χαιρετισμός Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνού,
Κοσμήτορος Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Χαιρετισμός Χρήστου Οικονόμου, Κοσμήτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Χαιρετισμός Δέσπως Λιάλιου, Προέδρου Τμήμ. Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Χαιρετισμός Ιωάννη Κογκούλη, Προέδρου Τμήμ. Θεολογίας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Mαρωνείας και Κομοτηνής κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Μήνυμα Ιεράς Κοινότητος Αγίου Όρους (Εκπρόσωπος Γέρων Λουκάς Φιλοθεΐτης)
Μήνυμα Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους
Α' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (19:20 -21:45)
Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. ΙEPOΘEOΣ
Ο Οικουμενισμός εν τή πράξει
Αρχιμανδρίτης ΣAPANTHΣ ΣAPANTOΣ, Καθηγητής Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής
Οικουμενισμός και εκκοσμίκευση
ΔEΣΠΩ ΑΘ. ΛIAΛIOY, Πρόεδρος Τμήμ. Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Α.Π.Θ.
Προϋποθέσεις των διαχριστιανικών διαλόγων
ΤΡΙΤΗ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
Β' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (9:00 - 13:55)
Επίσκοπος Γκάνας κ. ΠANTEΛEHMΩN
Η Ορθόδοξος Ιεραποστολή σε διαθρησκειακό και διαχριστιανικό περιβάλλον
Αρχιμανδρίτης ΙΩΣHΦ, Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου Αγίου Όρους
Από τις ενωτικές προσπάθειες μετά τον 11ο αι. στον σύγχρονο Οικουμενισμό
Μοναχός ΑPΣENIOΣ ΒΛIAΓKOΦTHΣ, Δρ Θ. - Πτ. Φ.
Οικουμενισμός και Νέα Εποχή. Διαθρησκειακές συναντήσεις και διάλογοι
ΙΩANNHΣ ΚOPNAPAKHΣ, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπ. Αθηνών
Ψυχολογία των οικουμενιστικών ανοιγμάτων
ΚΩNΣTANTINOΣ ΚΩTΣIOΠOYΛOΣ, Λέκτωρ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η Κοινωνιολογία της Οικουμενικής Κινήσεως
ΔAΦNH ΒAPBITΣIΩTH, Ιστορικός - Ερευνήτρια
Φονταμενταλιστικά στοιχεία του Οικουμενισμού
Γέρων ΝIKOΔHMOΣ ΜΠIΛAΛHΣ, Θεολόγος - Φιλόλογος
Οικουμενισμός και αλλαγή Πασχαλίου
Πρωτοπρ. ΚΩNΣTANTINOΣ COMAN, Καθηγητής Θεολογ. Σχολής Πανεπ. Βουκουρεστίου
Η ενότης της Εκκλησίας και ο Οικουμενισμός
Γ' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (17:30 - 21:00)
Πρωθιερεύς ΒAΛENTINOΣ ΑΣMOYΣ, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Μόσχας
(Διαβάζει ο Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης)
Η Εκκλησία της Ρωσσίας έναντι του Οικουμενισμού
Μητροπολίτης Νευροκοπίου (Βουλγαρίας) κ. ΝAΘANAHΛ
Η Εκκλησία της Βουλγαρίας έναντι του Οικουμενισμού
Πρωτοπρεσβύτερος ΖOYPAMΠ ΑNTATZE
(Διαβάζει ο Μοναχός Ζαχαρίας Ξηροποταμηνός)
Η Εκκλησία της Γεωργίας έναντι του Οικουμενισμού
Πρωτοπρεσβύτερος ΓEΩPΓIOΣ ΜETAΛΛHNOΣ, Κοσμήτωρ Θεολογ. Σχολής Πανεπ. Αθηνών
Οικουμενικό Πατριαρχείο και Οικουμενισμός
Ιερομόναχος ΒHΣΣAPIΩN - Ιεροδιάκονος ΛEONTIOΣ, Ι. Μ. Αρχαγγέλων Νεάμτς
Ρουμανικός Οικουμενισμός: Μία πρόκληση για την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας
ΑNTΩNIOΣ ΜIPONOBITΣ, Καθηγητής Τμήμ. Ιστορίας Πανεπιστημίου Μπιαλίστοκ
(Διαβάζει ο ηγούμενος Βαρσανούφιος Ντορόσκιεβιτς)
Η Εκκλησία της Πολωνίας έναντι του Οικουμενισμού
ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
Δ' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (9:00 - 13:40)
Αρχιμ. ΔHMHTPIOΣ ΒAΣIΛEIAΔHΣ, Γραμματεύς Ι. Συνόδου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων
Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και η Οικουμενική Κίνηση
Αρχιμ. ΧPIΣTOΦOPOΣ ΤΣIAKKAΣ, Μ.Α. Theology U.K.,
Γραμμ. Συνοδ. Επιτροπής Εκκλησίας Κύπρου επί των αιρέσεων
Οικουμενική Κίνηση. Ποιμαντικές επιπτώσεις. Κυπριακή πραγματικότητα
Γέρων ΛOYKAΣ ΦIΛOΘEΪTHΣ
Άγιον Όρος και Οικουμενισμός
Πρωτοπρεσβύτερος ΛAMΠPOΣ ΦΩTOΠOYΛOΣ, Θεολόγος - Νομικός
Η συμπροσευχή με τους ετεροδόξους (κανονική θεώρηση)
ΘEOΔΩPOΣ ΓIAΓKOY, Αναπληρωτής Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η στάση των
ιερών κανόνων έναντι των αιρέσεων
Μητροπολίτης Βελεσσών και Παραβαρδαρείου κ. ΙΩANNHΣ
Το σχίσμα της «Μακεδονικής Εκκλησίας» και η σχέση των σχισματικών με το Βατικανό
Αρχιμ. ΜAΞIMOΣ ΚYPITΣHΣ, Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου Ολύμπου
Η εγκυρότης των «Μυστηρίων» Παπικών και Προτεσταντών
Πρεσβύτερος ΠETPOΣ ΗEERS, πτ. Θ. - μεταπτ. φ. Θ.
Επιδράσεις της Β' Βατικανείου σε ορθοδόξους θεολόγους στο θέμα του Βαπτίσματος
ΠΕΜΠΤΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
Ε' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (9:00 - 13:00)
Πρωτοπρεσβύτερος ΙΩANNHΣ ΦΩTOΠOYΛOΣ, Θεολόγος - Νομικός
(Διαβάζει ο Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος)
Η στάση της Ελλαδικής Εκκλησίας και Θεολογίας έναντι του Οικουμενισμού
Πρεσβύτερος ΠAPAΣKEYAΣ ΑΓAΘΩNOΣ, Δρ Θ.
Η συμπροσευχή με τους ετεροδόξους (θεολογική και λειτουργική θεώρηση)
Αρχιμανδρίτης ΙΩANNIKIOΣ ΚOTΣΩNHΣ
(Διαβάζει ο Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος)
Η στάση των Κολλυβάδων έναντι των ετεροδόξων
Αρχιμανδρίτης ΝIKOΔHMOΣ ΜΠAPOYΣHΣ, Καθηγούμενος Ι. Μονής Παναγίας Χρυσοποδαριτίσσης
Η Λειτουργική Κίνηση και ο Οικουμενισμός
Ιερομόναχος ΑΛEΞIOΣ ΚAPAKAΛHNOΣ (TRADER)
Επιστροφές ετεροδόξων στην Ορθοδοξία*
ΣOYΛTANA Δ. ΛAMΠPOY, Δρ Θ.-Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΙΙ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η χρήση των Πατέρων στον οικουμενικό διάλογο
ΝIKOΛAOΣ ΒAΣIΛEIAΔHΣ, Θεολόγος
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ως πρότυπο για τον σημερινό θεολογικό διάλογο με την Δύση
ΑNNA Σ. ΚAPAMANIΔOY, Δρ Θ.-Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΙΙ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ευγένιος Βούλγαρις και Παπισμός
ΣΤ' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (17:30 - 21:40)
ΑNTΩNIOΣ ΠAΠAΔOΠOYΛOΣ, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ο διάλογος με τους Παπικούς. Νεώτερες εξελίξεις σχετικώς με την Ουνία
Ιερομόναχος ΝEIΛOΣ ΒATOΠAIΔINOΣ, Καθηγητής Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Μεγάλης Ελλάδος,
Κatanzaro Καλαβρίας (Διαβάζει ο Ιερομόναχος Εφραίμ Ανθίμου)
Παπισμός και Οικουμενισμός
ΑNΔPEAΣ ΠAΠABAΣIΛEIOY, Δρ Θ. - Εκπαιδευτικός
Ο διάλογος με τους Αντιχαλκηδονίους
JEAN-CLAUDE LARCHER, Καθηγητής Φιλοσοφίας
(Διαβάζει ο Πρεσβύτερος Χρίστος Φιλιώτης)
Ο διάλογος με τους Αντιχαλκηδονίους. Προβλήματα και επιτεύγματα
Πρωτοπρεσβ. ΓEΩPΓIOΣ ΔPAΓAΣ, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού Βοστώνης
Ο διάλογος με τους Προτεστάντες: Λουθηρανούς, Αγγλικανούς, Μετερρυθμισμένους
ΓPHΓOPIOΣ ΛIANTAΣ, υπ. Δρ Θ.
Ο διάλογος με τους Παλαιοκαθολικούς
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
Ζ' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (9:00 - 13:35)
RADU ΡREDA, Δρ Θ., Λέκτωρ Θεολογικής Σχολής Κλούζ-Ναπόκα Ρουμανίας
(Διαβάζει ο μεταπτυχιακός φοιτητής Αθανάσιος Δολαπτσόγλου)
Ουνία. Εκκλησιαστική πραγματικότητα και εκκλησιολογικό δίλημμα
ΙBAN ΝTIATΣENKO, Καθηγητής Εκκλησιαστικής Σχολής «Κλίμαξ» Ντνιεπροπετρόβσκ
Το πρόβλημα της Ουνίας στην Ουκρανία
ΒAΣIΛEIOΣ ΚOYKOYΣAΣ, Δρ Θ. - Εκπαιδευτικός
Η επιβολή της Ουνίας στην Νότιο Ιταλία
Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης κ. ΑΡΤΕΜΙΟΣ (Ραντοσάβλιεβιτς)
(Διαβάζει ο Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης)
Η Εκκλησία της Σερβίας έναντι του Οικουμενισμού
Πρεσβύτερος ΧPIΣTOΣ ΦIΛIΩTHΣ, Δρ Θ. - Dr D.
Σύγχρονη κατάσταση της Παπικής Εκκλησίας στην Γαλλία
ΔHMHTPIOΣ ΤΣEΛEΓΓIΔHΣ, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η θεολογική ταυτότητα του Προτεσταντισμού
ΓEΩPΓIOΣ ΜETAΛΛIΔHΣ, Δρ Θ.
Η επίσημη διορθόδοξη στάση έναντι του Π.Σ.Ε.
ΧPHΣTOΣ ΛIBANOΣ, Πρόεδρος Ορθοδόξου Αδελφότητος «Άγιος Αθανάσιος» Tορόντο Καναδά
Εμπόδια στον διάλογο με τον Προτεσταντισμό: Ιερωσύνη γυναικών, γάμοι και χειροτονίες ομοφυλοφίλων**
Η' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (17:30 -20:55)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΡΝΟΣ, Καθηγητής Πανεπιστημίου
(Διαβάζει ο Αρχιμ. Μάρκος Μανώλης)
Ο Φώτης Κόντογλου έναντι του Οικουμενισμού
Πρεσβύτερος ΙΩANNHΣ REEVES
(Διαβάζει ο Μοναχός Ζαχαρίας Ξηροποταμηνός)
Οι συνέπειες της Ορθοδόξου συμμετοχής στην Οικουμενική Κίνηση για την Ορθόδοξο μαρτυρία προς την ετερόδοξο Δύση*
Γέρων ΜΩΫΣHΣ ΑΓIOPEITHΣ
Αγάπη και αλήθεια στον Οικουμενικό Διάλογο
Πρωτοπρεσβύτερος ΘEOΔΩPOΣ ΖHΣHΣ, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Δικαιολογείται η συμμετοχή των Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε.;
* Σε αυτές τις ομιλίες φαίνεται ότι οι οικουμενιστές εμποδίζουν τις επιστροφές ετεροδόξων στην ορθοδοξία και όσες γίνονται γίνονται καθαρά με την προσωπική θέληση των εισερχομένων και όχι εξ'αιτίας των διαλόγων αλλά παρά τους διαλόγους (γιά να σταματήσει αυτή η μπαρούφα ότι οι διάλογοι γίνονται από αγάπη προς τους αιρετικούς γιά την επιστροφή τους στην Ορθοδοξία).
** Αυτή η ομιλία δεν είναι απλά ενδιαφέρουσα αλλά κάτι παραπάνω γιατί δείχνει την κατάντια και την αμετανοησία των αιρετικών προτεσταντών.
Αυτή η λίστα δείχνει αρκετούς "ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ" που προβληματίζονται εξ'αιτίας του οικουμενισμού, και προβάλλουν την αντίθεσή τους σε αυτόν και την πίστη τους στην Ορθοδοξία όχι με "πείσμα" αλλά με πόνο και επιχειρήματα προπάντων. Αυτές τις ομιλίες θα έπρεπε να τις ακούσουν όλοι και τότε δεν θα ερωτούσαν πολλά από αυτά που ρωτούν και εδώ.
Ο ι κ ο υ μ ε ν ι σ μ ό ς
Γένεση - Προσδοκίες - Διαψεύσεις
20-24 Σεπτεμβρίου 2004
Διοργάνωση:
ΤΜΗΜΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Α.Π.Θ.
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Κοσμήτωρ Θεολογ. Σχολής Πανεπ. Αθηνών
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ιωάννης Κορναράκης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Γεώργιος Θεοδωρούδης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Πρόεδρος: Αρχιμ. Ιωσήφ, Καθηγούμενος Ι. Μ. Ξηροποτάμου Αγίου Όρους
Αντιπρόεδρος: Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος, Καθηγητής Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής
Γραμματεύς: Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης, Δρ Θ. - Πτ. Φ.
Μέλη: Αρχιμ. Τιμόθεος Σακκάς, Καθηγούμενος Ι. Μ. Παρακλήτου
Αρχιμ. Μάρκος Μανώλης, Προϊστάμενος «Πανελληνίου Ορθοδόξου Ενώσεως»
Αρχιμ. Λαυρέντιος Γρατσίας, Ιεροκήρυξ Ι. Μητρ. Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
Κωνσταντίνος Κωτσιόπουλος, Λέκτωρ Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.
Άννα Καραμανίδου, Δρ Θ. - Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΙΙ Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.
Σουλτάνα Λάμπρου, Δρ Θ. - Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΙΙ Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.
Κερασιά Γαλιγαλίδου, Πτ. Θ. - Πτ. Ν.
Αθανάσιος Δολαπτσόγλου, Πτ. Θ.
Σωτήριος Παπανικολάου, Πτ. Θ.
Στέφανος Παναγιωτόπουλος, Πτ. Θ.
Στυλιανός Γιαννιώδης, Πτ. Θ.
Κυριάκος Μιχαηλίδης, Φοιτητής Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΑ ΤΕΛΕΤΗ (17:30 -19:20)
Αγιασμός
Χαιρετισμός-Κήρυξη ενάρξεως Συνεδρίου
υπό Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. ΑΝΘΙΜΟΥ
Μήνυμα Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ
(Εκπρόσωπος Αρχιμ. Δημήτριος Βασιλειάδης)
Χαιρετισμός Στέλιου Παπαθεμελή, Ανεξαρτήτου Βουλευτή Α' Θεσσαλονίκης
Χαιρετισμός Σταύρου Καλαφάτη, Βουλευτή Α' Θεσσαλονίκης (Νέας Δημοκρατίας)
Χαιρετισμός Παναγιώτη Ψωμιάδη, Νομάρχη Θεσσαλονίκης
Μήνυμα Ιωάννη Αντωνοπούλου, Πρυτάνεως Α.Π.Θ.
Χαιρετισμός Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνού,
Κοσμήτορος Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Χαιρετισμός Χρήστου Οικονόμου, Κοσμήτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Χαιρετισμός Δέσπως Λιάλιου, Προέδρου Τμήμ. Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Χαιρετισμός Ιωάννη Κογκούλη, Προέδρου Τμήμ. Θεολογίας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Mαρωνείας και Κομοτηνής κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Μήνυμα Ιεράς Κοινότητος Αγίου Όρους (Εκπρόσωπος Γέρων Λουκάς Φιλοθεΐτης)
Μήνυμα Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους
Α' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (19:20 -21:45)
Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. ΙEPOΘEOΣ
Ο Οικουμενισμός εν τή πράξει
Αρχιμανδρίτης ΣAPANTHΣ ΣAPANTOΣ, Καθηγητής Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής
Οικουμενισμός και εκκοσμίκευση
ΔEΣΠΩ ΑΘ. ΛIAΛIOY, Πρόεδρος Τμήμ. Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Α.Π.Θ.
Προϋποθέσεις των διαχριστιανικών διαλόγων
ΤΡΙΤΗ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
Β' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (9:00 - 13:55)
Επίσκοπος Γκάνας κ. ΠANTEΛEHMΩN
Η Ορθόδοξος Ιεραποστολή σε διαθρησκειακό και διαχριστιανικό περιβάλλον
Αρχιμανδρίτης ΙΩΣHΦ, Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου Αγίου Όρους
Από τις ενωτικές προσπάθειες μετά τον 11ο αι. στον σύγχρονο Οικουμενισμό
Μοναχός ΑPΣENIOΣ ΒΛIAΓKOΦTHΣ, Δρ Θ. - Πτ. Φ.
Οικουμενισμός και Νέα Εποχή. Διαθρησκειακές συναντήσεις και διάλογοι
ΙΩANNHΣ ΚOPNAPAKHΣ, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπ. Αθηνών
Ψυχολογία των οικουμενιστικών ανοιγμάτων
ΚΩNΣTANTINOΣ ΚΩTΣIOΠOYΛOΣ, Λέκτωρ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η Κοινωνιολογία της Οικουμενικής Κινήσεως
ΔAΦNH ΒAPBITΣIΩTH, Ιστορικός - Ερευνήτρια
Φονταμενταλιστικά στοιχεία του Οικουμενισμού
Γέρων ΝIKOΔHMOΣ ΜΠIΛAΛHΣ, Θεολόγος - Φιλόλογος
Οικουμενισμός και αλλαγή Πασχαλίου
Πρωτοπρ. ΚΩNΣTANTINOΣ COMAN, Καθηγητής Θεολογ. Σχολής Πανεπ. Βουκουρεστίου
Η ενότης της Εκκλησίας και ο Οικουμενισμός
Γ' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (17:30 - 21:00)
Πρωθιερεύς ΒAΛENTINOΣ ΑΣMOYΣ, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Μόσχας
(Διαβάζει ο Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης)
Η Εκκλησία της Ρωσσίας έναντι του Οικουμενισμού
Μητροπολίτης Νευροκοπίου (Βουλγαρίας) κ. ΝAΘANAHΛ
Η Εκκλησία της Βουλγαρίας έναντι του Οικουμενισμού
Πρωτοπρεσβύτερος ΖOYPAMΠ ΑNTATZE
(Διαβάζει ο Μοναχός Ζαχαρίας Ξηροποταμηνός)
Η Εκκλησία της Γεωργίας έναντι του Οικουμενισμού
Πρωτοπρεσβύτερος ΓEΩPΓIOΣ ΜETAΛΛHNOΣ, Κοσμήτωρ Θεολογ. Σχολής Πανεπ. Αθηνών
Οικουμενικό Πατριαρχείο και Οικουμενισμός
Ιερομόναχος ΒHΣΣAPIΩN - Ιεροδιάκονος ΛEONTIOΣ, Ι. Μ. Αρχαγγέλων Νεάμτς
Ρουμανικός Οικουμενισμός: Μία πρόκληση για την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας
ΑNTΩNIOΣ ΜIPONOBITΣ, Καθηγητής Τμήμ. Ιστορίας Πανεπιστημίου Μπιαλίστοκ
(Διαβάζει ο ηγούμενος Βαρσανούφιος Ντορόσκιεβιτς)
Η Εκκλησία της Πολωνίας έναντι του Οικουμενισμού
ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
Δ' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (9:00 - 13:40)
Αρχιμ. ΔHMHTPIOΣ ΒAΣIΛEIAΔHΣ, Γραμματεύς Ι. Συνόδου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων
Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και η Οικουμενική Κίνηση
Αρχιμ. ΧPIΣTOΦOPOΣ ΤΣIAKKAΣ, Μ.Α. Theology U.K.,
Γραμμ. Συνοδ. Επιτροπής Εκκλησίας Κύπρου επί των αιρέσεων
Οικουμενική Κίνηση. Ποιμαντικές επιπτώσεις. Κυπριακή πραγματικότητα
Γέρων ΛOYKAΣ ΦIΛOΘEΪTHΣ
Άγιον Όρος και Οικουμενισμός
Πρωτοπρεσβύτερος ΛAMΠPOΣ ΦΩTOΠOYΛOΣ, Θεολόγος - Νομικός
Η συμπροσευχή με τους ετεροδόξους (κανονική θεώρηση)
ΘEOΔΩPOΣ ΓIAΓKOY, Αναπληρωτής Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η στάση των
ιερών κανόνων έναντι των αιρέσεων
Μητροπολίτης Βελεσσών και Παραβαρδαρείου κ. ΙΩANNHΣ
Το σχίσμα της «Μακεδονικής Εκκλησίας» και η σχέση των σχισματικών με το Βατικανό
Αρχιμ. ΜAΞIMOΣ ΚYPITΣHΣ, Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου Ολύμπου
Η εγκυρότης των «Μυστηρίων» Παπικών και Προτεσταντών
Πρεσβύτερος ΠETPOΣ ΗEERS, πτ. Θ. - μεταπτ. φ. Θ.
Επιδράσεις της Β' Βατικανείου σε ορθοδόξους θεολόγους στο θέμα του Βαπτίσματος
ΠΕΜΠΤΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
Ε' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (9:00 - 13:00)
Πρωτοπρεσβύτερος ΙΩANNHΣ ΦΩTOΠOYΛOΣ, Θεολόγος - Νομικός
(Διαβάζει ο Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος)
Η στάση της Ελλαδικής Εκκλησίας και Θεολογίας έναντι του Οικουμενισμού
Πρεσβύτερος ΠAPAΣKEYAΣ ΑΓAΘΩNOΣ, Δρ Θ.
Η συμπροσευχή με τους ετεροδόξους (θεολογική και λειτουργική θεώρηση)
Αρχιμανδρίτης ΙΩANNIKIOΣ ΚOTΣΩNHΣ
(Διαβάζει ο Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος)
Η στάση των Κολλυβάδων έναντι των ετεροδόξων
Αρχιμανδρίτης ΝIKOΔHMOΣ ΜΠAPOYΣHΣ, Καθηγούμενος Ι. Μονής Παναγίας Χρυσοποδαριτίσσης
Η Λειτουργική Κίνηση και ο Οικουμενισμός
Ιερομόναχος ΑΛEΞIOΣ ΚAPAKAΛHNOΣ (TRADER)
Επιστροφές ετεροδόξων στην Ορθοδοξία*
ΣOYΛTANA Δ. ΛAMΠPOY, Δρ Θ.-Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΙΙ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η χρήση των Πατέρων στον οικουμενικό διάλογο
ΝIKOΛAOΣ ΒAΣIΛEIAΔHΣ, Θεολόγος
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ως πρότυπο για τον σημερινό θεολογικό διάλογο με την Δύση
ΑNNA Σ. ΚAPAMANIΔOY, Δρ Θ.-Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΙΙ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ευγένιος Βούλγαρις και Παπισμός
ΣΤ' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (17:30 - 21:40)
ΑNTΩNIOΣ ΠAΠAΔOΠOYΛOΣ, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ο διάλογος με τους Παπικούς. Νεώτερες εξελίξεις σχετικώς με την Ουνία
Ιερομόναχος ΝEIΛOΣ ΒATOΠAIΔINOΣ, Καθηγητής Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Μεγάλης Ελλάδος,
Κatanzaro Καλαβρίας (Διαβάζει ο Ιερομόναχος Εφραίμ Ανθίμου)
Παπισμός και Οικουμενισμός
ΑNΔPEAΣ ΠAΠABAΣIΛEIOY, Δρ Θ. - Εκπαιδευτικός
Ο διάλογος με τους Αντιχαλκηδονίους
JEAN-CLAUDE LARCHER, Καθηγητής Φιλοσοφίας
(Διαβάζει ο Πρεσβύτερος Χρίστος Φιλιώτης)
Ο διάλογος με τους Αντιχαλκηδονίους. Προβλήματα και επιτεύγματα
Πρωτοπρεσβ. ΓEΩPΓIOΣ ΔPAΓAΣ, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού Βοστώνης
Ο διάλογος με τους Προτεστάντες: Λουθηρανούς, Αγγλικανούς, Μετερρυθμισμένους
ΓPHΓOPIOΣ ΛIANTAΣ, υπ. Δρ Θ.
Ο διάλογος με τους Παλαιοκαθολικούς
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004
Ζ' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (9:00 - 13:35)
RADU ΡREDA, Δρ Θ., Λέκτωρ Θεολογικής Σχολής Κλούζ-Ναπόκα Ρουμανίας
(Διαβάζει ο μεταπτυχιακός φοιτητής Αθανάσιος Δολαπτσόγλου)
Ουνία. Εκκλησιαστική πραγματικότητα και εκκλησιολογικό δίλημμα
ΙBAN ΝTIATΣENKO, Καθηγητής Εκκλησιαστικής Σχολής «Κλίμαξ» Ντνιεπροπετρόβσκ
Το πρόβλημα της Ουνίας στην Ουκρανία
ΒAΣIΛEIOΣ ΚOYKOYΣAΣ, Δρ Θ. - Εκπαιδευτικός
Η επιβολή της Ουνίας στην Νότιο Ιταλία
Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης κ. ΑΡΤΕΜΙΟΣ (Ραντοσάβλιεβιτς)
(Διαβάζει ο Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης)
Η Εκκλησία της Σερβίας έναντι του Οικουμενισμού
Πρεσβύτερος ΧPIΣTOΣ ΦIΛIΩTHΣ, Δρ Θ. - Dr D.
Σύγχρονη κατάσταση της Παπικής Εκκλησίας στην Γαλλία
ΔHMHTPIOΣ ΤΣEΛEΓΓIΔHΣ, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η θεολογική ταυτότητα του Προτεσταντισμού
ΓEΩPΓIOΣ ΜETAΛΛIΔHΣ, Δρ Θ.
Η επίσημη διορθόδοξη στάση έναντι του Π.Σ.Ε.
ΧPHΣTOΣ ΛIBANOΣ, Πρόεδρος Ορθοδόξου Αδελφότητος «Άγιος Αθανάσιος» Tορόντο Καναδά
Εμπόδια στον διάλογο με τον Προτεσταντισμό: Ιερωσύνη γυναικών, γάμοι και χειροτονίες ομοφυλοφίλων**
Η' ΣΥΝΕΔΡΙΑ (17:30 -20:55)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΡΝΟΣ, Καθηγητής Πανεπιστημίου
(Διαβάζει ο Αρχιμ. Μάρκος Μανώλης)
Ο Φώτης Κόντογλου έναντι του Οικουμενισμού
Πρεσβύτερος ΙΩANNHΣ REEVES
(Διαβάζει ο Μοναχός Ζαχαρίας Ξηροποταμηνός)
Οι συνέπειες της Ορθοδόξου συμμετοχής στην Οικουμενική Κίνηση για την Ορθόδοξο μαρτυρία προς την ετερόδοξο Δύση*
Γέρων ΜΩΫΣHΣ ΑΓIOPEITHΣ
Αγάπη και αλήθεια στον Οικουμενικό Διάλογο
Πρωτοπρεσβύτερος ΘEOΔΩPOΣ ΖHΣHΣ, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Δικαιολογείται η συμμετοχή των Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε.;
* Σε αυτές τις ομιλίες φαίνεται ότι οι οικουμενιστές εμποδίζουν τις επιστροφές ετεροδόξων στην ορθοδοξία και όσες γίνονται γίνονται καθαρά με την προσωπική θέληση των εισερχομένων και όχι εξ'αιτίας των διαλόγων αλλά παρά τους διαλόγους (γιά να σταματήσει αυτή η μπαρούφα ότι οι διάλογοι γίνονται από αγάπη προς τους αιρετικούς γιά την επιστροφή τους στην Ορθοδοξία).
** Αυτή η ομιλία δεν είναι απλά ενδιαφέρουσα αλλά κάτι παραπάνω γιατί δείχνει την κατάντια και την αμετανοησία των αιρετικών προτεσταντών.
Αυτή η λίστα δείχνει αρκετούς "ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ" που προβληματίζονται εξ'αιτίας του οικουμενισμού, και προβάλλουν την αντίθεσή τους σε αυτόν και την πίστη τους στην Ορθοδοξία όχι με "πείσμα" αλλά με πόνο και επιχειρήματα προπάντων. Αυτές τις ομιλίες θα έπρεπε να τις ακούσουν όλοι και τότε δεν θα ερωτούσαν πολλά από αυτά που ρωτούν και εδώ.
Και όσον αφορά την Βάπτιση όσα αναφέρωνται πιό πάνω αφορούν άλλες περιπτώσεις, εδώ μιλάμε όπως έχω ξαναγράψει γιά αιρετικούς αμετανόητους επί αιώνες, και μάλιστα αιρετικούς που προέρχονται ήδη από αίρεση (προτεστάντες από παπισμό) άρα γιά ποιό βάπτισμα μιλάμε, τρελλαθήκαμε τελείως. Έχουν γιά παράδειγμα οι Πεντηκοστιανοί, οι Αναβαπτιστές, οι Βαπτιστές, οι Ευαγγελικοί και όλα αυτά τα παρακλάδια των αιρέσεων επί αιρέσεων!!! Βάπτισμα!!! μα ότι θέλουμε λέμε!!!
Και όλα αυτά τα κλαριά και τα κλαράκια του προτεσταντισμού κάθονται μαζί με τους Ορθοδόξους ως ίσοι και ίδιοι στο ΠΣΕ, τί λέμε! σε λίγο θα πρέπει να αποδείξουμε και ότι ο Ήλιος ανατέλει στην Ανατολή και δύει στην Δύση, ή ότι υπάρχει Ήλιος και όχι κάτι άλλο.
Και όλα αυτά τα κλαριά και τα κλαράκια του προτεσταντισμού κάθονται μαζί με τους Ορθοδόξους ως ίσοι και ίδιοι στο ΠΣΕ, τί λέμε! σε λίγο θα πρέπει να αποδείξουμε και ότι ο Ήλιος ανατέλει στην Ανατολή και δύει στην Δύση, ή ότι υπάρχει Ήλιος και όχι κάτι άλλο.
-
dionysisgr
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 4281
- Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Νικαια
Να κανω εγω μια αφελη ερωτηση;
Kαι οποιος μπορει απο τους αριστα καταρτισμενους στα "τεχνικα" θεματα της Εκκλησιας και των Ιερων Κανονων να μου απαντησει.
Εαν ενας Χριστιανος αλλου Δογματος η Ομολογιας, μετανοησει πραγματικα η φωτιστει τελος παντων απο τον Παναγαθο Θεον, και θελει πραγματικα να επιστρεψει στην Αληθεια της Ορθοδοξιας, θα πρεπει η οχι, σε καθε περιπτωση να ειναι αμεση και ευκολη η υιοθετηση του απο αυτην στους κολπους της;
H εχει τοση αξια και σημασια ολο αυτο το πλεγμα κανονων, για να ερθει καποιος πισω στην αληθεια που σωζει.
Υπαρχει περιπτωση συμφωνα με την γνωμη σας πισω απο το θεατρο του οικουμενισμου, να κρυβεται ο φοβος των ετερων και σαφως αιρετικων δογματων, να εμποδισουν την ροη των πιστων τους προς την Ορθοδοξια, για την οποια ο κοσμος ολοενα και πειθεται οτι ειναι η μονη αληθεια;
Μηπως θα πρεπει η Εκκλησια με σθεναρη σταση να μην καμφθει απο τις απαιτησεις των δυτικων για υποπτες συμφωνιες, και να δεχεται ευκολα και γρηγορα αυτους τους ανθρωπους, και οσο για την οικονομια και την ακριβεια, ταπεινα φρονω οτι δεν συγχωρουσε με αυτα ο Κυριος αλλα μονο με την Αγαπη Του.
Τι λετε;
Kαι οποιος μπορει απο τους αριστα καταρτισμενους στα "τεχνικα" θεματα της Εκκλησιας και των Ιερων Κανονων να μου απαντησει.
Εαν ενας Χριστιανος αλλου Δογματος η Ομολογιας, μετανοησει πραγματικα η φωτιστει τελος παντων απο τον Παναγαθο Θεον, και θελει πραγματικα να επιστρεψει στην Αληθεια της Ορθοδοξιας, θα πρεπει η οχι, σε καθε περιπτωση να ειναι αμεση και ευκολη η υιοθετηση του απο αυτην στους κολπους της;
H εχει τοση αξια και σημασια ολο αυτο το πλεγμα κανονων, για να ερθει καποιος πισω στην αληθεια που σωζει.
Υπαρχει περιπτωση συμφωνα με την γνωμη σας πισω απο το θεατρο του οικουμενισμου, να κρυβεται ο φοβος των ετερων και σαφως αιρετικων δογματων, να εμποδισουν την ροη των πιστων τους προς την Ορθοδοξια, για την οποια ο κοσμος ολοενα και πειθεται οτι ειναι η μονη αληθεια;
Μηπως θα πρεπει η Εκκλησια με σθεναρη σταση να μην καμφθει απο τις απαιτησεις των δυτικων για υποπτες συμφωνιες, και να δεχεται ευκολα και γρηγορα αυτους τους ανθρωπους, και οσο για την οικονομια και την ακριβεια, ταπεινα φρονω οτι δεν συγχωρουσε με αυτα ο Κυριος αλλα μονο με την Αγαπη Του.
Τι λετε;
"ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν."