Re: θα τους ξαναδώ?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 06, 2009 6:50 am
Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Δ΄, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ»
(σελ. 284-285)
-Γέροντα στην άλλη ζωή, όσοι θα είναι στην κόλαση, θα βλέπουν αυτούς που θα είναι στον Παράδεισο;
-Κοίταξε, όπως αυτοί που είναι τη νύχτα έξω στο σκοτάδι, βλέπουν αυτούς που είναι μέσα σε ένα δωμάτιο φωτισμένο, έτσι και όσοι θα βρίσκονται στην κόλαση θα βλέπουν αυτούς που θα είναι στον Παράδεισο. Και αυτό θα είναι μεγαλύτερη κόλαση! Όπως πάλι όσοι τη νύχτα είναι στο φως δεν βλέπουν αυτούς που είναι έξω στο σκοτάδι, έτσι και αυτοί που θα βρίσκονται στον Παράδεισο δεν θα βλέπουν αυτούς που θα είναι στην κόλαση! Γιατί, αν έβλεπαν τους κολασμένους, θα πονούσαν θα θλίβονταν για την ταλαιπωρία τους και δεν θα απολάμβαναν τον Παράδεισο, αλλά εκεί «ουκ έστι πόνος». Και όχι μόνο δεν θα τους βλέπουν, αλλά ούτε θα θυμούνται αν είχαν αδελφό, ή πατέρα, ή μητέρα, αν δεν είναι κι εκείνοι στον Παράδεισο. «Εν εκείνη τη ημέρα απολούνται πάντες οι διαλογισμοί αυτού» (Ψαλμ. 145,4) λέει ο ψαλμωδός. Γιατί, άμα τους θυμούνται πώς θα είναι Παράδεισος; Αυτοί μάλιστα που θα είναι στον Παράδεισο θα νομίζουν ότι δεν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι, ούτε θα θυμούνται τις αμαρτίες που έχουν κάνει. Γιατί, αν θυμούνται τις αμαρτίες τους, δεν θα αντέχουν από φιλότιμο στη σκέψη ότι λύπησαν τον Θεό.
Η ποσότητα πάλι της χαράς του καθενός στον Παράδεισο θα είναι διαφορετική. Άλλος θα έχει μια δαχτυλήθρα χαρά, άλλος ένα ποτήρι, άλλος μια ολόκληρη δεξαμενή. Όλοι όμως θα αισθάνονται πλήρεις και κανένας δεν θα ξέρει για το μέγεθος της χαράς, της αγαλλίασης του άλλου. Τα κανόνισε έτσι ο καλός Θεός, γιατί, αν γνώριζε ο ένας ότι ο άλλος θα έχει περισσότερη χαρά, δεν θα ήταν τότε Παράδεισος, επειδή Θα υπήρχε το «γιατί εκείνος να έχει περισσότερη χαρά κι εγώ λιγότερη;». Δηλαδή ο καθένας θα βλέπει στον Παράδεισο την δόξα του Θεού, ανάλογα με την καθαρότητα των οφθαλμών της ψυχής του. Η ορατότητα όμως δεν θα καθορισθεί από τον Θεό, αλλά θα εξαρτηθεί από την δική του καθαρότητα.
(σελ. 284-285)
-Γέροντα στην άλλη ζωή, όσοι θα είναι στην κόλαση, θα βλέπουν αυτούς που θα είναι στον Παράδεισο;
-Κοίταξε, όπως αυτοί που είναι τη νύχτα έξω στο σκοτάδι, βλέπουν αυτούς που είναι μέσα σε ένα δωμάτιο φωτισμένο, έτσι και όσοι θα βρίσκονται στην κόλαση θα βλέπουν αυτούς που θα είναι στον Παράδεισο. Και αυτό θα είναι μεγαλύτερη κόλαση! Όπως πάλι όσοι τη νύχτα είναι στο φως δεν βλέπουν αυτούς που είναι έξω στο σκοτάδι, έτσι και αυτοί που θα βρίσκονται στον Παράδεισο δεν θα βλέπουν αυτούς που θα είναι στην κόλαση! Γιατί, αν έβλεπαν τους κολασμένους, θα πονούσαν θα θλίβονταν για την ταλαιπωρία τους και δεν θα απολάμβαναν τον Παράδεισο, αλλά εκεί «ουκ έστι πόνος». Και όχι μόνο δεν θα τους βλέπουν, αλλά ούτε θα θυμούνται αν είχαν αδελφό, ή πατέρα, ή μητέρα, αν δεν είναι κι εκείνοι στον Παράδεισο. «Εν εκείνη τη ημέρα απολούνται πάντες οι διαλογισμοί αυτού» (Ψαλμ. 145,4) λέει ο ψαλμωδός. Γιατί, άμα τους θυμούνται πώς θα είναι Παράδεισος; Αυτοί μάλιστα που θα είναι στον Παράδεισο θα νομίζουν ότι δεν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι, ούτε θα θυμούνται τις αμαρτίες που έχουν κάνει. Γιατί, αν θυμούνται τις αμαρτίες τους, δεν θα αντέχουν από φιλότιμο στη σκέψη ότι λύπησαν τον Θεό.
Η ποσότητα πάλι της χαράς του καθενός στον Παράδεισο θα είναι διαφορετική. Άλλος θα έχει μια δαχτυλήθρα χαρά, άλλος ένα ποτήρι, άλλος μια ολόκληρη δεξαμενή. Όλοι όμως θα αισθάνονται πλήρεις και κανένας δεν θα ξέρει για το μέγεθος της χαράς, της αγαλλίασης του άλλου. Τα κανόνισε έτσι ο καλός Θεός, γιατί, αν γνώριζε ο ένας ότι ο άλλος θα έχει περισσότερη χαρά, δεν θα ήταν τότε Παράδεισος, επειδή Θα υπήρχε το «γιατί εκείνος να έχει περισσότερη χαρά κι εγώ λιγότερη;». Δηλαδή ο καθένας θα βλέπει στον Παράδεισο την δόξα του Θεού, ανάλογα με την καθαρότητα των οφθαλμών της ψυχής του. Η ορατότητα όμως δεν θα καθορισθεί από τον Θεό, αλλά θα εξαρτηθεί από την δική του καθαρότητα.
