Περί εξομολογήσεως- απόσπασμα-Αγ. Συμεών Νέου Θεολόγου

[ψυχουλα]

θα βαλω και το πρωτο μερος μολις καταφερω γιατι ειναι απο pdf και δε μπορω να το κανω copy, πρεπει να κατσω να το δακτυλογραφησω. ομως στο πρωτο μερος λεει για την αξια των εντολων ως φυλακες απο την αμαρτια. το υπολοιπο που εβαλα λεει για το ποιοι μπορουν να λυσουν τις αμαρτιες μας και πως θα τους αναγνωρισουμε.
ο ιερεας συγχωρει συμφωνα με το
Ας δούμε όμως πώς έδωσε αυτό το αξίωμα και την εξουσία, και σε ποιους και πόσους και πότε εξέλεξε τους ένδεκα μαθητές, ενώ οι πόρτες ήταν κλεισμένες και ήταν συγκεντρωμένοι όλοι μαζί μέσα. Τότε λοιπόν μπαίνοντας μέσα, στάθηκε ανάμεσά τους, τους φύσηξε και είπε «λάβετε άγιο Πνεύμα. Εάν συγχωρείτε τις αμαρτίες κάποιων, θα είναι συγχωρημένες, και εάν κάποιων δεν τις συγχωρείτε, θα μένουν ασυγχώρητες». (Ιω. 20, 22).

κατα τα αλλα συμφωνω με οσα λες ομως αυτα που γραφει ο αγιος δειχνουν οτι οχι μονο εμεις θα πρεπει να γινουμε τετοιοι που να αξιωθουμε ενα αγιο πνευματικο και να ειμαστε ικανοι να τον αναγνωρισουμε αλλα κι οτι μονο αξιοι ιερεις εχουν δυναμη να λυσουν αμαρτιες:

Όμως η εξουσία να συγχωρούν αμαρτίες δε δόθηκε από το Θεό έτσι γενικά στους χειροτονημένους και στην τάξη αυτών. Όχι, αλλά παραχωρείται μόνο στους ιερουργούς. Νομίζω μάλιστα πως αυτό δε δίνεται ούτε σε όλους αυτούς, γιατί σα χορτάρι που είναι θα καούν, αλλά δίνεται μόνο σ’ εκείνους από τους ιερείς, αρχιερείς και μοναχούς, οι οποίοι συγκαταλέγονται στη χορεία των μαθητών του Χριστού.

και

16. Έτσι γνώρισα κι εγώ, παιδί μου, ότι δίνεται σ’ αυτούς η εξουσία να δένουν και να λύνουν από τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο Ιησού Χριστό μέσω του αγίου Πνεύματος, σ’ αυτούς οι οποίοι είναι υιοθετημένοι υιοί και άγιοι υπηρέτες του. Κι εγώ ο ίδιος μαθήτευσα σε τέτοιον πατέρα, ο οποίος δεν είχε χειροτονία από τους ανθρώπους, αλλά με το χέρι του Θεού, δηλαδή με το Πνεύμα, με δέχθηκε ως μαθητή του,

δεν ξερω ισως να μη το καταλαβαινω εγω σωστα αλλα φαινεται οτι ο αγιος ισχυριζεται πως δεν αρκει ο τυπος (χειροτονια) αλλα το εσωτερικο ειναι αυτο που καθοριζει αν θα ειναι φορεας αγιου πνευματος ο ιερεας...οτι δηλαδη αν ειναι αναξιος φευγει η χαρις και αρα και η δυναμη να λυσει τις αμαρτιες.. ουτε εγω εχω γνωσεις θεολογικες για αυτο ρωτω.... ισως πρεπει να μπει τελικα στο κλειστο φορουμ γιατι δε θα θελα να μπουν περιεργες ιδεες μη ορθοδοξες στους επισκεπτες...

[johnge]

Εγώ θα φροντίσω να ρωτήσω τον πνευματικό μου από βδομάδα. Το Σάββατο λίγο δύσκολο αν αναλογιστεί κανείς ότι κόσμος θα τρέχει για εξομολογήσεις αυτό το καιρό. Οπότε δεν θα τον επιβαρύνω με τις απορίες μου.

[angieholi]

Αυτό που πολλές φορές επαναλαμβάνει ο π. Αθανάσιος Μυτιλιναίος στις ομιλίες του,
είναι σχετικά με το αν εξαρτάται ενα μυστήριο της εκκλησίας από την "Αγιότητα" ή την αναξιότητα ενός Ιερέως.

Λέει λοιπόν το εξής:
- Ο Ιερέας είναι σαν ένα σωλήνα που μεταφέρει νερό.
Αν αυτός ο σωλήνας είναι από πηλό ή απο κάποιο άλλο υλικό απορροφητικό, τότε όπως περνάει το νερό από μέσα του, βρέχεται και ο ίδιος ο σωλήνας.
Δηλαδή ο "άξιος" Ιερέας ως "σωλήνας" ναι μεν μεταδίδει τη Χάρη του Θεού στους πιστούς, όμως ως "απορροφητικός σωλήνας" παίρνει και ο ίδιος Χάρη, με αποτέλεσμα πολλαπλώς να ωφελείται και να εξαγιάζεται περισσότερο.
Αν όμως ο σωλήνας είναι απο σίδερο, μη απορροφητικός δηλαδή, τότε ναι μεν μεταφέρει το νερό αλλά ο ίδιος δεν βρέχεται.
Δηλαδή ο Ιερέας ακόμα και αν δεν είναι "άξιος", μεταδίδει τη Χάρη του Θεού στους πιστούς χωρίς όμως να ωφελείται εκείνος καθόλου. Είναι ένας απλώς αγωγός.

Επομένως τα μυστήρια δεν εξαρτώνται από την Αγιότητα ή την ικανότητα ή την αναξιότητα του εκάστοτε Ιερέως.
Η Χάρις του Θεού θα μεταδοθεί μέσω εκείνου και είτε όπως θα μεταδώσει τη Χάρη του Θεού θα λάβει και εκείνος, είτε σαν "κακός αγωγός" δεν θα ωφεληθεί καθόλου.

Προσωπικά λοιπόν πιστεύω ότι και για το μυστήριο της εξομολόγησης ισχυεί το ίδιο και συγκεκριμένα για το θέμα που έβαλε η ψυχούλα,
νομίζω δε, ότι ο Άγιος Συμεών αναφέρεται σε Ιερείς όχι άξιους ή ανάξιους, αλλά το αν είναι σωστοί Ορθόδοξοι ή αιρετικοί.
Ιερείς λοιπόν οι οποίοι ξεφεύγουν από το πνεύμα της Ορθοδόξου Πίστεως, μου φαίνεται λογικό ότι χάνουν και οι ίδιοι τη Χάρη του Θεού, αλλά και την ικανότητα να την μεταδίδουν.

Έτσι λοιπόν εξηγώ το ότι ο Άγιος λέει ότι πρέπει να ψάχνουμε να βρούμε αυτούς που είναι πράγματι μαθητές του Χριστού,
δηλαδή τους Ιερείς της Μιας, Αγίας και Καθολικής Εκκλησίας, που πράγματι πιστεύουν σε αυτήν αλλά και πράττουν σύμφωνα με αυτήν!

[ψυχουλα]

Ειμαι πολυ χαρουμενη γιατι νομιζω βρηκα την απαντηση. Θυμηθηκα το παρακατω

Ο λειτουργός άγγελος - ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΣΤΗΝ Κύπρο, στο χωριό Τραχιάδες, δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571), ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί

με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του, τον καταδίκασε σε θάνατο. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου, κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου, μιαρέ, με τι καρδιά, με τι χείλη, με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο; Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός, μήπως σε καταπιεί η γη; Πώς τολμούσες Εσύ, που προσκυνούσες το διάολο, να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια; Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει, απάντησε τότε εκείνος, πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός, δεν λειτουργούσα εγώ. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα, κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό, με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. Τέλος, αφού κοινωνούσε το λαό, μ' έλυνε και έφευγα.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

(Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήττου Αττικής)

Πηγή:http://www.gerontas.com/content/view/1670/163/

Aυτο δειχνει ξεκαθαρα οτι εφοσον η εξομολογηση γινει με ειλικρινη μετανοια δεν εχει σημασια η πνευματικη κατασταση του ιερεα, η αφεση δινεται! ακριβως οπως στο παραδειγμα παρολη την αναξιοτητα του ιερεα η λειτουργια γινοταν μυστικα απο αγγελο!

[ψυχουλα]

Ολόκληρο το κειμενο εδώ.

http://amethystosbooks.blogspot.com/201 ... _2529.html

[aposal]

Κανένας ιερέας δεν λύνει αμαρτίες. Ο Ιερέας που έχει πάρει τη έγκριση από τον οικείο Μητροπολίτη να εξομολογεί τελεί το μυστήριο της εξομολόγησης (μετανοίας), όπου διαβάζει, στο τέλος, τη συγχωρητική ευχή. Χάρη σ' αυτήν την ευχή Ο ΘΕΟΣ συγχωρεί όλες τις οι αμαρτίες που είπαμε, για τις οποίες όμως πρώτα μετανοήσαμε (δεν υπάρχει προσπάθεια δικαιολογίας).
Είναι αδιάφορο αν ο συγκεκριμένος ιερέας είναι άγιος, ή φονιάς. Η εγκυρότητα του μυστηρίου (κι αυτό ισχύει για όλα τα μυστήρια) έγκειται στην παρουσία του Θεού και όχι στην αξιοσύνη του ιερέα.

[ψυχουλα]

Κανένας ιερέας δεν λύνει αμαρτίες. Ο Ιερέας που έχει πάρει τη έγκριση από τον οικείο Μητροπολίτη να εξομολογεί τελεί το μυστήριο της εξομολόγησης (μετανοίας), όπου διαβάζει, στο τέλος, τη συγχωρητική ευχή. Χάρη σ' αυτήν την ευχή Ο ΘΕΟΣ συγχωρεί όλες τις οι αμαρτίες που είπαμε, για τις οποίες όμως πρώτα μετανοήσαμε (δεν υπάρχει προσπάθεια δικαιολογίας).
Είναι αδιάφορο αν ο συγκεκριμένος ιερέας είναι άγιος, ή φονιάς. Η εγκυρότητα του μυστηρίου (κι αυτό ισχύει για όλα τα μυστήρια) έγκειται στην παρουσία του Θεού και όχι στην αξιοσύνη του ιερέα.

Το θέμα ως προς το αν επηρεαζει η αξιοσυνη του ιερέα την εγκυρότητα των μυστηρίων το έχω λύσει. Ο Κυριος οικονομει για αυτο.

ομως ως προς το αν συγχωρει ή όχι τις αμαρτιες ο ιερεας ως εκπρόσωπος του Θεού επί γης νομίζω ότι το παρατιθέμενο κείμενο που εγραψε ο Άγιος δινει θετικη απάντηση. Φαινεται δηλαδη οτι πρωτα συγχωρει ο ιερεας και αφου συγχωρεσει ο ιερεας συγχωρει ο Θεός σύμφωνα με το λογο του Ιησού. Παραπέμπω:

1)Ας δούμε όμως πώς έδωσε αυτό το αξίωμα και την εξουσία, και σε ποιους και πόσους και πότε εξέλεξε τους ένδεκα μαθητές, ενώ οι πόρτες ήταν κλεισμένες και ήταν συγκεντρωμένοι όλοι μαζί μέσα. Τότε λοιπόν μπαίνοντας μέσα, στάθηκε ανάμεσά τους, τους φύσηξε και είπε «λάβετε άγιο Πνεύμα. Εάν συγχωρείτε τις αμαρτίες κάποιων, θα είναι συγχωρημένες, και εάν κάποιων δεν τις συγχωρείτε, θα μένουν ασυγχώρητες». (Ιω. 20, 22).

2)Όμως η εξουσία να συγχωρούν αμαρτίες δε δόθηκε από το Θεό έτσι γενικά στους χειροτονημένους και στην τάξη αυτών. Όχι, αλλά παραχωρείται μόνο στους ιερουργούς. Νομίζω μάλιστα πως αυτό δε δίνεται ούτε σε όλους αυτούς, γιατί σα χορτάρι που είναι θα καούν, αλλά δίνεται μόνο σ’ εκείνους από τους ιερείς, αρχιερείς και μοναχούς, οι οποίοι συγκαταλέγονται στη χορεία των μαθητών του Χριστού.

3)16. Έτσι γνώρισα κι εγώ, παιδί μου, ότι δίνεται σ’ αυτούς η εξουσία να δένουν και να λύνουν από τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο Ιησού Χριστό μέσω του αγίου Πνεύματος, σ’ αυτούς οι οποίοι είναι υιοθετημένοι υιοί και άγιοι υπηρέτες του. Κι εγώ ο ίδιος μαθήτευσα σε τέτοιον πατέρα, ο οποίος δεν είχε χειροτονία από τους ανθρώπους, αλλά με το χέρι του Θεού, δηλαδή με το Πνεύμα, με δέχθηκε ως μαθητή του,

[aposal]

Ο ιερέας τους συγχωρεί με την έννοια ότι διαβάζει την συγχωρητική ευχή. Όμως υπάρχει και η - ακραία - περίπτωση ο πιστός να μην έχει μετανοήσει για την αμαρτία του. Απλά να την αναφέρει για να έχει ήσυχη τη συνείδησή του ότι συγχωρέθηκε και με την πρώτη ευκαιρία να ενδίδει και πάλι. Αυτό δεν μπορεί να το γνωρίζει ο ιερέας (αν δεν το αναφέρει ο πιστός) αλλά μόνον ο Θεός, ο οποίος πιθανότατα να μην συγχωρέσει τη συγκεκριμένη αμαρτία.
Πολλές φορές εξομολογούμαστε μια αμαρτία για την οποία θεωρούμε ότι δεν φταίμε, αλλά απλά προκληθήκαμε και ενδώσαμε χωρίς να το θέλουμε. Πιστεύουμε πως αν εκλείψει η πρόκληση θα εκλείψει και η συγκεκριμένη αμαρτία. Σ' αυτές τις περιπτώσεις αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε το 100% της ευθύνης για τη διάπραξη της αμαρτίας δεν πρόκειται να βελτιωθούμε.

[ψυχουλα]

Ο ιερέας τους συγχωρεί με την έννοια ότι διαβάζει την συγχωρητική ευχή. Όμως υπάρχει και η - ακραία - περίπτωση ο πιστός να μην έχει μετανοήσει για την αμαρτία του. Απλά να την αναφέρει για να έχει ήσυχη τη συνείδησή του ότι συγχωρέθηκε και με την πρώτη ευκαιρία να ενδίδει και πάλι. Αυτό δεν μπορεί να το γνωρίζει ο ιερέας (αν δεν το αναφέρει ο πιστός) αλλά μόνον ο Θεός, ο οποίος πιθανότατα να μην συγχωρέσει τη συγκεκριμένη αμαρτία.
Πολλές φορές εξομολογούμαστε μια αμαρτία για την οποία θεωρούμε ότι δεν φταίμε, αλλά απλά προκληθήκαμε και ενδώσαμε χωρίς να το θέλουμε. Πιστεύουμε πως αν εκλείψει η πρόκληση θα εκλείψει και η συγκεκριμένη αμαρτία. Σ' αυτές τις περιπτώσεις αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε το 100% της ευθύνης για τη διάπραξη της αμαρτίας δεν πρόκειται να βελτιωθούμε.

καταλαβα. σε ευχαριστω πολυ Αποστολε για τη διευκρίνηση. ακριβως ετσι ειναι οπως ο Θεος δεν εμποδιζεται να συγχωρησει απο ενα αναξιο ιερεα αλλο τοσο δε συγχωρει καποιον που δε μετανοησε πραγματικα και μονο τυπικα φανηκε ενταξει προσερχομενος στο μυστηριο της εξομολογησης. Φαρισαισμοι και τυπολατρειες δε ξεγελουν το Θεο.