Μην τα εγγίζετε τα παιδιά...

[Ierodiakonos]

Όταν δεν υπάρχει Αγάπη εις την οικογένεια, όταν τα πρώτυπα είναι οι τραγουδιστές, τα μοντέλα, οι ηθοποιοί και κάθε λογής υλιστικά άλλα πρώτυπα τότε δια οποίαν προσέγγυση ομιλούμε αδελφοί? Και εσείς νέοι είστε όπως και εγώ, τι πρώτυπα έχουμε? Έχουμε τους Γεροντάδες τους Αγίους, αλλά προτίστως τον Χριστό! Και διατί εμείς είμαστε πια η εξαίρεση και όχι ο κανόνας όπως συναίβεναι παλαιότερα? Δίοτι οι ρυθμοί ζωής πλέον δεν είναι ίδιοι, μας πρόλαβε ο υλισμός και η καλοπέραση. ''Αγάπη μωρέ δεν έχουμε'' κατά Χριστόν Αγάπη όμως. Πώς λοιπόν να προσεγγύσουμε έναν νέο μίαν νέα που σκέφτεται ως '' Ίμο'' και ως ''Τρέντυ''? Πώς να προσεγγύσεις εναν νέο και να του πείς για Χριστό όταν θα γυρίσει και θα σου πεί ""δε κοιτάς τα χάλια των παπάδων σας?''. Πώς αδελφοί μου? Τί να πώ στο παιδί εκείνο που με ένα κινητό όλη μερά μιλάει η στέλνει μηνύματα ή κάθεται όλη μέρα μπροστά σε άναν υπολογιστή και σκοτώνει αντιπάλους? Ο Χριστός τα παιδιά τα φώναζε κοντά Του και ας του έλεγαν οι μαθητές άστα παιδία είναι! Ο Χριστός στα παιδιά βλέπει την αγνότητα τη καθαρότητα της ψυχής που εμείς πλέον έχουμε χάσει συνειδητά και όχι γιατί μας το επέβαλλαν άλλοι, επιλέξαμε να γίνουμε εξαρτημένοι της υλής χάνοντας την πνευματικότητά μας! Μήπως φταίει ο Θεός? Είναι η εύκολη λύση τούτη για μας να το πούμε να ξεστομίσουμε άλλη μία ύβρη εναντίον Του! Ας αποκτήσωμε Αγάπη και ας κάμνουμε προσευχή να μας φωτίσει ο Πανάγαθος να επανέλθουμε στην πνευματική ζωή αδελφοί μου διότι έτσι θα αποτελλέσουμε και παράδειγμα καλό για τα παιδιά! Εύχεσθε

[jimysn]

Μεγάλη κουβέντα η αγάπη.......μα........τα παιδιά αποστρέφουν το πρόσωπό τους γιατί η αγάπη που τα προσφέρουμε....είναι η...καταστροφή τους.
Για ποια αγάπη μιλούμε???? αυτή που ανεβάζει τον εγωισμό μας??? αυτή που καταλύει και κατατροπώνει το ήθος??? αυτή που μειώνει την προσφορά??? αυτή που καταδυναστεύει την ελευθερία της σκέψης???
Αυτή την αγάπη δείχνουμε σήμερα στα παιδιά μας.....κι αυτά το αισθάνονται...μας γυρίζουν την πλάτη και....ψάχνουν την αγάπη.
ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΠΛΑ ΗΘΙΚΟΛΟΓΟΥΜΕ...ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ...ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ....ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ...ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ....
Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΚΗΡΥΓΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΩΣ....ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ...ΧΩΡΙΣ ΟΥΣΙΑ.
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΞΗ....ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

[Ierodiakonos]

Αδελφέ η κατα Χριστόν Αγάπη είναι αγάπη που ούτε εξυψώνει τον εγωισμό ούτε δημιουργεί προβλήματα! Όταν μάθουμε να αγαπάμε κατα Χριστόν όπως οι Άγιοι και οι Γεροντάδες τότε θα καταλάβουμε το νόημα και τη σημασία της! Από τη φύση μας ηθικολογούμε αδελφέ διότι την ηθική τη χάσαμε από όταν παρακούσαμε τον Κύριο στο Παράδεισο και ακόμα ψάχνουμε να τη βρούμε!

[Harrys1934]

Μεγάλη κουβέντα η αγάπη.......μα........τα παιδιά αποστρέφουν το πρόσωπό τους γιατί η αγάπη που τα προσφέρουμε....είναι η...καταστροφή τους.
Για ποια αγάπη μιλούμε???? αυτή που ανεβάζει τον εγωισμό μας??? αυτή που καταλύει και κατατροπώνει το ήθος??? αυτή που μειώνει την προσφορά??? αυτή που καταδυναστεύει την ελευθερία της σκέψης???
Αυτή την αγάπη δείχνουμε σήμερα στα παιδιά μας.....κι αυτά το αισθάνονται...μας γυρίζουν την πλάτη και....ψάχνουν την αγάπη.
ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΠΛΑ ΗΘΙΚΟΛΟΓΟΥΜΕ...ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ...ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ....ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ...ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ....
Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΚΗΡΥΓΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΩΣ....ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ...ΧΩΡΙΣ ΟΥΣΙΑ.
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΞΗ....ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Συμφωνώ κατά γράμμα. Τίποτα παραπάνω

[Melpomeni]

Αν μπορούν να γράψουν (και θέλουν) οι έχοντες παιδιά και μάλιστα σε ηλικίες "κρίσιμες".

Οι οικογενειες που ειναι αποφασισμενες να μεγαλωσουν τα παιδια κοντα στο Χριστο,παρ` ολες τις αντιξοες συνθηκες που επικρατουν σημερα, θα ειναι πιο αποτελεσματικες αν ενωσουν τις δυναμεις τους.
Σε καθε γειτονια,σε καθε ενορια,σε καθε τοπο εργασιας,αν υπαρχουν γονεις που συμμεριζονται τις ιδιες ανησυχιες και εχουν τον ιδιο ιερο σκοπο,πρεπει να συνδεθουν και να οργανωθουν.
Ειναι εφικτο και ειναι αποτελεσματικο,το εχω δοκιμασει μεγαλωνοντας τα δικα μου παιδια και τωρα προσπαθωντας παλι να το οργανωσω στην ενορια μου,για την επομενη "φουρνια".
Βημα - βημα, με πολλη δουλεια και σχεδιασμο,καμμια φορα ερχομενοι αντιμετωποι με το αμεσο οικογενειακο περιβαλλον, οι κοινωνικες σχεσεις γινονται Χριστοκεντρικες και περιλαμβανουν ολες τις ηλικιες.
Με σκοπο την πνευματικη βοηθεια και στηριξη παιδιων και γονεων,την
καλως ενοουμενη διασκεδαση ,την αναπτυξη φιλων εν Χριστω, την στηριξη στην αντιμετωπιση αρνητικων επιδρασεων απο γειτονια/φιλους/σχολειο/βιβλια/κινηματογραφο/τηλεοραση/ βιντεο/καταναλωτισμο/υλισμο ,και οτι αλλο κατα καιρους εφευρισκει ο ταγκαλος.
Ξερετε τι ομορφο ειναι να προτιμα ενα παιδι,η ακομα και εφηβος να παει μια εκδρομη με την οικογενεια του και τις οικογενειες των φιλων του σε ενα Μοναστηρι ,οταν αλλα παιδια περνανε τις ωρες τους σε διαφορα τεχνολογικα ευρηματα αποκοιμιζοντας το μυαλο και τη συνειδηση τους;
Ειναι εφικτο . Θεληση να υπαρχει και διαθεση για δουλεια. Και ο Κυριος θα βοηθησει.
Η αλλη λυση ειναι ,βλεποντας τις δυσκολιες και αντιμετωπιζοντας αντιδρασεις απο πολλες μεριες, να μας πιασει ακηδια ,και σιγα - σιγα να παραδινουμε την ανατροφη και την πνευματικοτητα των παιδιων μας,στο κατα καιρους ρευμα.

[aposal]

Εύγε Μελπωμένη για τον αγώνα που κάνεις! Ο Θεός να σου δίνει υπομονή, δύναμη και πίστη!
Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μας είναι η ανατροφή των παιδιών! Και για τον λόγο αυτό, έχω την άποψη, ότι η μητέρα θα έπρεπε να μην δουλεύει, αλλά να μένει στο σπίτι και να ασχολείται με αυτό το σημαντικότατο λειρούργημα!
Δυστυχώς όμως, όλοι προτιμούμε τη οικονομική μας ευμάρεια από την Χριστιανική αγάπη με την οποία έπρεπε να ποτίζουμε τα μικρά μας! Γι' αυτό και οι νέοι μας απέχουν από το να είναι στρατιώτες του Χριστού!
Πάντως και ο Γέρων Πορφύριος έλεγε ότι για να σώσουν οι γονείς τα παιδιά τους, που είναι απείθαρχα, πρέπει να δώσουν αγώνα για την αγιότητα! Μόνον έτσι θα τα σώσουν!

[NIKOSZ]

- Από ποια ηλικία , Γέροντα ,τα παιδιά επηρεάζονται από το περιβάλλον;

- Τα παιδιά από την κούνια ακόμη αντιγράφουν τους γονείς. Ξεσηκώνουν ό,τι βλέπουν να κάνουν οι μεγάλοι και τα γράφουν όλα στην άδεια κασέτα τους. Για αυτό οι γονείς πρέπει να αγωνισθούν να κόψουν τα πάθη τους. Άσχετα αν μερικά τα κληρονόμησαν από τους δικούς τους γονείς, θα δώσουν λόγο στον Θεό, όχι μόνο γιατί δεν αγωνίσθηκαν να τα κόψουν, αλλά και γιατί έχουν ευθύνη που τα μεταδίδουν στα παιδιά τους.

- Γέροντα, παιδάκια που έχουν την ίδια αγωγή από το σπίτι τους , πώς γίνεται μερικές φορές να μην μοιάζουν καθόλου;

- Συχνά το παιδί δέχεται και πολλές επιδράσεις από το εξωτερικό περιβάλλον. Αλλά, όταν μεγαλώση , αν έχη καλή διάθεση, ο Θεός θα του δώση περισσότερη φώτιση, για να καταλάβη τις αρνητικές επιδράσεις που έχει δεχθή και να αγωνισθή να τις αποβάλη.

Σήμερα υπάρχει στον κόσμο μια κακότητα. Πάνε να καταστρέψουν τα παιδιά από μικρά. Αντί να τα φρενάρουν από το κακό , μέχρι να ενηλικιωθούν , τα εμποδίζουν και από το καλό. Και ύστερα, τα κακόμοιρα, όταν πέφτουν στην αμαρτία και ταλαιπωρούνται, θέλουν να σηκωθούν και δεν ξέρουν πώς να σηκωθούν. Γιατί, άμα πάρουν τον γλυκό κατήφορο , δύσκολα μπορούν να σταματήσουν. Έρχονται στο Καλύβι παιδιά είκοσι πέντε, είκοσι επτά χρόνων, που παίρνουν ναρκωτικά, κ.λ.π. και τα καημένα ζητούν βοήθεια. Έτυχε μια φορά να βοηθήσω ένα-δυό παιδιά να πάρουν μια καλή στροφή, και τώρα φέρνουν τον φίλο τους , τον φίλο του φίλου τους, για να βοηθηθούν. Σου σπαράζουν την καρδιά. Ένα παιδί, το καημένο, έπαιρνε βαριά ναρκωτικά και ήταν τελείως για πεθαμό. Τα χέρια του, τα δόντια του ήταν χάλια. Ύστερα τα σταμάτησε και βοήθησε και άλλους νέους. Κάπου δεκαπέντε παιδιά ήταν στην συντροφιά του και όποιο ερχόταν μετά έλεγε: « Είμαι του τάδε ». Τον είχαν για… Γέροντα! Πολλά όμως έχουν φθάσει στον γκρεμό, κάνουν ενέσεις, πουλούν το αίμα τους… Καταστρέφουν και τον εαυτό τους , καταστρέφουν και τους γονείς τους. Και βλέπεις, ο πατέρας να πεθαίνη από εγκεφαλικό, η μητέρα από καρδιά , από συκώτι…

Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δʼ

[NIKOSZ]

- Γέροντα, είναι σωστό να εργάζεται η μητέρα;

- Ο άνδρας της τι λέει;

- Ό,τι αναπαύει την γυναίκα.

- Μια κοπέλα που σπούδασε και άρχισε να εργάζεται πριν από το γάμο της , δύσκολα αφήνει την δουλειά της , όταν γίνη μάνα, για να αφοσιωθή στα παιδιά της, Ενώ μια άλλη που δεν σπούδασε και έχει μια απλή δουλειά, πιο εύκολα μπορεί να την αφήση.

- Αν δεν έχη παιδιά, Γέροντα, νομίζω ότι την βοηθάει η δουλειά.

- Δηλαδή, αν δεν έχη παιδιά , πρέπει οπωσδήποτε να εργάζεται επαγγελματικά; Υπάρχουν τόσα άλλα πράγματα που μπορεί να κάνη.

Φυσικά , αν έχη παιδιά, το καλύτερο είναι να μείνη στο σπίτι. Γιατί τα παιδιά πώς θα βοηθηθούν;

- Γέροντα, πολλές γυναίκες λένε ότι δεν τα βγάζουν πέρα, για αυτό αναγκάζονται να δουλεύουν.

- Δεν τα βγάζουν πέρα, γιατί θέλουν να έχουν τηλεόραση, βίντεο, αυτοκίνητο προσωπικό κ.λ.π. ,οπότε πρέπει να εργασθούν , με αποτέλεσμα να παραμελούν και να χάνουν τα παιδιά τους. Αν εργάζεται μόνον ο πατέρας και αρκούνται στα λίγα; τότε δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Με το να εργάζωνται και οι δύο, δήθεν γιατί δεν τους φθάνουν τα χρήματα, η οικογένεια σκορπίζεται και χάνει το προσωπικό της νόημα. Τι να κάνουν και τα παιδιά; Αν ζούσαν πιο απλά, θα ήταν ξεκούραστες και αυτές , θα χαίρονταν και τα παιδιά. Κάποιος ήξερε επτά γλώσσες και η γυναίκα του ζοριζόταν να μάθη τέσσερις , παρέδιδε και μαθήματα και έπαιρνε φάρμακα ,για να τα βγάλη πέρα. Τα παιδιά τους γεννήθηκαν καλά και μεγάλωσαν βλαμμένα. Έπειτα ψυχαναλύσεις… Για αυτό λέω στις μητέρες να απλοποιήσουν την ζωή τους , για να μπορέσουν να ασχοληθούν περισσότερο με τα παιδιά τους που τις έχουν ανάγκη. Άλλο είναι να έχουν και κάποια απασχόληση στο σπίτι και να καταπιάνωνται με αυτήν, όταν κουράζωνται τα παιδιά. Όταν η μητέρα είναι μέσα στο σπίτι, μπορεί και παρακολουθεί τα παιδιά, ρυθμίζει τα πράγματα και αποφεύγονται πολλές στενοχώριες.

Σήμερα τα παιδιά δεν χορταίνουν την μητρική αγάπη , αλλά ούτε την μητρική τους γλώσσα μαθαίνουν, γιατί η μάνα λείπει όλη την ημέρα στην δουλειά και αφήνει τα παιδιά με ξένες γυναίκες. Χίλιες φορές καλύτερα περνούν τα παιδιά του βρεφοκομείου , όπου βρίσκεται και κάποια αφιερωμένη νοσοκόμα που τους δείχνει λίγη στοργή, παρά τα παιδιά ,που τα εγκαταλείπουν οι γονείς τους και πληρώνουν μία γυναίκα, για να τα φροντίζη. Και ύστερα τι γίνεται; Όποιος δεν έχει μία μάνα, έχει ένα σωρό παραμάνες!

Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δʼ

[NIKOSZ]

- Γέροντα, πώς συμβαίνει ένας νέος, ενώ από παιδί ζούσε πνευματικά και είχε φιλότιμο, να φθάση σε σημείο να παραστρατήση τελείως;
- Ας μην κρίνη κανείς. Είναι πολλοί παράγοντες που επιδρούν. Τα παιδιά που ζουν κοσμικά , απρόσεκτα, ελέγχονται , όταν βλέπουν τα άλλα που ζουν αγνά, πνευματικά, και θέλουν να τα παρασύρουν. Μια φορά προχωρούσαν στο δρόμο δυο παιδιά. Το ένα κάποια στιγμή σκόνταψε και έπεσε μέσα σε έναν λάκκο με λασπόνερα και έγιναν τα ρούχα του όλο λάσπες. Μόλις πήγαν παραπέρα, έσπρωξε τον φίλο του και τον έρριξε σε έναν λάκκο ,για να λασπωθή, γιατί ένοιωθε άσχημα να είναι αυτός λασπωμένος και εκείνος καθαρός.

Οι παρέες πολύ επηρεάζουν τα παιδιά. Εγώ, όταν ήμουν μικρός, είχα μέσα στη φύση μου την αγάπη . Ξεκινούσα να πάω κάπου με τα ζώα και κοίταζα να βάλω και τον έναν επάνω στο ζώο , να βάλω και τον άλλον, να πάρω και τον μικρό μου αδελφό στον ώμο. Μια φορά ένας αδελφός μου σκότωσε ένα πουλάκι κι εγώ στενοχωρέθηκα πολύ και τον μάλωσα. Πήρα μετά το πουλάκι και το έθαψα με κλάματα. Εκείνο το διάστημα έκανα παρέα με παιδιά της ηλικίας μου. Πηγαίναμε στο δάσος ,προσευχόμασταν, διαβάζαμε Συναξάρια, νηστεύαμε. Μετά οι μητέρες τους άρχισαν να μην τα αφήνουν να έρχωνται μαζί μου. « Μην κάνετε παρέα με αυτόν , τους έλεγαν, θα σας χτικιάση ». Οπότε με άφησαν και ένιωθα μόνος.

Με κορόιδευαν κιόλας, « καλόγερο από δω, με έλεγαν, καλόγερο από κει » ,μου είχαν κάνει την ζωή μαρτύριο. Έφθασα κάποτε σε σημείο που δεν μπορούσα να αντέξω την κοροϊδία. Τότε είπα κι εγώ: « Θα πάω με τα μεγαλύτερα παιδιά και θα υποκρίνωμαι ». Άρχισα λοιπόν να κάνω παρέα με μεγαλύτερα παιδιά. Πήρα λάστιχα και έκανα σφενδόνα. Πρώτα έβαζα δήθεν σημάδι μόνο με την σφενδόνα. Ύστερα πήρα σκάγια και είχα γίνει ο καλύτερος σκοπευτής . Μια φορά ,μόλις σκότωσα ένα πουλάκι και το είδα σκοτωμένο, συνήλθα. Πέταξα και τα λάστιχα, και τα σκάγια. « Εσύ έκλαιγες, είπα, όταν ο αδελφός σου σκότωσε ένα πουλάκι και τον μάλωσες, που το σκότωσε, και τώρα πού έφθασες;

Σκοτώνεις πουλιά και σιγά σιγά θα φθάσης να σκοτώνης και ζώα ». Πράγματι, αν συνέχιζα έτσι, θα προχωρούσα στο κυνήγι ζώων και μετά θα τα έγδερνα κιόλας. Από μία ευαισθησία σε τί κακότητα μπορεί να φθάση κανείς, αν δεν προσέξη και παρασυρθή από κακές παρέες! Ενώ , οι καλές συντροφιές πολύ βοηθούν. Ο Θεός γέμισε τους ανθρώπους με διάφορα χαρίσματα. Ο άνθρωπος , όπως βλέπει την διαστροφή των άλλων, έτσι μπορεί να δη και την αρετή τους και να την μιμιθή.

Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δʼ

[Melpomeni]

Πάντως και ο Γέρων Πορφύριος έλεγε ότι για να σώσουν οι γονείς τα παιδιά τους, που είναι απείθαρχα, πρέπει να δώσουν αγώνα για την αγιότητα! Μόνον έτσι θα τα σώσουν!

Αυτο τα συνοψιζει ολα !