Νομίζω πως η ταπείνωση, έστω και η καθυστερημένη, δεν ακυρώνεται ποτέ. Τις περισσότερες φορές είναι καθυστερημένη γιατί πάνω στη λογομαχία με τον αδελφό μας, φουντώνει ο εγωισμός και τότε είναι σαν να μας σκεπάζει μια ομίχλη που δεν μας βοηθάει να σκεφτούμε καθαρά, πνευματικά. Όταν φύγει η επήρεια, διαλύεται αυτή η ομίχλη και βλέπουμε πιο καθαρά τι έγινε.ψυχουλα έγραψε:αν τα πρωτα συναισθηματα που μας γεννιουνται ειναι ο θυμος, η πικρα κτλ και μετα απο λιγα δευτερολεπτα ή λεπτά συνερχομαστε και συνειδητοποιουμε οτι δικαιως τα παθαινουμε και σκυβουμε το κεφαλι απο ταπεινωση, αυτη η καθυστερηση ακυρωνει την ταπεινωση; η τελεια ταπεινωση φανταζομαι ειναι η αμεση συναισθηση οτι αξιζουμε αυτα που μας συμβαινουν χωρις καμια αλλη σκεψη.
Ταπείνωση
Συντονιστές: ntinoula, Συντονιστές
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 26237
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Re: Ταπείνωση
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.