Καθημερινός πόλεμος με το αντίθετο πνεύμα - εμπειρίες.

[ψυχουλα]

τον τελευταιο καιρο δε μπορω να κανω τη νοερα προσευχη. παει το μυαλο μου σε κατι που ειμαι ευαλωτη και δε μπορω να το κανω περα, αφηνομαι να σκεφτομαι εκεινο.

[eleimon]

τον τελευταιο καιρο δε μπορω να κανω τη νοερα προσευχη. παει το μυαλο μου σε κατι που ειμαι ευαλωτη και δε μπορω να το κανω περα, αφηνομαι να σκεφτομαι εκεινο.

στον υπνο να δεις τι πολεμο κανει.....δε ξερω αν εσεις εχεις τετοια δειγματα αλλα εμενα την ωρα του υπνου λυσομαναει,κι οχι τιποτα αλλο το λες και στους δικους σου και δε σε πιστευουν σε περνανε για τρελη

[ψυχουλα]

μπα μια χαρα κοιμαμαι μονο στη προσευχη με πολεμαει.

οταν αρχισα τη νοερα προσευχη πρωτα με ενοχλησε μια κατηγορια λογισμων αλλα οκ τους ξεπαστρεψα
μετα μια αλλη, παει κι αυτη
μετα μια αλλη αλλα κι αυτη τελος
και τωρα ειναι η χειροτερη ολων αρρηκτα συνδεδεμενη με τον εγωισμο και τη ματαιοδοξια κι αυτη δε μπορω να την κανω καλα, δεν τα καταφερνω, παντα ξεφευγει το μυαλο μου...

τι εννοεις Ελπιδα, βλεπεις ασχημα ονειρα;

[stathis73]

Οντως πολυ ωραιο θεμα, ουτε εγω το ειχα δει.
Φοβαμαι οτι μπορει να πεσουμε στην υπερηφανεια οτι κατι κανουμε, και ασχολειται ο εξω απο εδω μαζι μας αλλα θα μπω στον πειρασμο να πω την προσωπικη μου εμπειρια.
Απο την στιγμη που γυρισαμε κοντα στον Θεό ( εξομολογηση,θεια κοινωνια,προσευχη) τοτε αρχισαν ολα, να ακουω θορυβους στο κατω πατωμα του σπιτιου, μερικες μεταμεσονυκτιες ωρες ενιωθα φοβο την ωρα της προσευχης και αλλα πολλα, ακομη και την ωρα του υπνου.
Οταν μετα απο καιρο τα ειπα στον γεροντα μου μου ειπε" δεν θα ζητας απο τον Θεό ΠΟΤΕ να σου φανερωσει κατι γιατι θα πλανηθεις ( φυσικα και δν ειχα ζητησει τιποτα να δω ) αλλα μου το ειπε για να με προφυλαξει γιατι του ειπε για τους θορυβους και τα αλλα και τοτε με ρωτησε εαν φοβαμαι, του απαντησα οχι, και αρχισε να μου λεει μερικες προσωπικες του εμπειριες και τα ειδα ολα και του ειπα γεροντα καλυτερα αφηστε (γιατι ακουγε και η γυναικα μου) και καπου εκει τελειωσε την αφηγηση του, που ηταν συγκλονηστικη.
Το μονο σιγουρο ειναι οτι ο διαβολος οταν καποιος επιστρεφει κοντα στον θεο, τοτε αρχιζει τον αορατο πολεμο με σκοπο του να σε ριξει στην ακηδια και γενικα σε ολα τα παθη.
Στην αρχη του αγωνα μας ο Θεός μας δινει παρα μα παρα πολυ ωθηση και κανουμε μερικες φορες περισσοτερα και απο αυτα που λεει ο κανονας μας, αλλα οταν μας αφηνει ο καλος Θεός να αγωνιστουμε μονοι μας τοτε αρχιζουν ολα τα δυσκολα.
Ενας απο αυτους ειμαι και εγω οπου ο διαβολος καταφερε ( ελπιζω οχι για πολυ ακομη) να με ριξει στην ακηδεια και αυτο ειναι κατι που με ενοχλει πολυ γιατι το ενα φερνει το αλλα και η κατηφορα δεν εχει σταματημο, δοξα τον Θεο καποια πραγματα προσπαθω να τα κανω αλλα δεν συγκρινονται με αυτα που εκανα στην αρχη.
Ευχομαι με τις ευχες του γεροντα Αρχ. Παρθενιου ο καλος Θεός να μην με αφηση να κατρακυλησω αλλο.
Γιατι οπως ειπαμε και σε ενα αλλο θεμα σκοπος του ανθρωπου ειναι να συναντησουμε τον δημιουργο μας στον παραδεισο.
Οι δικαιολογιες ειμαι κουρασμενος ή δεν εχω χρονο ή οτιδηποτε αλλο ειναι προφασεις και δουλεια του πονηρου για να μην ασχολουμαστε με τα του Θεού μας, ευχομαι να γινουμε ολοι σωστοι χριστιανοι γεματη αγαπη και εργα Θεου και οχι μονο λογια οπως εγω.

[eleimon]

μπα μια χαρα κοιμαμαι μονο στη προσευχη με πολεμαει.

οταν αρχισα τη νοερα προσευχη πρωτα με ενοχλησε μια κατηγορια λογισμων αλλα οκ τους ξεπαστρεψα
μετα μια αλλη, παει κι αυτη
μετα μια αλλη αλλα κι αυτη τελος
και τωρα ειναι η χειροτερη ολων αρρηκτα συνδεδεμενη με τον εγωισμο και τη ματαιοδοξια κι αυτη δε μπορω να την κανω καλα, δεν τα καταφερνω, παντα ξεφευγει το μυαλο μου...

τι εννοεις Ελπιδα, βλεπεις ασχημα ονειρα;

συνηθως ναι ....θα σου πω ενα ονειρο που με βασανιζει χρονια τωρα και φυσικα το χω συζητησει με τον παπα Γιωργη τον πνευματικο μου που πως με αντεχει μονο αυτος το ξερει, για αλλους μπορει να ακουγεται γελοιο αλλα αν το βιωσεις προς στιγμη ειναι φρικτο το συναισθημα που σου προκαλει.....

λοιπον καποιες φορες βλεπω οτι βρισκομαι κατω απ το πετραχειλι ενος ιερεα[που μονο ιερεας δεν ειναι] που μολις παει να μου διαβασει την ευχη με πιεζει τοσο πολυ στο κεφαλι κι αρχιζει να με βριζει,στη συνεχεια μου πεταει το ευαγγελιο κατω και μου λεει πατησε το γιατι θα σε λιωσω....και φυσικα μετα ξυπναω τρελαμενη απ το φοβο μου, αναβω φωτα,βαζω τηλεορασεις κανω βολτες μεσ το σπιτι....σε ημιαγρια κατασταση απ οτι καταλαβαινεις..

Βεβαια ο πνευματικος μου λεει να μη δινω σημασια κι αυτο προσπαθω να κανω αλλα μπορεις οταν νυχτιατικα σε τιναζει ετσι απ τον υπνο ?.....

υ.γ αν εχει κανεις ονειροκριτη ειμαι ολη αυτια

[eleimon]

Να αναφερω και κατι αλλο,γυρναω απο εξομολογηση μια μερα και ξεκιναω να κανω το αποδειπνο [ορθια τοτε] γιατι τωρα ξαφνικα με πιανουν ολα,νυσταζω νιωθω κουρασμενη κι αλλα τετοια χαζα, και ξαφνικα αρχιζω και νιωθω οτι καποιος ειναι μεσα στο δωματιο,αποσυντονιζομαι απ την προσευχη [αυτο ηθελε και το πετυχε βεβαια] και με κατακλυζει φοβος,με αποτελεσμα να μουδιασει το δεξι μου χερι να μη μπορω να το σηκωσω να κανω ουτε το σχημα του σταυρου...

το αποτελεσμα?...σταματησα την προσευχη

ξεκινησα δειλα δειλα να λεω την ευχη και μετα απο αρκετη ωρα ενιωσα τον εαυτο μου να ξεμουδιαζει ολοκληρο και να μπορω να ξαναξεκινησω το αποδειπνο....

αυτες ειναι δυο εμπειριες που με ακολουθουν συχνα πυκνα,τωρα καθημερινα η ζωη μας πιστευω ειναι γεματοι πειρασμους ο Θεος να μας φυλαει απ αυτους.

[ψυχουλα]

αυτο με τη νυστα το παθαινω κι εγω!! το τι χασμουρητο μου ρχεται ξαφνικα... εντωμεταξυ μολις το αντιλαμβανομαι τσαντιζομαι, μετα σκεφτομαι οτι πρεπει να μη τσαντιζομαι, χαλι!!!

αλλα οχι τετοια μεταφυσικα δε μου χουν τυχει ευτυχως!
ειχαν τυχει ομως σε μια γνωστη μου. Πηγαινε σε ενα εκκλησακι σε ερημικη περιοχη(πριν χρονια), τωρα δε θυμαμαι ακριβως πως και γιατι, παντως πηγαινε, αναβε τα καντηλια και διαβαζε τους χαιρετισμους στην Παναγια.
μια φορα, οπως διαβαζε τους χαιρετισμους, αρχισε ενας πανικος μεσα στην εκκλησια ενας χαμος! μαλλον οχι μεσα, εξω, ηταν σα να βαραγαν τις πορτες μπουμ μπουμ και εβλεπες και σκιες. εντωμεταξυ δεν ηταν μονη ειχε και την κορη της μικρη σε ηλικια, δεκα χρ. Η κορη της ακομη ειναι θυμωμενη που εξαιτιας της μανας της εζησε κατι τετοιο γιατι πραγματικα κατατρομαξε με τις σκιες και με τοσο μεγαλο θορυβο, απεριγραπτο.
Παντως η μανα συνεχισε απτοητη τους χαιρετισμους και τελικα σταματησαν ολα.

[aposal]

Στάθη μου πόσο σε νιώθω...

[eleimon]

αυτο με τη νυστα το παθαινω κι εγω!! το τι χασμουρητο μου ρχεται ξαφνικα... εντωμεταξυ μολις το αντιλαμβανομαι τσαντιζομαι, μετα σκεφτομαι οτι πρεπει να μη τσαντιζομαι, χαλι!!!

αλλα οχι τετοια μεταφυσικα δε μου χουν τυχει ευτυχως!
ειχαν τυχει ομως σε μια γνωστη μου. Πηγαινε σε ενα εκκλησακι σε ερημικη περιοχη(πριν χρονια), τωρα δε θυμαμαι ακριβως πως και γιατι, παντως πηγαινε, αναβε τα καντηλια και διαβαζε τους χαιρετισμους στην Παναγια.
μια φορα, οπως διαβαζε τους χαιρετισμους, αρχισε ενας πανικος μεσα στην εκκλησια ενας χαμος! μαλλον οχι μεσα, εξω, ηταν σα να βαραγαν τις πορτες μπουμ μπουμ και εβλεπες και σκιες. εντωμεταξυ δεν ηταν μονη ειχε και την κορη της μικρη σε ηλικια, δεκα χρ. Η κορη της ακομη ειναι θυμωμενη που εξαιτιας της μανας της εζησε κατι τετοιο γιατι πραγματικα κατατρομαξε με τις σκιες και με τοσο μεγαλο θορυβο, απεριγραπτο.
Παντως η μανα συνεχισε απτοητη τους χαιρετισμους και τελικα σταματησαν ολα.

Ααααα πολυ ωραια.....υπαρχουν και χειροτερα απ οτι βλεπω σε απλους λαικους,εγω ισα που θα χα πεθανει απ το φοβο μου αν μου συμβαιναν κι αυτα....

[ψυχουλα]

εγω ουτε που θα ξαναπαταγα σε εκεινο το εκκλησακι μεσα στην ερημια! μπρρρρρ! και μαλιστα μονη;;; μπααα!!!