"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Byzantine_Spirit έγραψε: Όσο για τη διδασκαλία του Χριστού;
Σαφώς και μας διδάσκει και την ηθική επίσης.
Οι εντολές τι είναι εκτός των άλλων;
Δεν έχουν μέσα και κώδικες ηθικής;
π.χ. ου μοιχεύσεις, ου ψυεδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρία ψευδή κ.λ.π.
Το να μην κάνουμε στους άλλους αυτό που δε θέλουμε να μας κάνουν και που ο ίδιος ο Χριστός είπε, δεν εμπεριέχει μέσα την ηθική;
Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα απο την Παλαιά και Καινή Διαθήκη όσο αφορά το ηθικό και το ανήθικο, που αν αρχίσω, τελειωμό δε θα έχουμε..
Επί της ουσίας λοιπόν.

Η ηθική όπως τη γνωρίζουμε ως έννοια, δεν ταυτίζεται με τους Πνευματικούς νόμους. Οι Πνευματικοί νόμοι θεσπίστηκαν από το Θεό δια μέσω των Προφητών, για να επιστρέψει ο άνθρωπος από το "παρά φύσιν" στο "κατά φύσιν", στη σωτηρία δηλαδή. Η κοινωνία μετέπειτα, ενσωμάτωσε τους νόμους της Χριστιανικής ηθικής, στα συνολικότερά της ήθη, διότι "είδε" πως οι θείοι κανόνες επιδρούν θετικά στις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους, άρα και στην κοινωνία ως σύνολο. Δε σημαίνει όμως, ότι είναι το ίδιο πράγμα.

Οι ηθικές αξίες κάτω από τις οποίες λειτουργεί μιά κοινωνία, μπορούν να μετασχηματιστούν με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχουν διαφορές στα χρηστά ήθη της κοινωνίας πριν από 3 αιώνες π.χ. και στα χρηστά ήθη του σήμερα. Μπορεί ο βασικός κορμός των αξιών να είναι ο ίδιος, υπάρχουν όμως παραλλαγές, που ακολουθούν την εξέλιξη του ανθρώπου. Οι θείοι νόμοι όμως παραμένουν αναλλοίωτοι και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά με τους ηθικούς κανόνες που μπορεί να ισχύουν στην εκάστοτε κοινωνία.

Εαν τώρα ο άνθρωπος παρασυρμένος από τον εγωισμό και τη ραθυμία, προσπαθεί να διαστρεβλώσει τους θείους νόμους και να τους προσαρμόσει στα δικά του "θέλω", τότε υφίσταται και την ανάλογη πνευματική ζημία.

Αν π.χ λέμε πως δε χρειάζεται νηστεία και εξομολόγηση για να προσέλθουμε στη θεία κοινωνία, παραβαίνοντας έτσι τον κανόνα, απομακρυνόμαστε από το Θεό. Αυτό ισχύει και σε κάθε στρέβλωση που δημιουργούμε, επειδή αρνούμαστε να ακολουθήσουμε τον ανηφορικό δρόμο της Εν Χριστώ ζωής.

Κατά τη γνώμη μου ο Πασκάλ εννοεί την ηθική που απορρέει από τους θείους νόμους (τη Χριστιανική ηθική). Δε μπορούμε να "κόβουμε και να ράβουμε" το Θεό στα μέτρα μας.

Συμφωνώ με τον Νικόλαο. Έγραψα πιο πάνω και το εννοώ ότι η Ορθόδοξη πίστη δεν έχει σχέση ούτε με την ηθική ούτε με τη λογική. Ο Χριστός ήρθε να μας διδάξει Αγάπη και να μας δώσει τον εαυτό του για παράδειγμα.

Η Αγάπη πολλές φορές υπερβαίνει και τη λογική και την ηθική. Εξ άλλου, κατά τα λεγόμενα του Αποστόλου Παύλου, λογική και ηθική χωρίς Αγάπη δεν ωφελούν.

Όλοι η κανόνες που τέθηκαν στην Παλαιά Διαθήκη και επιβεβαιώθηκαν και ολοκληρώθηκαν από τον ίδιο το Χριστό υπακούουν και ερμηνεύουν την εντολή τη Αγάπης.

Επομένως ούτε λογική ούτε ηθική μόνο Αγάπη, πρώτα απ' όλα και πάνω απ' όλα. Με την αγάπη 1+1= άπειρο και 2+2 = Εκκλησία

Αν και δεν ξέρω που ωφελεί η συζήτηση αυτή θα παραθέσω τα κάτωθι. Αξιώματα είναι εκφράσεις που τις δεχόμαστε , χωρίς να μπορούμε να τις αποδείξουμε πχ. 12=-1 (στους μιγαδικούς) . Έτσι βγαίνει και το 1+1=0 , (1+1)2=0 , 12+2*1*1+12=0, -1+2-1=0 αληθές. Τα αξιώματα μας βοηθάν να εκφράσουμε ένα μέρος του κόσμου μας όπου με τα συμβατικά μαθηματικά είναι ακατόρθωτο.
Θεωρήματα είναι εκφράσεις οι οποίες αποδεικνύονται. πχ πυθαγόρειο.
Δηλαδή όπου οι επιστήμονες ΄΄ κολλάνε ΄΄ πετάνε ένα αξίωμα και συνεχίζουν. Το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής νόησης βασίζεται στα αξιώματα.

Συγνώμη, δεν μου έβγαλε τους εκθέτες.

Σαφώς και πάνω απ' όλα, ο Θεός μας διδάσκει την αγάπη, όπως είπαν και τα παιδιά πρωτύτερα.
Πίσω απο την αγάπη όμως, υπάρχει πάντα και η ηθική.
Υπάρχει η χριστιανική ηθική κιόλας.
(έφερα σαν τρανό παραδειγμα τις 10 εντολές. Σημαντικότατο.)
Εν πάσει περιπτώσει, όσον αφορά το ρητό του Πασκάλ, προσωπικά το βρίσκω πολύ εύστοχο,
ως προς αυτό που υποστηρίζει.
Ότι μερικοί άνθρωποι δηλ. θέλοντας να νοιώθουν αναπαυμένοι ότι κάνουν το σωστό, εθελοτυφλούν.
Θα φέρω και ένα απλό παράδειγμα:
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος μοιχεύει. Μη θέλοντας να σταματήσει να το κάνει και επιθυμώντας να έχει και τη συνείδησή του κοιμισμένη και φαινομενικά ήσυχη, εθελοτυφλεί πως δε κάνει κάτι ανήθικο για να συνεχίσει να επιδίδεται σε αυτό.
Άρα, για έναν τέτοιο άνθρωπο, 2+2 σαφώς δε κάνουν 4 γιατί δεν τον βολεύει. Δεν τον εξυπηρετεί.