Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως
Συντονιστές: ntinoula, Συντονιστές
Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως
Μετα την προσευχη των 10 προτεινω στις 10κμιση να ακουσετε στον σταθμο της πειραικη εκκλησιας το αφιερωμα στον Αγιο νεκταριο που αρχισε χθες και θα συνεχιστει για ολη τη εβδομαδα.Στην συνεχεια θα παραθεσω καποια πραγματα για το βιος και τα θαυματα του
Ο Αγιος Νεκταριος εγεννηθη το 1846 εις την Σηλυβριαν της Θρακης απο ευσεβεις και πτωχους γονεις τον Δημο και την Βασιλικη Κεφαλα.Ητο το πεμπτον κατα σειραν τεκνον της οικογενειας του,και αφου εβαπτισθη ελεβεν το ονομα Αναστασιος Κεφαλας.Εις την ιδιαιτεραν του πατριδα εδιδαχθη τα πρωτα γραμματα και λιαν συντομως διεφανη η κλισης του προς τας σπουδας.Η πτωχη οικογενεια του ομως δεν διεθετε τα μεσα να τον βοηθηση ουσιαστικως και δια τουτον απεφασισεν να υπαγη εις την Κωνσταντινουπολιν,ινα εργασθη και παραλληλως μορφωθη.Εις ηλικιαν δεκατεσσαρων ετων ελεβεν την ευχη της μητρος του και εκινησεν δια την Πολιν,οπου και εκατορθωσεν να φθαση κατοπιν πολλων εμποδιων.Με δυσκολια ηυρεν απασχολησιν εις καποιο καπνεργοστασιον ενος συγγενους του,αλλα δεν τον επληρωναν,με αποτελεσμα να περιφερεται ξυπολητος και πεινασμενος.Παραυτα ομως τα βραδια ειχεν την αντοχην να διαβαζει διδακτικα βιβλια,εκκλησιαστικες μελετες και να κρατα σημειωσεις,αι οποιαι συνοψισθεισαι μας εδωσαν ενα ιδιαιτερον βιβλιον,το <<Λογιων Θησαυρισμα>>.Θεοσεβεστατος και πραος εκκλησιαζετο τακτικως και εσυναναστρεφετο με καλους και εναρετους χριστιανους.
Εταξιδευσεν εις τους Αγιους τοπους και καθ'οδον εσταματησεν την τρικυμιαν,εκ της οποιας ο κινδυνος να καταστραφη το καραβι εφαινετο αναποφευκτος.Τουτο επετυχεν βυθιζων τον Σταυρον,που ειχε παντοτε μαζι του,τρεις φορες εις τα αγριεμενα κυματα.Και πραγματι το θαυμα εγενετο,τα υδατα ηρεμησαν,αλλ' ο Σταυρος απωλεσθη,προς μεγαλην του λυπην.Εις το τελος του ταξιδιου ομως,ως εκ θαυματος,ανευρεθη ο Σταυρος προσκολλημενος εις τα υφαλα του πλοιου.
Εις τους Αγιους Τοπους προσεληφθη εις το Μετοχιον του Παναγιου Ταφου.Εις ηλικιαν 20 ετων απηλθεν εις την νησον Χιον,εις το χωριον Λιθι.Εκει εμεινεν χρονικον διαστημα 7 ετων και κατεβαλεν με επιτυχιαν ιδιαιτερα προσπαθειαν,οχι μονον να μαθη εις τα παιδια γραμματα αλλα και να παρακινησει τους γονεις εις την ευσεβιαν και εις την αληθινην Πιστην.Συχνακις επεσκεπτετο την Ιεραν Μονην των Αγιων Πατερων της νησου,παρακινουμενος απο τον εκ μικρας ηλικιας ποθον του δια την ασκητικην ζωη.Το ετος 1876 εκερη μοναχος εις την Νεαν Μονη Χιου,οπου και ησκιτευσεν επι 3 ετη.Το χρονικον τουτο διαστημα επεδοθη εις την μελετην των Αγιων Γραφων και των ιερων συγγραματων των Αγιων Πατερων,ητο δε ιδιαιτερως αγαπητος εις το μοναχικον σωμα.Εν ετος αργοτερον,ητοι το 1877,ο Μητροπολιτης Χιου τον εχειροτονησε Διακονον εις τον Ναον του Αγιου Μηνα και ελαβεν το ονομα Νεκταριος.
Εταξιδευσεν εις τους Αγιους τοπους και καθ'οδον εσταματησεν την τρικυμιαν,εκ της οποιας ο κινδυνος να καταστραφη το καραβι εφαινετο αναποφευκτος.Τουτο επετυχεν βυθιζων τον Σταυρον,που ειχε παντοτε μαζι του,τρεις φορες εις τα αγριεμενα κυματα.Και πραγματι το θαυμα εγενετο,τα υδατα ηρεμησαν,αλλ' ο Σταυρος απωλεσθη,προς μεγαλην του λυπην.Εις το τελος του ταξιδιου ομως,ως εκ θαυματος,ανευρεθη ο Σταυρος προσκολλημενος εις τα υφαλα του πλοιου.
Εις τους Αγιους Τοπους προσεληφθη εις το Μετοχιον του Παναγιου Ταφου.Εις ηλικιαν 20 ετων απηλθεν εις την νησον Χιον,εις το χωριον Λιθι.Εκει εμεινεν χρονικον διαστημα 7 ετων και κατεβαλεν με επιτυχιαν ιδιαιτερα προσπαθειαν,οχι μονον να μαθη εις τα παιδια γραμματα αλλα και να παρακινησει τους γονεις εις την ευσεβιαν και εις την αληθινην Πιστην.Συχνακις επεσκεπτετο την Ιεραν Μονην των Αγιων Πατερων της νησου,παρακινουμενος απο τον εκ μικρας ηλικιας ποθον του δια την ασκητικην ζωη.Το ετος 1876 εκερη μοναχος εις την Νεαν Μονη Χιου,οπου και ησκιτευσεν επι 3 ετη.Το χρονικον τουτο διαστημα επεδοθη εις την μελετην των Αγιων Γραφων και των ιερων συγγραματων των Αγιων Πατερων,ητο δε ιδιαιτερως αγαπητος εις το μοναχικον σωμα.Εν ετος αργοτερον,ητοι το 1877,ο Μητροπολιτης Χιου τον εχειροτονησε Διακονον εις τον Ναον του Αγιου Μηνα και ελαβεν το ονομα Νεκταριος.
Με εξοδα πλουσιου τινος εκ Χιου,του Ιωαννη Χωρεμη,ηλθε εις την Αθηναν,οπου και ετελειωσεν τας γυμνασιακας του σπουδας.Μετα το περας αυτων και με συστασεις του Ιωαννη Χαρεμη επαρουσιασθη εις τον τοτε Πατριαρχην Αλεξανδρειας Σωφρονιον.Ουτος διαπιστωσας την αρετην και την θελησιν του νεαρου Νεκταριου τον εστειλεν παλιν εις την αθηναν,ινα σπουδαση θεολογιαν.Ελαβεν το πτυχιο της Θεολογικης Σχολης του Πανεπιστημιου Αθηνων το 1885 και κατοπιν επανηλθεν εις την Αλεξανδρειαν,οπου και το επομενο ετοςεχειροτονηθη πρεσβυτερος.Το ιδιο ετος ανελαβε καθηκοντα Ιεροκυρηκος και γραμματεως του Πατριαρχειου,καθως και Πατριαρχικου Επιτροπου εις το καιρον,καθηκοντα τα οποια ησκησεν με ιδιαιτερον ζηλον,αρετην και δραστηριοτητα.Μετα παρελευσιν τριων ετων εχειροτονηθη εις το Καιρον Μητροπολιτης Πενταπολεως.Η πολυτιμη προσφορα του εις την Εκκλησιαν και εις το ποιμνιον του εσυνεχισθη με ταπεινοφροσυνη,πιστην,αγαπην και βαθεια συναισθησιν εις το θελημα του Κυριου.Η εξεχουσα φυσιογνωμια του εγεννησεν εις μερικους ανθρωπους του Πατριαρχειου τον φθονον και το μισος εναντιον του.Κατορθωσαν λοιπον και τον διεβαλαν εις τον Πατριαρχη Σωφρονιον,οτι δηθεν απεβλεπεν εις το ανωτατο αξιωμα.Ουτος δωσας πιστην εις τοιαυτας συκοφαντιας,απεμακρυνεν τον Νεκταριον εκ του Πατριαρχειου Αλεξανδρειας.Τουτο το εξελαβε ως μιαν δοκιμασιαν.
Ηλθεν λοιπον εις την Αθηνα.Οι συκοφαντιες και οι διαβολες τον συνοδευσαν ομως μεχρι εκει,και εις το τελος αναγκασθεις εκ των περιστασεων διεμαρτυρηθη εγγραφως προς τον Πατριαρχην.Επι εν ετος εις την Αθηνα δεν ευρισκεν εργασιαν και συχνα εστερειτο και τον επιουσιον.Εζητησεν τοτε δια του Υπουργειου Παιδειας να εδιορισθη Ιεροκηρυξ εις την Χαλκιδα.Και εκει αντιμετωπισεν σφοδραν θυελλαν.Την κρισιμον εκεινην εποχην,εφθασε μια επιστολη απο χιλιους περιπου Χριστιανους του Καιρου,εις την οποιαν ρητως αναφερετο οτι ο εν διωγμω Μητροπολιτης ειχε πεσει θυμα ραδιουργιων και συκοφαντιων.Η ειδησις διεδοθη αστραπιαιως με αποτελεσμα η διαθεσις των Χριστιανων να αλλαξει ηρδην.Επι 2 και ημισυ ετη ηργασθη εις την θεσιν αυτην δια την ψυχικην ωφελειαν του ποιμνιου του και τοσον πολυ ηγαπηθη,ωστε ακυρωσαν την μεταθεσιν του εις τον Νομον Λακωνιας.Κατοπιν χρονικου τινος διαστηματος η Ιερα Συνοδος τον μετεθεσεν εις τον νομον Φθιωτιδος,οπου ηργασθη με την ιδιαν αφοσιωσιν και ακομη μεγαλυτερον ζηλον
Το 1894 εδιορισθη διευθυντης της Ριζαρειου Σχολης.Το υπουργειον ειχε πλεον εκτιμησει την προσφοραν του,το χαρακτηρα του και την μεγαλην πνευματικην του επιδοσιν.Επι Νεκταριου απεκατεσταθη τελειως ο Εκκλησιαστικος χαρακτηρ της εσωτερικης ζωης της Σχολης,και επανηλθεν η εσωτερικη γαληνη,στοιχεια πολυτιμα και απαραιτητα δια την αναδειξην των νεων Ιερεων.Οι προσπαθειες του Διευθηντου δεν ειχον μονον στοχον την εκκλησιαστικην μορφωσιν αλλα και την ηθικην διαπλασιν και τας λεπτομερειας του σχολικου βιου.Ταυτα διαφαινονται εις σχετικα εγγραφα του διαδοχου του και κατοπιν Αρχιεπισκοπου Αθηνων Χρυσοστομου Α'.Εις αναφορας του μαθητου του και θεολογου Κωνστανταρακη τονιζεται,οτι ο Αγιος ουδεποτε εκαμεν σκεψιν τινα πονηραν,αλλ'αντιθετως ευπιστος και με αθωαν ψυχην εκρινεν με επιεικειαν και ανεξαντλητην καλοσυνην πιθανες παρεκτροπες των μαθητων του.Ειναι δε αξιοσημειωτον οτι,οταν επεβαλεν εις τινα των μαθητων του τιμωριαν τινα,ενηστευσεν και ο ιδιος.Εκτος της Σχολης ιερουργουσε και εκυρηττεν εις την Αθηνα και τον Πειραια.Κατηρτιζεν πνευματικα,εδιδασκεν και παρακινουσε εις την ευσεβειαν.Εκ παραλληλου συνεγραφε βιβλια με φιλοσοφικην καταρτισιν δια καθε προβλημα που απησχολη την Εκκλησιαν.Βοηθουσε ακομη πολλους ανθρωπους,οι οποιοι λογω υγειας και ελλειψεως χρηματων εδισκολευοντο δια τον επιουσιον
Ηλθεν λοιπον εις την Αθηνα.Οι συκοφαντιες και οι διαβολες τον συνοδευσαν ομως μεχρι εκει,και εις το τελος αναγκασθεις εκ των περιστασεων διεμαρτυρηθη εγγραφως προς τον Πατριαρχην.Επι εν ετος εις την Αθηνα δεν ευρισκεν εργασιαν και συχνα εστερειτο και τον επιουσιον.Εζητησεν τοτε δια του Υπουργειου Παιδειας να εδιορισθη Ιεροκηρυξ εις την Χαλκιδα.Και εκει αντιμετωπισεν σφοδραν θυελλαν.Την κρισιμον εκεινην εποχην,εφθασε μια επιστολη απο χιλιους περιπου Χριστιανους του Καιρου,εις την οποιαν ρητως αναφερετο οτι ο εν διωγμω Μητροπολιτης ειχε πεσει θυμα ραδιουργιων και συκοφαντιων.Η ειδησις διεδοθη αστραπιαιως με αποτελεσμα η διαθεσις των Χριστιανων να αλλαξει ηρδην.Επι 2 και ημισυ ετη ηργασθη εις την θεσιν αυτην δια την ψυχικην ωφελειαν του ποιμνιου του και τοσον πολυ ηγαπηθη,ωστε ακυρωσαν την μεταθεσιν του εις τον Νομον Λακωνιας.Κατοπιν χρονικου τινος διαστηματος η Ιερα Συνοδος τον μετεθεσεν εις τον νομον Φθιωτιδος,οπου ηργασθη με την ιδιαν αφοσιωσιν και ακομη μεγαλυτερον ζηλον
Το 1894 εδιορισθη διευθυντης της Ριζαρειου Σχολης.Το υπουργειον ειχε πλεον εκτιμησει την προσφοραν του,το χαρακτηρα του και την μεγαλην πνευματικην του επιδοσιν.Επι Νεκταριου απεκατεσταθη τελειως ο Εκκλησιαστικος χαρακτηρ της εσωτερικης ζωης της Σχολης,και επανηλθεν η εσωτερικη γαληνη,στοιχεια πολυτιμα και απαραιτητα δια την αναδειξην των νεων Ιερεων.Οι προσπαθειες του Διευθηντου δεν ειχον μονον στοχον την εκκλησιαστικην μορφωσιν αλλα και την ηθικην διαπλασιν και τας λεπτομερειας του σχολικου βιου.Ταυτα διαφαινονται εις σχετικα εγγραφα του διαδοχου του και κατοπιν Αρχιεπισκοπου Αθηνων Χρυσοστομου Α'.Εις αναφορας του μαθητου του και θεολογου Κωνστανταρακη τονιζεται,οτι ο Αγιος ουδεποτε εκαμεν σκεψιν τινα πονηραν,αλλ'αντιθετως ευπιστος και με αθωαν ψυχην εκρινεν με επιεικειαν και ανεξαντλητην καλοσυνην πιθανες παρεκτροπες των μαθητων του.Ειναι δε αξιοσημειωτον οτι,οταν επεβαλεν εις τινα των μαθητων του τιμωριαν τινα,ενηστευσεν και ο ιδιος.Εκτος της Σχολης ιερουργουσε και εκυρηττεν εις την Αθηνα και τον Πειραια.Κατηρτιζεν πνευματικα,εδιδασκεν και παρακινουσε εις την ευσεβειαν.Εκ παραλληλου συνεγραφε βιβλια με φιλοσοφικην καταρτισιν δια καθε προβλημα που απησχολη την Εκκλησιαν.Βοηθουσε ακομη πολλους ανθρωπους,οι οποιοι λογω υγειας και ελλειψεως χρηματων εδισκολευοντο δια τον επιουσιον
Δια τον Αγιον ο μοναχικος βιος ητο η ταχυτερα οδος της τελειοποιησεως και της ενωσεως του ανθρωπου με τον Θεον.Ητο δι'αυτον δηλαδη η κορυφη,εις ην η ψυχη απερισπαστος απο τα εγωσμια ενωνεται με τον Κυριον.Υπηρετων λοιπον τον σκοπον τουτον,ηγορασεν εν παλαιον μικρον μοναστηριον εις την Αιγινα.Σταδιακα ανακαινισεν οτι ερειπωμενον υπηρχεν και το εμεγαλωσεν αρκετα.Παραλληλα εσυνεχισε να διευθυνη την Ριζαρειον Σχολη.Απο την Αθηνα διηυθηνε το Μοναστηριον εις το οποιον ειχε στειλει 8 κοπελλες που ειχον αποφασισει να μονασουν,εκαρησαν δε Μοναχες εις την Αιγιναν.
Οταν δια πρωτην φοραν επηγεν οΑγιος εις την Αιγινα συνεβη το εξης παραδοξον Νεος τις ονοματι Σπυρος προφητευε διαφορα πραγματα αλλοτε αληθη και αλλοτε ψευδη.Την ημεραν λοιπον του ταξιδιου του Αγιου ειχεν ξαπλωσει ουτος εις την αγοραν και ελεγεν συνεχως τα εξης λογια<<Ερχεται ο Αγιος Πενταπολεως.Ετοιμασθητε να τον υποδεχθουμε.Ερχεται να μας σωσει>>Τα λογια αυτα ηκουσεν και ο πρωτοπρεσβυτερος πατηρ Μιχαηλ.Οταν πραγματι το καραβι εφθασεν εις το λιμανι,ειδον οι κατοικοι οτι το πλοιον ειχεν υψωμενην σημαιαν,ενδειξις οτι καποιος επισημος ευρισκετο εις αυτο.Οταν πραγματι απεβιβασθη ο Αγιος Νεκταριος ο πατηρ Μιχαηλ του ανεφερεν το γεγονος.Οντως ηυρον τον νεον να κειται εις την παραλιαν και να λεγει τα ιδια λογια.Τοτε ο Αγιος εκαμεν το το σημειον του Σταυρου με την ακρην του μπαστουνιου του επανω εις το στομα του νεου και διεταξεν το δαιμονιον να εξελθη.Το δαιμονιον πραγματι εγκατελειψεν,οστις εσηκωθη,ησπασθη την χειραν του Αγιου και εκτοτε δεν ξαναπροφητευσε,αλλ'επανηλθεν εις το σχολειον του.Ανερχομενος την οδον προς την σημερινην Μονην ηυλογησεν μαι αρρωστη γυναικα που επασχεν απο αιμορραγιας.Αυτη εσκυψε και φιλησε την ακρην του ρασου του και εκτοτε σταματησε να υποφερη.
Ο Δημαρχος της Αιγινης γνωριζων οτι το νησι υπεφερε απο ανομβριαν,παρεκαλεσε τον Αγιον να τους βοηθηση.Ο Αγιος Νεκταριος τοτε τους απαντησεν<<θα ελθω την επομενην Κυριακην,αφου προηγουμενως ολοι ετοιμασθουμε και νηστευσουμε την εβδομαδα που μεσολαβει>>Πραγματι το απογευμα της επομενης Κυριακης,μετα την λειτουργιαν εις τον Μητροπολιτικον ναον,ηρχισεν να βρεχη επι πολλας ωρας.Αλλοτε σταματουσε,αλλα συντομως ηρχιζεν παλιν.Οι κατοικοι τοτε παρεπονεθησαν,αλλ'ο Αγιος τους ειπεν<<Τεκνα μου,ο Θεος γνωριζει ακριβως τι πρεπει να καμη>>Οι βροχες δεν κρατησαν πολυ.Οι κατοικοι εσπειραν και ειχαν πραγματι εκεινη την χρονια πλουσιαν συγκομιδη.
14 ετη απο του διορισμου του εις την θεσιν του Διευθυντου της Ριζαρειου Σχολης,παρητηθη δια λογους υγειας και εγκατεσταθη μονιμως εις το Μοναστηριον του εις την αιγινα.Λεγεται οτι καθ'οδον προς την Μονην εσυναντησεν τον Αγιο Διονυσιον Αιγινης,οστις υπηρξεν εκει αλλοτε Επισκοπος και πισω του ειδε τον Αγιον Μηνα με στρατιωτικην ενδυμασιαν.Αργοτερον ηρωτησεν τους κατοικους,εαν υπηρχεν εκει καποιος ναος του Αγιου Μηνα.Οι ντοπιοι του υπεδειξαν καποιο εγκαταλελειμενο ερημοκλησι εις δυσβατον μερος εις την περιοχην του Μεσαγρου.2 ετη αργοτερον με συνοδειαν δυο αδελφων απο την Μονην εκινησαν δια το μερος εκεινο,ηυρον το ερημοκκλησιον ,ηναψαν τα κανδηλια του,και ο Αγιος Νεκταριος αφου προσευχηθη εις το ιερον του ναιδιου ειπεν εις την συνοδειαν του,οτι εν καιρω εις εκεινο το μερος θα εκτιζετο εν μοναστηριον γυναικων.Οντως τεσσαρακοντα ετη αργοτερον κατοπιν δωρεας τινος ανηγερθη εκει η Μονη του Αγιου Μηνα.Λεγουν παντως οτι συχνα ο Αγιος Μηνας επεσκεπτετο τον Δεσποτην εις την Αιγινα.
Με την ακραδαντον πιστην του εις τον Θεον παρεκαμπτε τα εμποδια προς το θεοπνευστον εργο του.Ουτω οταν καποτε το πηγαδι ενος γειτονα του απο τον οποιον επαιρνε υδωρ δια την Μονην ειχεν σχεδον στερεψει,προσευχηθει και αιφνης ηκουσθη μεγας κροτος απο εκει.Ειχε ξεπηδησει υδωρ απο το πηγαδι,ο δε ιδιοκτητης του βλεπων το θαυμα,εδωρησεν τουτο εις την Μονην.Αλλοτε παλιν εις καιρον ελλειψεως χρηματων ελαβεν αναπαντεχον δωρεαν και ουτω ηδυνηθη να εξωφληση τους εργατες που εκτιζαν εις την Μονην
Εφηρμοσεν αυστηρον εσωτερικον κοινοβιακον Κανονισμον και με μεγαλην αυστηροτητα απηγορευσεν την ελευθεραν εισοδο των ανδρων εις την Μονην.Ηρχισεν να επικρατη μεγαλη ταξις,γαληνη και ηρεμια και εγενετο το μερος εκεινο φυτωριο αρετης και αγιοτητος.Μονος του ετελει τα καθηκοντα εφημεριου.Και οχι μονον αυτα,αλλ'εβοηθουσε και ετρωγε με τους εργατες,εμπαλωνεν τα παπουτσια των Μοναχων,καθαριζε τις αυλες και τα αποχωρητηρια,καλλιεργουσε τους κηπους και τα κτηματα,ποτιζε,εσκαβε,ανοιγε αυλακια και χαντακια,μετεφερε λιθαρια δια το κτισιμο των κελλιων και γενικως συμμετειχε εις ολας τας βαρειας εργασιας της Μονης.
Παραλληλες ηταν βεβαιως οι συγγραφες και οι μελετες βιβλιων.Εκτος της αρτιας θεολογικης και φιλοσοφικης μορφωσεως του ειχεν και αριστες γνωσεις μουσικης.Εγραψεν περι τους τριακοντα Τριαδικους υμνους και ακομξ 154 υμνους εις την Θεοτοκον.Σπουδαιον εργον του επισης ειναι το διτομον<<Περι του Σχισματος>>οπου και καυτηριαζει την φιλαρχιαν,φιλοδοξιαν και αυθεντιαν του Παπα.Ακομη συνεγραψεν Λογους εκκλησιαστικους περι της Αθανασιας της ψυχης,περι των Θειων Μυστηριων,Προσευχηταριον,Θεοτοκαριον,Πανδεκτη των Θεοπνευστων Γραφων,Ποιμαντικην,Μελετην περι Μετανοιας και πολλα ακομη βιβλια.
Οταν δια πρωτην φοραν επηγεν οΑγιος εις την Αιγινα συνεβη το εξης παραδοξον Νεος τις ονοματι Σπυρος προφητευε διαφορα πραγματα αλλοτε αληθη και αλλοτε ψευδη.Την ημεραν λοιπον του ταξιδιου του Αγιου ειχεν ξαπλωσει ουτος εις την αγοραν και ελεγεν συνεχως τα εξης λογια<<Ερχεται ο Αγιος Πενταπολεως.Ετοιμασθητε να τον υποδεχθουμε.Ερχεται να μας σωσει>>Τα λογια αυτα ηκουσεν και ο πρωτοπρεσβυτερος πατηρ Μιχαηλ.Οταν πραγματι το καραβι εφθασεν εις το λιμανι,ειδον οι κατοικοι οτι το πλοιον ειχεν υψωμενην σημαιαν,ενδειξις οτι καποιος επισημος ευρισκετο εις αυτο.Οταν πραγματι απεβιβασθη ο Αγιος Νεκταριος ο πατηρ Μιχαηλ του ανεφερεν το γεγονος.Οντως ηυρον τον νεον να κειται εις την παραλιαν και να λεγει τα ιδια λογια.Τοτε ο Αγιος εκαμεν το το σημειον του Σταυρου με την ακρην του μπαστουνιου του επανω εις το στομα του νεου και διεταξεν το δαιμονιον να εξελθη.Το δαιμονιον πραγματι εγκατελειψεν,οστις εσηκωθη,ησπασθη την χειραν του Αγιου και εκτοτε δεν ξαναπροφητευσε,αλλ'επανηλθεν εις το σχολειον του.Ανερχομενος την οδον προς την σημερινην Μονην ηυλογησεν μαι αρρωστη γυναικα που επασχεν απο αιμορραγιας.Αυτη εσκυψε και φιλησε την ακρην του ρασου του και εκτοτε σταματησε να υποφερη.
Ο Δημαρχος της Αιγινης γνωριζων οτι το νησι υπεφερε απο ανομβριαν,παρεκαλεσε τον Αγιον να τους βοηθηση.Ο Αγιος Νεκταριος τοτε τους απαντησεν<<θα ελθω την επομενην Κυριακην,αφου προηγουμενως ολοι ετοιμασθουμε και νηστευσουμε την εβδομαδα που μεσολαβει>>Πραγματι το απογευμα της επομενης Κυριακης,μετα την λειτουργιαν εις τον Μητροπολιτικον ναον,ηρχισεν να βρεχη επι πολλας ωρας.Αλλοτε σταματουσε,αλλα συντομως ηρχιζεν παλιν.Οι κατοικοι τοτε παρεπονεθησαν,αλλ'ο Αγιος τους ειπεν<<Τεκνα μου,ο Θεος γνωριζει ακριβως τι πρεπει να καμη>>Οι βροχες δεν κρατησαν πολυ.Οι κατοικοι εσπειραν και ειχαν πραγματι εκεινη την χρονια πλουσιαν συγκομιδη.
14 ετη απο του διορισμου του εις την θεσιν του Διευθυντου της Ριζαρειου Σχολης,παρητηθη δια λογους υγειας και εγκατεσταθη μονιμως εις το Μοναστηριον του εις την αιγινα.Λεγεται οτι καθ'οδον προς την Μονην εσυναντησεν τον Αγιο Διονυσιον Αιγινης,οστις υπηρξεν εκει αλλοτε Επισκοπος και πισω του ειδε τον Αγιον Μηνα με στρατιωτικην ενδυμασιαν.Αργοτερον ηρωτησεν τους κατοικους,εαν υπηρχεν εκει καποιος ναος του Αγιου Μηνα.Οι ντοπιοι του υπεδειξαν καποιο εγκαταλελειμενο ερημοκλησι εις δυσβατον μερος εις την περιοχην του Μεσαγρου.2 ετη αργοτερον με συνοδειαν δυο αδελφων απο την Μονην εκινησαν δια το μερος εκεινο,ηυρον το ερημοκκλησιον ,ηναψαν τα κανδηλια του,και ο Αγιος Νεκταριος αφου προσευχηθη εις το ιερον του ναιδιου ειπεν εις την συνοδειαν του,οτι εν καιρω εις εκεινο το μερος θα εκτιζετο εν μοναστηριον γυναικων.Οντως τεσσαρακοντα ετη αργοτερον κατοπιν δωρεας τινος ανηγερθη εκει η Μονη του Αγιου Μηνα.Λεγουν παντως οτι συχνα ο Αγιος Μηνας επεσκεπτετο τον Δεσποτην εις την Αιγινα.
Με την ακραδαντον πιστην του εις τον Θεον παρεκαμπτε τα εμποδια προς το θεοπνευστον εργο του.Ουτω οταν καποτε το πηγαδι ενος γειτονα του απο τον οποιον επαιρνε υδωρ δια την Μονην ειχεν σχεδον στερεψει,προσευχηθει και αιφνης ηκουσθη μεγας κροτος απο εκει.Ειχε ξεπηδησει υδωρ απο το πηγαδι,ο δε ιδιοκτητης του βλεπων το θαυμα,εδωρησεν τουτο εις την Μονην.Αλλοτε παλιν εις καιρον ελλειψεως χρηματων ελαβεν αναπαντεχον δωρεαν και ουτω ηδυνηθη να εξωφληση τους εργατες που εκτιζαν εις την Μονην
Εφηρμοσεν αυστηρον εσωτερικον κοινοβιακον Κανονισμον και με μεγαλην αυστηροτητα απηγορευσεν την ελευθεραν εισοδο των ανδρων εις την Μονην.Ηρχισεν να επικρατη μεγαλη ταξις,γαληνη και ηρεμια και εγενετο το μερος εκεινο φυτωριο αρετης και αγιοτητος.Μονος του ετελει τα καθηκοντα εφημεριου.Και οχι μονον αυτα,αλλ'εβοηθουσε και ετρωγε με τους εργατες,εμπαλωνεν τα παπουτσια των Μοναχων,καθαριζε τις αυλες και τα αποχωρητηρια,καλλιεργουσε τους κηπους και τα κτηματα,ποτιζε,εσκαβε,ανοιγε αυλακια και χαντακια,μετεφερε λιθαρια δια το κτισιμο των κελλιων και γενικως συμμετειχε εις ολας τας βαρειας εργασιας της Μονης.
Παραλληλες ηταν βεβαιως οι συγγραφες και οι μελετες βιβλιων.Εκτος της αρτιας θεολογικης και φιλοσοφικης μορφωσεως του ειχεν και αριστες γνωσεις μουσικης.Εγραψεν περι τους τριακοντα Τριαδικους υμνους και ακομξ 154 υμνους εις την Θεοτοκον.Σπουδαιον εργον του επισης ειναι το διτομον<<Περι του Σχισματος>>οπου και καυτηριαζει την φιλαρχιαν,φιλοδοξιαν και αυθεντιαν του Παπα.Ακομη συνεγραψεν Λογους εκκλησιαστικους περι της Αθανασιας της ψυχης,περι των Θειων Μυστηριων,Προσευχηταριον,Θεοτοκαριον,Πανδεκτη των Θεοπνευστων Γραφων,Ποιμαντικην,Μελετην περι Μετανοιας και πολλα ακομη βιβλια.
Νίκο ,Καλημέρα
Με συγκινείς αφάνταστα, γιατί το καλοκαίρι ,τον Αύγουστο ,διάβασα αυτή τη βιογραφία του Αγίου κι αμέσως μετά πήγα στην Αίγινα και προσκύνησα στη Χάρη του.
Είναι ο αγαπημένος άγιος του σπιτιού μας κι εύχομαι να δέεται και για σένα και την οικογένειά σου πάντα.
Να χουμε την ευλογία του..Καλό ξημέρωμα
[Άργησα σήμερα να μπω στον υπολογιστή και ,αν είδες προσπαθώ να κάνω μια Θ.Λειτουργία για τον Άγιο Αρσένιο, την Παρασκευή,10/11]
Με συγκινείς αφάνταστα, γιατί το καλοκαίρι ,τον Αύγουστο ,διάβασα αυτή τη βιογραφία του Αγίου κι αμέσως μετά πήγα στην Αίγινα και προσκύνησα στη Χάρη του.
Είναι ο αγαπημένος άγιος του σπιτιού μας κι εύχομαι να δέεται και για σένα και την οικογένειά σου πάντα.
Να χουμε την ευλογία του..Καλό ξημέρωμα
[Άργησα σήμερα να μπω στον υπολογιστή και ,αν είδες προσπαθώ να κάνω μια Θ.Λειτουργία για τον Άγιο Αρσένιο, την Παρασκευή,10/11]
Πολλοι κληρικοι και λαικοι επηγαινον εις την Αιγιναν απο την Αθηνα και τον Πειραια,ινα εξομολογηθουν.Ητο αυστηρος αλλα και επιεικης,αναλογως των περιστασεων,και εδωσεν κατευθυνσεις εις την ζωην ενεκα του προορατικου χαρισματος που ειχεν,λεγων εις πολλους τι εις το μελλον θα τους συνεβαινε.Αθεοι,απιστοι,ακομη και πολεμιοι της Ορθοδοξου Πιστεως μετεβαλλοντο εις θερμους κηρυκας απο τα σοφα κηρυγματα του και τας συζητησεις του με αυτον.
Απεφευγεν τους επαινους και τας κολακειας των ανθρωπων και ευρισκεν αληθινην ανακουφισιν εις το κελλιον του.Ως ανθρωπος της προσευχης απεσυρετο επι ωρας κυριολεκτικως συνομιλψν με το Θεον.Κατα την προσευχη του μεταρσιουτο.Ανεφερε καθε σκεψιν του εις τον Κυριον με θερμην και με την ελπιδα της συγχωρεσης του αμαρτωλου.Η προσευχη του ητο αληθης εκστασις και ακομη περισσοτερον,μεταφορα τουτου εις τους Ουρανους.
Εις την Μονην εζησεν ο Αγιος 12 ετη και το 1920 προσεβληθη απο προστατην.Υπεφερεν απο φρικτους πονους αλλα με πολλην δυναμιν απεκρυπτεν τουτους.Επηγεν και εις την Μονην της Χρυσολεοντισσης και επι 15 ημερας γονατιστος προσηυχετο εμπροσθεν της θαυματουργου ειονος της Θεοτοκου.Παρεκαλη την Παναγιαν να του δωση ολιγα ετη ζωης δια να ολοκληρωση το εργον του.Οι δυναμεις του ομως βαθμηδον τον εγκατελειπον και επεστρεψεν εις την Μονην του.Καθ'οδον σταματησεν εις καποιο μερος δια να προσευχηθη και να ευλογιση δια τελευταιαν φορα το Μοναστηριον του και τους Χριστιανους της νησου.Ειχεν προαισθανθη οτι το τελος του ητο κοντα.Επειδη οι πονοι ειχον γινει αφορητοι,υπεχωρησεν εις τας παρακινησεις των Μοναχων και εδεχθη να εισαχθη εις το Αρεταιειον Νοσοκομειον Αθηνων.Εκει εζησε,2 μηνες με φρικτους πονους και παρεδωσεν το πνευμα του,προσευχομενος εν πληρη γαληνη την 9ην Νοεμβριου 1920 αφου προηγουμενως ειχε μεταλαβει των Αχραντων Μυστηριων.Αφου ο Αγιος παρεδωσεν το πνευμα του,οι αδελφες του εφορεσαν καθαρα ρουχα δια τον ενταφιασμον.Την φανελλαν του ομως την ακουμπησαν εις το διπλανο κρεββατι ενος παραλυτου.Τοτε ο παραλυτος καταλαβε οτι εγινε καλα,και σηκωθεις απο το κρεββατι περπατησεν και εδοξαζεν τον Κυριον
Η κηδεια του απεφασισθη να γινει εις την Αιγινα,ωστε να ευρισκεται εις την αγαπημενη του Μονην.Μετεφεραν λοιπον το ιερον σκηνωμα εις τον Ναον Αγιας Τριαδος Πειραιως,οπου και το επροσκυνησαν πολλοι ανθρωποι.Παρετηρησαν δε οτι ευωδες μυρον εβγαινεν απο το λειψανο του.Ακομη και το πλοιον που τον μετεφερεν εις την Αιγιναν μοσχοβολουσε απο ευωδιαν.Ειναι αδυνατον να περιγραφη η σκηνη της αφιξεψς του πλοιου.Μετα σπαραγμον και δακρυα τον υποδεχθησαν οι κατοικοι,και οι καμπανες των ναων εσημαιναν πενθιμα.Την νυκτα εψαλη εντος του Ναου η νεκρωσιμος ακολουθια εν μεσω μεγαλης κοσμοσυρροης.Καιτοι ο ενταφιασμος εγινεν 48 ωρες αργοτερον,το ιερον λειψανον ουδεμιαν δυσοσμιαν εξεβαλεν.
Εταφη λοιπον εις το προαυλιον της Μονης πλησιον πευκου τινος και επειδη ο ταφος επρεπε να τελειοποιηθη,εξεθαψαν οι Μοναχες το ιερον λειψανον 6 μηνες αργοτερον.Παρετηρησαν τοτε οτι το σωμα ητο τελειως ανεπαφον και ευωδιαζον.Αφου ετελειωσαν τα εργα ενεταφιασαν παλιν εις το ιδιον μερος το ιερον σκηνωμα.Υπαρχει δε μαρτυρια ιατρου οστις εβεβαιωσεν οτι 12 ετη απο του ενταφιασμου,το σωμα του Αγιου ητο ανεπαφον και ουδεμιαν δυσοσμιαν εξεβαλεν.Επειτα απο ρονια το σωμα του Αγιου διελυθη και πολλοι Ναοι εν Ελλαδι επλουτισθησαν με τμηματα εκ των αγιων του λειψανων.Το Οικουμενικον Πατριαρχειον τον ανεκηρυξεν το 1961 επισημως Αγιο,την δε 2αν Σεπτεμβριου 1963 εγινε η ανακομιδη των λειψανων του υπο του Μητροπολιτου Υδρας.Αρρητος και ουρανια ευωδια ξεχυθηκε απο τον ταφον,συμβολον της αγνοτητος,καθαροτητος και σωφροσυνης του.
Αναρριθμητα ειναι τα θαυματα που εκαμεν και δεν υπαρχει ασθενεια που να μην την εχει θεραπευση,απο την πιο ελεφριαν μεχρι την πιο σοβαρην.Βαρεως ασθενεις ανεκουφισεν,δαιμονια εξεβαλεν,ναυαγια προλαβεν,απο κινδυνους και προωρους θανατους εσωσεν,ατεκνους γυναικας εβοηθησεν,εις απιστους ενεφανισθη και ουτοι μετενοησαν.Ακουει τας προσευχας των δυστυχουντων και απο αιμορραγιας και την επαρατον ασθενειαν του καρκινου εγιατρεψε,καρδιακες παθησεις σοβαρων μορφων εθεραπευσεν,πονηρα πνευματα εξεδιωξεν και γενικως δια των πρεσβειων του προς τον παντοδυναμον Θεον τους πιστους και τους εχοντας αναγκη ανακουφιζει.Ειναι ισως δια πρωτην φοραν που Αγιος τις καθιερουται εις την συνειδησην του λαου εις τοσον μικρον χρονικον διαστημα.Και ασφαλως ο μονος Αγιος που ανεκηρυχθη τοσον συντομως υπο της Εκκλησιας <<Αγιος>>.
Την μνημην του Αγιου τελουμεν την 9ην νοεμβριου εκαστου ετους.
Απεφευγεν τους επαινους και τας κολακειας των ανθρωπων και ευρισκεν αληθινην ανακουφισιν εις το κελλιον του.Ως ανθρωπος της προσευχης απεσυρετο επι ωρας κυριολεκτικως συνομιλψν με το Θεον.Κατα την προσευχη του μεταρσιουτο.Ανεφερε καθε σκεψιν του εις τον Κυριον με θερμην και με την ελπιδα της συγχωρεσης του αμαρτωλου.Η προσευχη του ητο αληθης εκστασις και ακομη περισσοτερον,μεταφορα τουτου εις τους Ουρανους.
Εις την Μονην εζησεν ο Αγιος 12 ετη και το 1920 προσεβληθη απο προστατην.Υπεφερεν απο φρικτους πονους αλλα με πολλην δυναμιν απεκρυπτεν τουτους.Επηγεν και εις την Μονην της Χρυσολεοντισσης και επι 15 ημερας γονατιστος προσηυχετο εμπροσθεν της θαυματουργου ειονος της Θεοτοκου.Παρεκαλη την Παναγιαν να του δωση ολιγα ετη ζωης δια να ολοκληρωση το εργον του.Οι δυναμεις του ομως βαθμηδον τον εγκατελειπον και επεστρεψεν εις την Μονην του.Καθ'οδον σταματησεν εις καποιο μερος δια να προσευχηθη και να ευλογιση δια τελευταιαν φορα το Μοναστηριον του και τους Χριστιανους της νησου.Ειχεν προαισθανθη οτι το τελος του ητο κοντα.Επειδη οι πονοι ειχον γινει αφορητοι,υπεχωρησεν εις τας παρακινησεις των Μοναχων και εδεχθη να εισαχθη εις το Αρεταιειον Νοσοκομειον Αθηνων.Εκει εζησε,2 μηνες με φρικτους πονους και παρεδωσεν το πνευμα του,προσευχομενος εν πληρη γαληνη την 9ην Νοεμβριου 1920 αφου προηγουμενως ειχε μεταλαβει των Αχραντων Μυστηριων.Αφου ο Αγιος παρεδωσεν το πνευμα του,οι αδελφες του εφορεσαν καθαρα ρουχα δια τον ενταφιασμον.Την φανελλαν του ομως την ακουμπησαν εις το διπλανο κρεββατι ενος παραλυτου.Τοτε ο παραλυτος καταλαβε οτι εγινε καλα,και σηκωθεις απο το κρεββατι περπατησεν και εδοξαζεν τον Κυριον
Η κηδεια του απεφασισθη να γινει εις την Αιγινα,ωστε να ευρισκεται εις την αγαπημενη του Μονην.Μετεφεραν λοιπον το ιερον σκηνωμα εις τον Ναον Αγιας Τριαδος Πειραιως,οπου και το επροσκυνησαν πολλοι ανθρωποι.Παρετηρησαν δε οτι ευωδες μυρον εβγαινεν απο το λειψανο του.Ακομη και το πλοιον που τον μετεφερεν εις την Αιγιναν μοσχοβολουσε απο ευωδιαν.Ειναι αδυνατον να περιγραφη η σκηνη της αφιξεψς του πλοιου.Μετα σπαραγμον και δακρυα τον υποδεχθησαν οι κατοικοι,και οι καμπανες των ναων εσημαιναν πενθιμα.Την νυκτα εψαλη εντος του Ναου η νεκρωσιμος ακολουθια εν μεσω μεγαλης κοσμοσυρροης.Καιτοι ο ενταφιασμος εγινεν 48 ωρες αργοτερον,το ιερον λειψανον ουδεμιαν δυσοσμιαν εξεβαλεν.
Εταφη λοιπον εις το προαυλιον της Μονης πλησιον πευκου τινος και επειδη ο ταφος επρεπε να τελειοποιηθη,εξεθαψαν οι Μοναχες το ιερον λειψανον 6 μηνες αργοτερον.Παρετηρησαν τοτε οτι το σωμα ητο τελειως ανεπαφον και ευωδιαζον.Αφου ετελειωσαν τα εργα ενεταφιασαν παλιν εις το ιδιον μερος το ιερον σκηνωμα.Υπαρχει δε μαρτυρια ιατρου οστις εβεβαιωσεν οτι 12 ετη απο του ενταφιασμου,το σωμα του Αγιου ητο ανεπαφον και ουδεμιαν δυσοσμιαν εξεβαλεν.Επειτα απο ρονια το σωμα του Αγιου διελυθη και πολλοι Ναοι εν Ελλαδι επλουτισθησαν με τμηματα εκ των αγιων του λειψανων.Το Οικουμενικον Πατριαρχειον τον ανεκηρυξεν το 1961 επισημως Αγιο,την δε 2αν Σεπτεμβριου 1963 εγινε η ανακομιδη των λειψανων του υπο του Μητροπολιτου Υδρας.Αρρητος και ουρανια ευωδια ξεχυθηκε απο τον ταφον,συμβολον της αγνοτητος,καθαροτητος και σωφροσυνης του.
Αναρριθμητα ειναι τα θαυματα που εκαμεν και δεν υπαρχει ασθενεια που να μην την εχει θεραπευση,απο την πιο ελεφριαν μεχρι την πιο σοβαρην.Βαρεως ασθενεις ανεκουφισεν,δαιμονια εξεβαλεν,ναυαγια προλαβεν,απο κινδυνους και προωρους θανατους εσωσεν,ατεκνους γυναικας εβοηθησεν,εις απιστους ενεφανισθη και ουτοι μετενοησαν.Ακουει τας προσευχας των δυστυχουντων και απο αιμορραγιας και την επαρατον ασθενειαν του καρκινου εγιατρεψε,καρδιακες παθησεις σοβαρων μορφων εθεραπευσεν,πονηρα πνευματα εξεδιωξεν και γενικως δια των πρεσβειων του προς τον παντοδυναμον Θεον τους πιστους και τους εχοντας αναγκη ανακουφιζει.Ειναι ισως δια πρωτην φοραν που Αγιος τις καθιερουται εις την συνειδησην του λαου εις τοσον μικρον χρονικον διαστημα.Και ασφαλως ο μονος Αγιος που ανεκηρυχθη τοσον συντομως υπο της Εκκλησιας <<Αγιος>>.
Την μνημην του Αγιου τελουμεν την 9ην νοεμβριου εκαστου ετους.
Στην επόμενη διεύθυνση διαδικτύου τού Ριζάρειου Ιδρύματος, υπάρχει αναλυτικός κατάλογος με τα ΕΓΚΥΡΟΤΑΤΑ και ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΑ γραπτά έργα τού Αγίου Νεκταρίου Μητροπολίτου Πενταπόλεως τού Θαυματουργού.
http://lyk-rizar.att.sch.gr/ERGA.htm
http://lyk-rizar.att.sch.gr/ERGA.htm
Τέλειος Θεός, και τέλειος και ΑΠΟΛΥΤΑ αναμάρτητος άνθρωπος, και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Σωτήρας τού κόσμου, Ιησούς Χριστός: «Εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως την συντέλεια τού κόσμου».


Προσευχή εις την επέτειον του Αγίου Νεκταρίου
Με την ευκαιρίαν της παρελεύσεως 108 ετών από τον άδικον διωγμόν και την αποπομπήν του Αγίου εκ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, Σε προσκυνούμεν και Σʼ ευχαριστούμεν εκ βάθους καρδίας, διότι διά της θεϊκής αγάπης Σου, μας εχάρισες πλήθος μορφών Αγίων, διά να αποτελούν τα ιδανικά πρότυπά μας, διά να μεσιτεύουν και ικετεύουν για μας και διά να δοξάζουν το πάντιμον και μεγαλοπρεπές Όνομά Σου, με τα θαυμαστά έργα, τη ζωή και τα θαύματά των.
Ευλόγησον Κύριε, την πανήγυριν αυτήν, που επιτελούμεν σήμερον προς τιμήν του αγίου ενδόξου Πατρός ημών, Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.
Συ Κύριε, ο επαναπαυόμενος εις τους Αγίους Σου, αξίωσον όπως ο εορταζόμενος Άγιος Νεκτάριος, γίνει η κλίμακά μας, για να Σε προσεγγίσωμεν και λάβωμεν την επουράνιον Χάριν Σου, το μέγα έλεός Σου και θείαν Σου ευλογίαν.
Δέξου Δέσποτα Πανάγιε, τας μεσιτείας και ικεσίας του Αγίου Πατρός ημών Νεκταρίου, διότι, επειδή ημείς είμεθα ανάξιοι, να απευθυνώμεθα απʼ ευθείας προς Εσένα, τον αιώνιον Βασιλέα της δόξης, καταφεύγομεν εις τον Προστάτην Άγιόν μας Νεκτάριον λέγοντας του:
Άγιε του Θεού Νεκτάριε, δυνατέ στην πίστιν και υπόδειγμα της υπομονής και καρτερίας, της ταπεινοφροσύνης και ανεξικακίας, ευλαβώς τιμώμεν την ιεράν σου μνήμην και παρακαλούμεν εσέ, που αδίκως εσυκοφαντήθης και δεινώς εδοκιμάσθης από τους διωγμούς και την αποπομπήν σου εκ του κλίματος Αλεξανδρείας, όπως συγχωρήσης τους προαπελθόντας διώκτας σου, ημάς δε πάντας, να περιφρουρήσης και διαφυλάξης, από παντός κακού και ολισθήματος.
Μεσίτευσον, Άγιε Νεκτάριε, προς Κύριον τον Θεόν, διά την ενίσχυσιν και ευόδωσιν του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, του Σεπτού Προκαθημένου αυτού, του ποιμνίου και του κλήρου του.
Πρέσβευε, Άγιε του Θεού, όπως Κύριος ο Σωτήρ και Λυτρωτής ημών στηρίζει διά της θείας Του δυνάμεως και χάριτος, μικρούς και μεγάλους, εις την Ορθόδοξον πίστιν. Να χειραγωγή δε την νεολαίαν μας και να χαρίζη πλούσια τα αγαθά Του στον Ελληνικόν λαόν.
Άγιε του Θεού Νεκτάριε, Συ που τόσον ευλαβώς ελάτρευσες την Παρθένον Μαρίαν, την Μητέρα του Κυρίου μας, γενού ταπεινός ικέτης Της, διά να σκέπη και περιφρουρεί το Έθνος ημών και φέρει σʼ όλο τον κόσμον ειρήνην, ομόνοιαν και αγάπην, προς δόξαν του Ονόματος της Παναγίας Τριάδος. Αμήν.
(Εκ της συλλογής των διαφόρων περιστασιακών Προσευχών του Μητροπολίτου Λεοντοπόλεως κ. Διονυσίου Χατζηβασιλείου)
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ
Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης
Σηλυβρίας τον γόνον και Εώας το καύχημα, της Ορθοδοξίας τον Στύλον και Αιγίνης το έρεισμα. Νεκτάριον υμνήσωμεν πιστοί, ως νέκταρ γαρ ανέβλυσεν ημίν, εκ πηγών του σωτηρίου αρτιφανώς αρδεύον τους κραυγάζοντας. Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω εν εσχάτοις τοις καιροίς, λαμπρώς Σε αγιάσαντι.
Ήχος ο αυτός
Σηλυβρίας τον γόνον και Αιγίνης τον έφορον, τον εσχάτοις χρόνοις φανέντα, αρετής φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί, ως ένθεον θεράποντα Χριστού· αναβλύζει γαρ ιάσεις παντοδαπάς, τοις ευλαβώς κραυγάζουσι· δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σου πάσιν ιάματα.
Ήχος Γ'
Χαίροις έχουσα πιστών χορεία το υπόδειγμα Ορθοδοξίας και της Αιγίνης η πόλις αδάμαντα. Η Εκκλησία τον φάρον τον πάμφωτον τον ανεξικακία και ταπεινοφροσύνη διαλάμψαντα. Πάτερ Άγιε, Ιεράρχα Νεκτάριε, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Ήχος Δ'. Ταχύ προκατάλαβε
Οσίως εβίωσας ως Ιεράρχης σοφός, δοξάσας τον Κύριον δι' εναρέτου ζωής, Νεκτάριε Όσιε, Όθεν του Παρακλήτου δοξασθείς τη δυνάμει, δαίμονας απελαύνεις και νοσούντας ιάσαι, τους πίστει προσιόντας, τοις θείοις λειψάνοις σου.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό

http://www.i-m-patron.gr/agiosnektarios/
http://www.xfe.gr/modules.php?name=News ... le&sid=220
http://users.forthnet.gr/pat/glg/Pages/nektarios.htm
http://www.greekorthodox-alexandria.org ... hismos.htm
http://www.phys.uoa.gr/~nektar/orthodox ... /athos.htm
http://www.aegeantimes.gr/pigizois/orth ... tarios.htm
http://www.ecclesia.gr/greek/holySynod/ ... _fysi.html
http://www.imd.gr/html/gr/section01/med ... 004/11.htm
http://www.gonia.gr/gonia.php?article=1258
http://lyk-aigin.att.sch.gr/AEGINA/stnektarios.htm
http://kapodistriako.uoa.gr/stories/076 ... ex.php?m=2
http://www.greekorthodox-alexandria.org ... t_nect.htm
http://img.pathfinder.gr/clubs/files/60869/66.html
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό

