"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ο Χριστός δεν είπε ότι χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα; Δεν είπε λίγα, μερικά ή αρκετά αλλά ΤΙΠΟΤΑ! Άρα μήπως η προσπάθειά μας να προσευχηθούμε πρέπει να συμβαδίζει και με την ζωή μας;

Θυμάμαι τον γέροντα Παΐσιο πόσο αρνητικός ήταν παράδειγμα απέναντι στην τηλεόραση. Ένας συμφοιτητής μου που τον επισκέφθηκε επειδή του είπε να κόψει τελείως την τηλεόραση γύρισε έξαλλος στην σχολή λέγοντας πως δεν ξαναπάει στον γέροντα γιατί είναι αυστηρός.
Αντί να ευχαριστεί τον Θεό που ο γέροντας διέγνωσε με ακρίβεια την αιτία της κακοδαιμονίας του τα έβαλε με τον γέροντα.

Επομένως όσο ήμαστε δεμένοι με όσα μας περιβάλλουν και δεν μπορούμε να τα αποχωριστούμε ή να κόψουμε εντελώς κάποιες κοσμικές μας συνήθειες η χάρις του Θεού δεν μας επισκέπτεται για να μην μπερδευτούμε και νομίσουμε πως μπορούμε να τα συνδυάσουμε όλα μαζί. Ύλη και πνεύμα. Κοσμικότητα και αγιότητα.

Η ακόμα καλύτερα αυτό που λέει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ότι τις χοντρές αμαρτίες όντως τις απεχθανόμαστε. Απεχθανόμαστε όμως και τις αιτίες τους; Αν ένα συγκεκριμένο πάθος μας δεν το αηδιάζουμε όπως αηδιάζουμε ένα φαγητό ή μια μυρωδιά που μας φέρνει διάθεση για αναγούλα και εμετό τότε η μετάνοιά μας είναι κάλπικη.

ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΠΑΛΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

smarti έγραψε:ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΠΑΛΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το κακό χρειάζεται ριζική θεραπεία,και οχι ασπιρίνη,για να καταπραύνει εφήμερα τον πόνο.

smarti έγραψε:Γεια σας,
σημερα συγκεκρημενα απο το πρωι προσπαθω να λεω την ευχη και οσο παραξενο και να ακουγετε καθε φορα δεν μπορουσα να την πω πανω απο 2 φορες.Μετα απο ωρα ελεγα τωρα θα την ξαναπω και δεν ξερω πως αλλα και παλι δεν μπορουσα πανω απο 2 φορες να την πω.Το παραλογο ειναι οτι μετα για ποσην ωρα την ξεχνουσα εντελως ωσπου τα παρατησα.Τι να πω ,δεν ξερω.Παντως ειναι πολυ παραξενο να θελεις να προσευχηθεις απο ολην σου την καρδια και να ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ.Αυτα ολα δεν ειναι του :

Εάν δεν είχαμε τον πονηρό αντίθετο στις προσπάθειές μας δεν επρόκειτο ποτέ να βελτιωθούμε! Δεν αντέχει την προσευχή και προσπαθεί να ακυρώσει τις προσπάθειές μας. Τη δουλειά του κάνει. Κι εμείς όμως θα κάνουμε τη δική μας.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Α΄ : ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ»
(σελ. 56)
-Γέροντα, όταν ένας άνθρωπος έχει δώσει δικαιώματα στον πειρασμό, επειδή έζησε με αμέλεια και θέλει να βάλει μία σειρά, να αρχίσει να ζει προσεκτικά, τον πολεμάει το ταγκαλάκι;
-Όταν παίρνει τη στροφή, παίρνει μια δύναμη από τον Θεό, ένα φωτισμό και Θεία παρηγοριά, για να αρχίσει. Αλλά μόλις αρχίσει τον αγώνα, ο εχθρός, του κάνει σφοδρό πόλεμο. Τότε χρειάζεται λίγη καρτερία. Αλλιώς, πώς θα ξεριζωθούν τα πάθη; Πώς θα γίνει η απέκδυση του παλαιού ανθρώπου; Πώς θα φύγει η υπερηφάνεια; Έτσι καταλαβαίνει ότι μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτε και ζητάει ταπεινά το έλεος του Θεού και έρχεται η ταπείνωση. Το ίδιο συμβαίνει και όταν κάποιος πάει να κόψει μια κακή συνήθεια, λχ τσιγάρα, ναρκωτικά. Στην αρχή νιώθει μια χαρά και τα πετάει. Μετά βλέπει τους άλλους να καπνίζουν κλπ και έχει πόλεμο σφοδρό. Αν το ξεπεράσει, γυρίζει τις πλάτες χωρίς να δυσκολεύεται. Πρέπει να αγωνιστούμε λίγο. Το ταγκαλάκι κάνει τη δουλειά του. Εμείς να μην κάνουμε τη δουλειά μας;

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου
Αν μία ψυχή, είπε ο γέροντας θέλει να έχει καθαρή προσευχή και να μην αντιμετωπίζει πρόβλημα κατ’ αυτήν, πρέπει γνήσια και αληθινά να βλέπει όλους τους ανθρώπους σαν αγίους.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Το μεγάλο μυστικό του Γέροντα Παϊσίου» του Μ. Μιχαήλ (πτυχιούχου Πολιτικών Επιστημών & Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου).
Η καρδιακή, ή νοερά προσευχή, ή προσευχή του Ιησού : «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό», όπως πολύ σωστά έχει υποστηριχτεί, κρύβει μέσα της όλη την αλήθεια του Ευαγγελίου. Είναι μια περίληψη των Ευαγγελίων.
Όταν η νοικοκυρά λέει την ευχή κάνοντας τις δουλειές του σπιτιού, όλα αγιάζονται. Και, το φαγητό της, αλλά και αυτοί που το τρώνε.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ» του Ιερομονάχου Ισαάκ (ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2004).
Είπε ο Γέροντας : Περισσότερο από όλα ο διάβολος δεν θέλει να προσευχόμαστε. Όταν δει κάποιον να προσεύχεται, αν δεν μπορεί να τον εμποδίσει, προσπαθεί τουλάχιστον να παρασύρει τον νου του σε φαντασίες, ή λογισμούς. Αν δεν το καταφέρει και αυτό, τότε παρουσιάζεται και ο ίδιος ακόμα, μόνο και μόνο για να τον ταράξει και να τον βγάλει, έστω και λίγο, από την προσευχή.
Ο Γέροντας αγάπησε κυρίως και καλλιέργησε την ευχή : «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», που πρωτοέμαθε μικρός από την μητέρα του. Από το Σινά και ύστερα η ευχή, με κάποιες εξαιρέσεις, αντικατέστησε όλες τις ακολουθίες. Του έγινε αναπνοή, τροφή και τρυφή. Είχε φθάσει σε κατάσταση να «βυθίζεται ο νους του στην ευχή» και να συνεχίζεται αυτή και στον ύπνο του».
«Το όνομα του Χριστού είναι παντοδύναμο. Η ευχή είναι φοβερό όπλο κατά του διαβόλου. Η ευχή να λέγεται νοερώς και όχι εκφώνως, γι’ αυτό λέγεται και νοερά προσευχή.
Να μην βαριόμαστε να λέμε την ευχή. Ο Χριστός καταδέχεται να μιλά συνέχεια μαζί μας και εμείς αδιαφορούμε; Όσες φορές μιλά (προσεύχεται) κανείς με τον Χριστό, ποτέ δεν μετανιώνει».
Ρωτήθηκε ο Γέροντας : «Πόσο πρέπει να προσευχόμαστε για τους νεκρούς; Μπορείς να βγάλεις μια ψυχή από την κόλαση»; Και απάντησε : «Εκείνο που ξέρω από την πείρα μου είναι πως μπορεί να πάει μια ψυχή από το μπουντρούμι στο σαλόνι. Λίγο το ‘χεις»;

Αποσπάσματα από το βιβλίο : “ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ”
(έκδοση Ιερά Μονή Χρυσοπηγής, Χανιά, 2003).
Η ευχή να γίνετε μέσα μας με το νου και όχι με τα χείλη, για να μη δημιουργείται διάσπαση και ο νους να πηγαίνει από δω κι από κει. Με έναν απαλό τρόπο εμείς να βάλουμε στο νου μας τον Χριστό, λέγοντας απαλά-απαλά : «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Να μην σκέπτεστε τίποτα παρά μόνο τα λόγια : «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Τίποτε άλλο. Τίποτα. Ήρεμα, με τα μάτια ανοικτά, για να μην κινδυνεύετε από φαντασίες και πλάνες, με προσοχή και αφοσίωση να στρέφεστε στον Χριστό. Να λέτε την ευχή με τρόπο απαλό και όχι συνέχεια, αλλά όταν υπάρχει διάθεση και ατμόσφαιρα κατανύξεως, η οποία είναι δώρο της θείας χάριτος. Χωρίς τη χάρη αυτοϋπνωτίζεσαι και μπορεί να πέσεις σε φώτα και πλάνη και παράκρουση.
Να μην γίνεται η ευχή αγγάρια (αγγαρεία). Η πίεση μπορεί να φέρει μια αντίδραση μέσα μας, να κάνει κακό. Έχουν αρρωστήσει πολλοί με την ευχή, γιατί την έκαναν με πίεση.
Για να έλθει ο Χριστός στην καρδιά, πρέπει να Τον αγαπήσετε. Για να Τον αγαπήσετε, πρέπει να σας αγαπήσει πρώτα Εκείνος. Πρέπει πρώτα ο Θεός να σας γνωρίσει και μετά εσείς. Θα εγκύψει και Αυτός, αν εσείς πρώτα Του το ζητήσετε. Για να σας αγαπήσει, πρέπει να είστε άξιοι. Για να είστε άξιοι, πρέπει να κάνετε προετοιμασία.
Να ασχολείσθε με τους ύμνους, τα τροπάρια των αγίων, των μαρτύρων και τους ψαλμούς του Δαυίδ. Να μελετάτε την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο η ψυχή σας θα απαλύνεται, θα αγιάζεται, θα Θεούται, θα είναι έτοιμη να ακούσει του Θεού τα μηνύματα.
Σιγά-σιγά θα σας επισκέπτεται η Χάρη. Θα μπαίνετε μέσα στη χαρά. Θα αρχίσετε να ζείτε στην ειρήνη, οπότε μετά θα γίνετε πιο δυνατοί με τη Θεία Χάρη. Δεν θα θυμώνετε, δεν θα εκνευρίζεστε, δεν θα παρεξηγείτε, δεν θα κατακρίνετε, θα τους δέχεστε όλους με αγάπη.
Όλα τα προβλήματά μας, τα υλικά, τα σωματικά, τα πάντα, να τα αναθέτομε στον Θεό. Όπως λέμε στη Θεία Λειτουργία «…και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». Όλη μας τη ζωή σ’ Εσένα Κύριε αφήνουμε. Ό,τι θέλεις εσύ. «Γενηθήτω το θέλημά Σου, ως εν ουρανώ και επί της γης.
Ο άνθρωπος του Χριστού όλα τα κάνει προσευχή. Και τη δυσκολία και τη θλίψη, τις κάνει προσευχή. Ό, τι και να του τύχει αμέσως αρχίζει : «Κύριε Ιησού Χριστέ…». Η προσευχή ωφελεί σε όλα και στα πιο απλά. Για παράδειγμα, πάσχεις από αϋπνία : να μην σκέπτεσαι τον ύπνο. Να σηκώνεσαι να βγαίνεις έξω και να έρχεσαι πάλι μέσα στο δωμάτιο, να πέφτεις στο κρεβάτι σαν για πρώτη φορά, χωρίς να σκέπτεσαι αν θα κοιμηθείς ή όχι. Να συγκεντρώνεσαι, να λες την δοξολογία, και μετά τρεις φορές το «Κύριε Ιησού Χριστέ…» κι έτσι θα έρχεται ο ύπνος.
Όλα με την προσευχή τακτοποιούνται. Αλλά πρέπει να έχεις αγάπη, φλόγα στην προσευχή. Να μην έχεις άγχος, αλλά εμπιστοσύνη στην αγάπη και στην πρόνοια του Θεού.
Όταν είσαι εν προσευχή, όλα γίνονται όπως πρέπει. Παραδείγματος χάριν, πλένεις πιάτα και δεν σπάζεις κανένα, δεν κάνεις ζημιές. Έρχεται μέσα σου η χάρις του Θεού. Όταν έχεις την χάρη, όλα γίνονται με χαρά, χωρίς κόπο. Όταν κάνουμε συνέχεια προσευχή, θα μας φωτίζει ο Θεός τι να κάνουμε κάθε φορά και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Θα το λέει ο Θεός μέσα μας. Θα βρίσκει τρόπους ο Θεός.
Το σπουδαιότερο όπλο κατ
ά του διαβόλου είναι ο Τίμιος Σταυρός, που τον τρέμει.
Η επικοινωνία με τον Χριστό, όταν γίνεται απλά, απαλά, χωρίς πίεση, κάνει τον διάβολο να φεύγει. Ο σατανάς δεν φεύγει με πίεση, με σφίξιμο. Απομακρύνεται με την πραότητα και την προσευχή. Υποχωρεί, όταν δει την προσευχή να τον περιφρονεί, και να στρέφεται με αγάπη προς τον Χριστό. Την περιφρόνηση δεν μπορεί να την υποφέρει, διότι είναι υπερόπτης. Όταν όμως πιέζεστε, το κακό πνεύμα, σας παίρνει είδηση και σας πολεμάει. Μην ασχολείστε με τον διάβολο ούτε να παρακαλείτε να φύγει. Όσο παρακαλείτε να φύγει, τόσο σας αγκαλιάζει. Τον διάβολο να τον περιφρονείτε. Να μην τον πολεμάτε κατά μέτωπο. Όταν πολεμάς με πείσμα κατά του διαβόλου, επιτίθεται κι εκείνος σαν τίγρης, σαν αγριόγατα. Όταν του ρίχνεις σφαίρες, αυτός σου ρίχνει χειροβομβίδα. Όταν του ρίχνεις βόμβα, σου ρίχνει πύραυλο. Μην κοιτάζετε το κακό. Να κοιτάζετε την αγκαλιά του Θεού και να πέφτετε μεσ’ την αγκαλιά Του και να προχωρείτε. Να Του δοθείτε, να Τον αγαπήσετε τον Χριστό, να ζείτε με εγρήγορση. Η εγρήγορση στον άνθρωπο που αγαπάει το Θεό είναι απαραίτητη.
Εκείνη τη στιγμή που έχει ανάγκη η ψυχή σας και αγωνίζεστε, να φωνάζετε : «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όλα να τα προλαβαίνετε με την προσευχή. Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό. Την ώρα του πειρασμού, εκεί που πάτε να τον περιφρονήσετε, ο πονηρός σας βουτάει, σας καθηλώνει, σας σφίγγει και κάνει το δικό του και όχι αυτό που θέλετε εσείς. Πρέπει να προλάβετε να κάνετε το άνοιγμα στον Θεό.

τι εννοεις ,οτι η εξομολογηση ειναι η ασπιρινη:

Λογοι του γεροντα Παισιου

πριν την εξομολογηση υπαρχει ομιχλη,βλαιπει κανεις θαμπα και δικαιολογει τα σφαλματα του.γιατι ο νους οταν ειναι σκοτισμενος απο τις αμαρτιες δεν βλαιπει καθαρα.Με την εξομολογηση φευγει η ομιχλη και καθαριζει ο οριζοντας.

Στην πνευματικη ζωη δεν υπαρχει μια συνταγη,ενας κανονας.Η καθε ψυχη εχει την δικη της μοναδικοτητα,ποιοτηα και δεκτικοτητα.Να μην θελουμε να βαλουμε ολον τον κοσμο στο δικο μας καλουπι.

Οσο ζει ο ανθρωπος εχει δικαιωμα να δινει πνευματικες εξετασεις.Μεταξεταστεος δεν υπαρχει.Ας αγωνιστουμε λοιπον με φιλοτιμο να πιασουμε την πνευματικη βαση,να περασουμε στον παραδεισο.

Συγνωμη ,αλλα δεν συμφωνω με την ασπιρινη.

Ναι εγώ όταν πήγα και είπα στους δικούς μου οτί θέλω να πάω σε μοναστήρι πριν 3-6 μήνες αντιμετώπισα μια τεράστια αντίδραση γιατί ο πονηρός φρύαξε.
Εν τω μεταξύ την 3η φορά που έκανα προσευχη γέμισε το μυαλό μου βλασφημίες για να με κάνει να σταματήσω την προσευχή.
Άλλες φορές όταν διάβαζα την Γραφή μου έβαλε πορνικούς λογισμούς στο μυαλό για να σταματήσω την μελέτη του Ευαγγελίου.
Τον πρώτο καιρό όταν προσευχόμουνα έβαζε διάφορους να με παίρνουνε τηλέφωνο την ώρα της προσευχής για να μου διακόψει την προσευχή(μέχρι που αποφάσισα και απενεργοποιούσα το τηλέφωνο όλη την ώρα της προσευχής).
'Οταν προσευχόμουνα κάτω στην Αθήνα στο πατρικό μου οι δικοί μου με ειρωνεύονταν και με λοιδωρούσαν για το οτί προσευχόμουνα.
Κάποιες φορές ενώ προσευχόμουνα μου έβαζε να ακούω μες στο μυαλό μου διάφορα τραγούδια που είχα ακούσει στο Ίντερνετ.
Άλλες φορές μου έφερνε στο μυαλό διάφορες πονηρές σκηνές που είχα δει παλιά στο Ίντερνετ.
Όταν μπαίνω σε Εκκλησίες μου βάζει διάφορους βλάσφημους λογισμούς για τους Αγίους και έξω.
1 φορά την ώρα που προσευχόμουνα μπήκε η μάνα μου και σαν θηρίο μου φώναζε γιατί προσευχόμουνα κι έλεγε ότι θα με κλείσει στο ψυχιατρείο.
Σας φτάνουν ή θέλετε κι άλλα?

αν και δεν πήρα {ακόμη;} tην απόφαση να γίνω μοναχός ,
κάθε φορά που προσπαθώ να διαβ'ασω πνευματικό κείμενο
με πιάνει νύστα χασμουρητο εν ασωρό αντιδράσεις ...

Δυο μήνες διαβάζω την Καινή Διαθήκη ακόμη στο ΚαταΜατθαίον ειμαι ...

Η ειρωνία πολλών (ακόμη και των δικών μας) είναι δεδομένη σε τόσο κοσμική εποχή αλλά μπορώ να πώ οτι δεν με νοιάζει .Δεν μπορεί όλοι να συμφωνουν μαζί μου .

Παρατηρώ οτι κάθε φορά που πέρνω απόφαση (νηστείας ,εξομολόγησς προσευχης) θα τύχουν τα πάντα (θα αποκοιμηθω το πρωι , θα φαω μη-νηστιμα
κατα λάθος , θα αγανακτήσω με συνανθρωπό μου...)

Panagiotis2008 και pr28 αυτά είναι κλασικά κόλπα του πονηρού.

Τα 'χω πάθει όλα.

Ευτυχώς μόνο που διαβάζω γρήγορα και δεν βλέπω πονηρές σκηνές ... στο internet

Έχει μεγάλη γκάμα ο πονηρός, αλλά πια δεν δίνω σημασία γιατί παλιά ταραζόμουν :-L και δεν έχει νόημα τελικά.
Πολλή αξία του δίνουμε.

Μέχρι να ξεψυχήσουμε δεν θα μας αφήσει σε χλωρό κλαρί.
Ας εντείνουμε εμείς τον αγώνα μας και ας μείνουμε προσηλωμένοι στο στόχο μας.

απο πολεμους αλλο τιποτα...

... μια πεφτεις μια σηκωνεσαι...

... τα γνωστα !

Μακαρι ευχομαι να ειμαστε ορθιοι στο τελος...