Xριστιανός και πόλεμος

[Misha]

τιθεται αυτοδικαια το επομενο ερώτημα
Αν αυτό είναι η φωνή της συνειδήσεως σας μήπως θα έπρεπε να μην την παίρνεται αψήφιστα ? Δεν είναι η συνείδηση η εντός μας φωνή του Θεού ?

πλανη επι της πλανης +διαστροφη των οσων εγραψα!

το ενστικτο μου θα με οδηγησει ,αγαπητε, στην αμυνα εναντι των εχθρων!

το ιδιο ενστικτο που θα με οδηγησει να κλεψω ψωμι εαν πειναω και δεν εχω να φαω εγω η η οικογενεια μου.

το ιδιο ενστικτο που θα με οδηγησει να βρω μια ομορφη γυναικα για να διαιωνισω τα γονιδια μου.


η συνειδηση μου ΒΟΑ ομως πως Ο ΦΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ εστω και σε αμυντικο πολεμο και γι αυτο το ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ θα κλαιω ολη τη ζωη μου (ευχομαι ο Κυριος να με παρει νωριτερα χωρις να βαψω τα χερια μου με αιμα συνανθρωπου μου..αρκετες αμαρτιες εχω...δε χρειαζεται να προστεθει και ο φονος...)

αυτα λεει η συνειδηση μου ..η δικη σου ειναι συνειδηση πολεμιστη-σαμουράι μαλλον και τα αντιλαμβανεται διαφορετικα...


υγ
να ξερες ποσο μοιαζουν τα επιχειρηματα σου με αυτα των σταυροφορων του παπισμού και των ιεροεξεταστων του...σα να διαβαζω τα κειμενα τους!!!

[sotirio]

Φιλοσοφιες
Ενστικτο - συνηδηση κτλ και λογια ....λογια ....

Στην ουσια αυτο που εσυ λες ενστικτο το εβαλε ο Θεος μεσα μας και εγω το λεω ενιπαρχον εκ Θεου φρονιμα (=συνειδηση ).Πραγματικο εαυτο .Ισως ειναι λαθος ο ορος ! Αλλος ισως το πει υποσυνιδιτο αλλος ....αλλος .... κληρονομουμενη με DNA κινιτρο συμεριφοράς
Ειναι η ζωη , η υπαρξη που φωνάζει το Δευτερονομιο .... τον Θεο(=Αγαπη) , τον Θεο (= Ζωη ) , τον Θεο (=δικαιοσυνη ...), τον Θεο ( = υπαρξη ) τον Θεο=..... . Τον Ενα Θεο που ειναι ΟΛΑ αυτά
Αυτο που λες εσυ ενστικτο το λεω ενιπαρχον εκ Θεου φρονιμα ...
ιδιο σταθερο και αναλοιοτο σε ολους τους ανθρωπους δωρο του Θεου

Ερχεται ομως η " επιστημονική λογική " του κοσμου τουτου που μας φορτοσε η παραμορφωση της εκπαιδευσης και φωνάζει .... αντιθετα στην φύση .Ζητά τα παρα - φυση διχνωντας μας τα σαν υπερ - φυσικά ...
Αυτο που λες εσυ " συνηδηση " το λεω εγω επικτητο κοσμικο φρονιμα ...
Δεν ειναι ιδιο σταθερο και αναλοιοτο σε ολους τους ανθρωπους
αλλα διαφορετικο ακομα και στον ιδιο ανθρωπο σε διαφορετικες στιγμες

Το να κρινει τις ως αμαρτια τον Νομο που ο Θεος εδωσε στον Μωισή(φυσικος νομος , συμφωνος με το ενιπαρχον εκ Θεου φρονιμα ) , δεν κρινει τον Μωιση , η τον νόμο αλλα τον ιδιο τον Νομοθετη και τον Ιησου που ρητα δηλωσε οτι δεν ηλθε να αλάξη τον νόμο (δεν πάει στην υπερβαση της φυσης , αμαρτανει και βρισκεται στο παρα φυση )
Ο νομος έχει μια εσωτεική συνοχή και δεν αντιφάσκει !

Οποιος αγαπά πολεμα για την αγάπη (και την δικαιοσυνη και την ζωη και .....εναντια στους φορεις του μίσους (και της αδικιας ,του Θανατου ... κτλ ) και ο Θεος και οι Αγιοι μας εδωσαν το παραδειγμα ...

[Misha]

ας μεινουμε ο καθενας στα δικα του...

εγω θα σου ευχηθω αυτο που επιθυμεις για τους αλλοπιστους να ΜΗΝ το παθει το παιδί σου(αν και ο πνευματικος νομος λειτουργει διαφορετικα...)

κι εσυ ευχησου μου να αξιωθω να μιμηθω αυτους που εσυ λες οικουμενιστες:τον π.Παίσιο,τον αγιο Σιλουανό και τον π.Σωφρόνιο...

ν αγαπησω και τον εχθρο μου δλδ ,οπως εκαναν εμπρακτως αυτοι...κι ας κολαστω..θαναι γλυκια εκεινη η κολαση γιατι θα εχει Αγάπη...


καλο σου βραδυ Σωτηριε...

[sotirio]

Καλο βράδυ αδελφέ , ο Θεος μαζί σου ....
Ας προσευχηθουμε να γηρίσουν πισω οι στρατιωτες μας και να εχει ειρήνη ο κόσμος .... Ολος ο κοσμος ! Και οι ετεροδοξοι που λες .... και ολοι ....

Οσο και να διαφωνεις θεωρητικά , πρακτικά μαλλον συμφωνουμε ...

για αυτό ας ποσευχηθουμε να εχουμε ειρηνη στην χωρα μας και την πολυτελεια της διαφωνιας στην Θεωρια ....
και οχι πολεμο οποτε για διαφορετικους λογους θα συμφωνισουμε στην πράξη ..... αμυνομενοι θελοντας και μή !

[PATIENT]

Διάβασα όσα περισσότερα μηνύματα μπόρεσα πάνω στο πολύ ενδιαφέρον αυτό θέμα.
Να σας θυμίσω αντί άλλης προσωπικής μου άποψης μια περίπτωση που ξεχάστηκε τώρα πιά.
Ήταν στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας όλου του υπολοίπου Νατο & σία... Θυμάστε που είχε στείλει και η χώρα μας ένα πλοίο στις Δαλματικές ακτές.
Ήταν ένας Έλληνας αξιωματικός του ναυτικού ο οποίος μόνος ανάμεσα σε τόσους άλλους είχε το σθένος να αρνηθεί να συμμετάσχει στην αποστολή εκείνη. Παρόλο που υπήρχαν μικρές αλλά όχι μηδενικές πιθανότητες να εκτελέσει επιθετική αποστολή εκείνο το πλοίο , η συνείδησή του συγκεκριμένου χριστιανού δεν του επέτρεψε να έχει την παραμικρή ανάμιξη σε έναν επιθετικο πόλεμο...
Συλλογιστείτε το όλοι σας και προσπαθήστε να ρθείτε στη θέση του.
Είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά μετά από κάποιο διάστημα. Βρέθηκε αντιμέτωπος όχι μόνο με την υπηρεσία του ,η οποία τον πέρασε απο Στρατοδικείο και φυσικά απολύθηκε αλλά έμεινε και στη φυλακή για κάποιο διάστημα (ευτυχώς βγήκε). Αντιμετώπισε έντονα το φάσμα της ανεργίας , όντας νέος και μάλιστα έχοντας ήδη επενδύσει σε πολύτιμο χρόνο για τις σπουδέςς του στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Ως νέος οικογενειάρχης είχε να αντιμετωπίσει την ισχυρότατη ψυχολογική πίεση που του ασκήθηκε από το περιβάλλον του (πεθερικά κλπ.) ακόμη και από την σύζυγό του.
Τον κατηγορούσαν για υπερβολικό και ένα σωρό άλλα πράγματα.
Εσείς τι λέτε;
Κάποιος προλαλήσας έγραψε ορθώς ότι ο καθένας ας πράττει ότι τον συμβουλεύει η συνείδησή του. Κι εγώ θα πρόσθετα ότι κάθε προβατάκι απο το ποδαράκι του κρέμεται.
Και ο Χριστός στην Αποκάλυψη λέει " είδα σου τα έργα ... ότι χλιαρός εί, καί ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω σε εμέσαι εκ του στόματος μου». (Άπ. 3,16).
Στα λόγια όλοι ωραίοι είμαστε , ωραία θεολογούμε , ερμηνεύουμε κηρύττουμε. Στις πράξεις όμως ....
Ένας υψηλόβαθμος ,νομίζω στρατηγός, κάποιας Ευρωπαικής χώρας είχε στείλει επιστολή στον άνθρωπο αυτό που σας λέω και τον συνεχάρη γιατί έπραξε αυτό που πολλοί άλλοι , από τις τόσες χιλιάδες στρατιωτικούς που είχαν αναμιχθεί σε κείνον τον πόλεμο, θα ήθελαν θα ήθελαν να είχαν κάνει αλλά δεν είχαν την δύναμη.
Τελικά το έκανε μόνο ένας.
Ο Θεός να σε έχει καλά παληκάρι μου.

[Misha]

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ Σ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α!!!

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΘΑΡΗ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΟΥ,ΑΠΟ ΟΤΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΜΥΝΘΕΙΣ Η ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙΣ.


προσθέτω άλλη μια ανάλογη περίπτωση:


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ

Ελλάδα: Ο επαγγελματίας οπλίτης Γιώργος Μοναστηριώτης είναι κρατούμενος συνείδησης και πρέπει να αφεθεί ελεύθερος

22 Σεπτεμβρίου 2004

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2004 ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Γιώργος Μοναστηριώτης, 24 ετών, συνελήφθη και οδηγήθηκε κατευθείαν στο Ναυτοδικείο Πειραιά για δίκη με επείγουσες διαδικασίες. Καταδικάστηκε την ίδια μέρα σε ποινή φυλάκισης 3 ετών και 4 μηνών με την κατηγορία της «λιποταξίας» και οδηγήθηκε αμέσως στις Δικαστικές Φυλακές Κορίνθου.

Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί τον Γιώργο Μοναστηριώτη κρατούμενο συνείδησης, που φυλακίστηκε λόγω της συνειδητής του άρνησης να συμμετάσχει στον πρόσφατο πόλεμο στο Ιράκ, και ζητά την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή του.

Ο Γιώργος Μοναστηριώτης, ο οποίος ήταν Εθελοντής Πενταετούς Υποχρέωσης στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, αρνήθηκε, επικαλούμενος λόγους συνείδησης, να ακολουθήσει τη μονάδα του τον Μάιο του 2003, όταν η φρεγάτα «Ναυαρίνο» όπου υπηρετούσε στάλθηκε στον Περσικό Κόλπο (στο πλαίσιο της επιχείρησης «Διαρκής Ελευθερία»). Είναι ο πρώτος Έλληνας επαγγελματίας στρατιώτης που γίνεται γνωστό ότι αρνήθηκε να συμμετάσχει στον πρόσφατο πόλεμο στο Ιράκ για λόγους συνείδησης και δήλωσε ότι παραιτείται από το Πολεμικό Ναυτικό για τους λόγους αυτούς.

Στη δημόσιά του δήλωση άρνησης στράτευσης τον Μάιο του 2003 ο Μοναστηριώτης είχε δηλώσει ότι: «Θεωρώ πως η συμμετοχή μου σε αυτή την αποστολή είναι συνεργασία στις δολοφονίες του ιρακινού λαού. Αρνούμαι συνειδητά και υπεύθυνα να συμμετάσχω η να συνεισφέρω καθ' οποιονδήποτε τρόπο στην ανελέητη σφαγή που συνεργείται κατά του ιρακινού λαού, σ' έναν πόλεμο που δεν λέει να τελειώσει αφού μετά και την επίσημη λήξη του μετράμε νεκρούς και μάλιστα παιδιά... Η πράξη αυτή είναι επίσης μια ελάχιστη συμπαράσταση αλληλεγγύης στον ιρακινό λαό καθώς και στα φιλειρηνικά αισθήματα του ελληνικού λαού».

[Misha]

και για όσους γνωρίζουν αγγλικά παραθέτω μια επιστολη του αγίου Παυλίνου επισκοπου Νολας,στην οποια προτρεπει ενα νεο να παραιτηθει απο το στρατο και να δώσει τη ζωη του στο Χριστό.(για τους υπολοιπους μια μικρη υπομονή παρακαλώ, εως οτου μεταφρασθεί στα ελληνικά)


Letter from St. Paulinus of Nola: An appeal to a soldier to leave the military

Saint Paulinas of Nola (354 - 431) was a distinguished lawyer who held several public offices in the Roman Empire. After the death of their son, Paulinas and his wife Therasia gave away all of their property and riches and dedicated their lives to the poor. Paulinus was chosen bishop of Nola by popular demand. Among his close friends was St Augustine of Hippo.

Paulinusʼ writings include a letter to Crispinianus, a soldier in the Roman military. Paulinus exhorts Crispianus, a Christian, to leave the military and devote his life to God. His letter is below.
Letter 25, to Crispinianus

1. Though I am unknown to you personally, I already know you in spirit. Victor, my dearest son in the Lord, ensured that I knew you, though distance separates us, by telling me of your scrupulous life. So I have begun to love you as a future comrade in Christ, for Victor recounted to me how he was an associate and attendant of your mess in that worldly military service in which you are still occupied. This has induced me to take the liberty of writing to you through him. For I hope that you will come to the true path by the same road as he, since in him you have sent one of your comrades ahead to us, and the Church holds him as your pledge that she may gain you after him.

There is nothing, my blessed son, which can or ought to be preferred to Him who is the true Lord, the true Father, the eternal Commander. To whom is it right to devote our lives more than to Him from whom we received them, and for whom we must preserve them to the end, because we live by His kindness? If we have been a soldier for Him in this world, we shall then deserve to pass over to Him. But if we love this world more, and prefer to be a soldier for Caesar rather than for Christ, we shall later be transported not to Christ but to hell, where the cause of the princes of this world rests.

2. So we ought not to put loyalties or fatherland or distinctions or riches before God, for Scripture says: “The fashion of this world passeth away.” And those who love this world will also perish with it. This is why the Lord Himself speaks these words of the Gospel in witness: “He that loveth father or mother more than Me is not worthy of Me. And whoever doth not take his cross and come after Me, cannot be My disciple.”

Of the riches of this world, which some embrace and love as the highest and necessary good, He says: “Treasuries shall not profit wicked men, but justice delivers from death.” Again He says through a prophet: “All were destroyed who were exalted with gold and silver.” In the Gospel, too, He cries out in condemnation of the rich men of this world: “Woe to you rich; for you have your consolation. Woe to you that are filled; for you shall hunger. Woe to you that now laugh; for you shall mourn and weep.”

3. Therefore do not any longer love this world or its military service, for Scriptureʼs authority attests that “whoever is a friend of his world is an enemy of God.” He who is a soldier with the sword is the servant of death, and when he sheds his own blood or that of another, this is the reward for his service. He will be regarded as guilty of death either because of his own death or because of his sin, because a soldier in war, fighting not so much for himself as for another, is either conquered and killed, or conquers and wins a pretext for death—for he cannot be a victor unless he first sheds blood. So the Lord says: “You cannot serve two masters,” the one God and mammon, that is, Christ and Ceasar, even though Caesar himself is now keen to be Christʼs servant so that he may deserve kingship over a few peoples. For it is not some earthly king who reigns over the whole world, but Christ God, for “all things were made by Him and without Him was made nothing. He is King of kings and Lord of lords. Whatever He pleases He does in earth, in the sea, in the deeps.”

4. Let us follow Him, then. Let us be soldiers for Him. The soldier who wears armour for Him is never unarmed. On them that fight for Him He bestows the glory of eternal life, the distinction of the heavenly kingdom, the riches of His inheritance, and an everlasting share in the knowledge of God. But Scripture says: “He that loveth money shall not be justified,” and “he that seeketh after earthly possessions shall become entangled in them.” So divine Wisdom speaks through the mouth of Solomon in Ecclesiasticus: “Many have been brought to fall for gold, and the beauty thereof hath been their ruin. Gold is a stumbling block and casts down those that follow after it. But only fools shall perish by it.” So flee from it, my son, as from the appearance of a serpent. Trust in Christ, who in the Gospel solemnly states to all men: “A manʼs life doth not consist in the abundance of things which he possesseth.”

5. Perhaps, however, the confidence of youth, your family tradition of distinctions, and your increased riches prompt you to say: “I am still young and have time to complete my army service, marry, have children, and afterwards serve God.” You are answered not by me but by the Lord speaking through His prophets and apostles. The prophet says: “Delay not to be converted to the Lord, and defer it not from day to day, lest His wrath come on a sudden.” The Gospel indicates with what eager haste we should seek conversion when it says: “From the days of John the Baptist until today, the kingdom of heaven suffereth violence, and the violent bear it away.”

Such violence is welcome to God, for it disturbs no one and is achieved without harm to any. Direct your hands to the plunder which is sinless and brings salvation. Why should you trouble about the provision of soldersʼ pay which involves the violence you loathe, when doubtless your integrity makes you mild in levying even the regular taxes? Whereas without rousing anyoneʼs hatred and with Godʼs grace you can be violent in seizing the kingdom of heaven. When it “suffereth violence,” Christ rejoices at being attacked, because with His abundance of love and power He is capable both of donating what He holds and of retaining what He gives. For when He allows His saints to reign in His kingdom, He will reign amongst those whom He has adopted as comrades in His heavenly kingdom. Scripture says that Godʼs kingdom will be shared with His saints and that those saints are themselves Godʼs kingdom. If God is good and you are converted, you will discover this by reading, and understand it by believing.

…(Paulinus discusses the difficulties of family life)…

8. Listen, then, my son, and give me your ear. Break off all ties which bind and entangle you in this world. Change your secular military service into something better-start being a soldier for the eternal King. I hear that you now help and protect civilians; I pray that you may become the count of Christ. Again, you in secular military service are wont to pray for advancement to the rank of protector, but if you prove yourself before God, you will begin to have Him as your Protector. See to what kind of military service I invite you as a comrade, for God will be to you what you hope to be to a man. Once you begin to follow Him, you begin your service as a count, and the end of your service will be kingship not on earth or in time, but in eternity and in heaven.

Source: Letters of St. Paulinus of Nola. Translated an annotated by P.G. Walsh. (Westminster, MD: Newmann Pres: 1966-67).

[vfilip]

Οι 2 άνθρωποι που αναφέρθηκαν παραπάνω είναι ήρωες και ομολογητές κατα Χριστόν . Μπήκαν στη φυλακή & έχασαν τη δουλειά τους για να μη σκοτώσουν ανθρώπους . Ο Χριστός σίγουρα θα τους ανταμείψει .

[vasilis_m21]

Misha, λένε ότι η καταπίεση του γενετησίου ενστίκτου μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη επιθετικότητα και βία. Οπότε αντί να προσπαθούμε να εξηγήσουμε στους πολεμοχαρείς ότι δεν είναι καλό να εκφράζονται έτσι, καλύτερα να τους ευχηθούμε να βρουν καμμιά φιλεναδούλα.

[sotirio]

......Ήταν ένας Έλληνας αξιωματικός του ναυτικού ο οποίος μόνος ανάμεσα σε τόσους άλλους είχε το σθένος να αρνηθεί να συμμετάσχει στην αποστολή εκείνη. Παρόλο που υπήρχαν μικρές αλλά όχι μηδενικές πιθανότητες να εκτελέσει επιθετική αποστολή εκείνο το πλοίο , η συνείδησή του συγκεκριμένου χριστιανού δεν του επέτρεψε να έχει την παραμικρή ανάμιξη σε έναν επιθετικο πόλεμο...
.

Και πολύ καλά έκανε ! Μέσα από την καρδιά μου ο έπαινος !!!

Η συνείδηση του , του είπε το σωστό και είχε το Θάρρος να πράξει κατά συνείδηση !!! Ενώ οι πολλοί δρουν κάτω από έξω- συνειδησιακούς καταναγκασμούς να ένα παλικάρι που δεν μετρά το κόστος αλλά την δύσκολη στιγμή κάνει το σωστό !

Είναι Αξιωματικός επαγγελματίας του πολέμου και διάλεξε αυτό το επάγγελμα για να υπερασπίσει την ελευθερία και το δίκαιο .

Σε περίπτωση αμυντικού πολέμου ο ίδιος άνθρωπος είναι έτοιμος να πολεμήσει με όλη την τέχνη και δύναμη του με αυτοθυσία υπακούοντας στο κάλεσμα της πατρίδας

Μα τώρα του ζητάνε το άδικο . Τον θέλουν όχι ελευθερωτή αλλά καταπιεστή στην υπηρεσία ξένων ταπεινών συμφερόντων .....
.Ακούει ίσως την οργή του ελληνικού λαού που καταδικάζει αυτό τον πόλεμο ( οργή λαού = φωνή του Θεού )
Ακούει ίσως την φωνή της εκκλησίας μας που καταδικάζει σαν άδικο και αδελφοκτόνο αυτόν τον πόλεμο .
Και λέω ίσως γιατί δεν ξέρω . Ίσως να μην έχει την δυνατότητα πληροφόρησης επειδή ακριβώς είναι σε πολεμικό πλοίο μακριά μας .Δεν ξέρω
Μα αυτό που ξέρω είναι ότι ακούει την συνείδηση του την εντος του φωνή του Θεού .
Ο μέχρι τώρα υπάκουος σηκώνει κεφάλι ! Υπάκουε σε ανθρώπους εν συνείδηση ( εν θεώ ) Τώρα εν συνείδηση ( εν θεώ ) δεν υπακούει !
Και πίσω από την υπακοή και πίσω από την ανυπακοή είναι η Ιδία αγαθή συνείδηση!
Θα μπορούσε να λουφάξει ! Να ρίχνει τις οβίδες στον γάμο του καραγκιόζη !
Δεν το κάνει . Στην ουσια συνεχίζει τον αγώνα για το καλό . Είναι ανδρείος !
Είναι πολεμική πράξη αυτή που κάνει και είναι πιστός στον όρκο του .!!!
Προτίμα την Δόξα του Θεού αν και αυτό συνδέεται με την (ανθρωπίνως ) ατιμωτική δίκη και φυλάκιση και στέρηση αξιώματος ....

Και πολύ καλά έκανε ! Μέσα από την καρδιά μου ο έπαινος !!!

Ακομα και στην περιπτωση αμυντικου πολεμου , ο πολεμιστής ελευθερος είναι κατα τον νομο αν θα δώσει μάχη . Γιατι ελευθεροι οντες δυνανται να μαχωνται για την ελευθερια ....

. Και οι άρχοντες θέλουσι λαλήσει προς τον λαόν, λέγοντες, Τις άνθρωπος ωκοδόμησεν οικίαν νέαν και δεν έκαμεν εγκαινιασμόν αυτής; ας αναχωρήση και ας επιστρέψη εις την οικίαν αυτού, μήποτε αποθάνη εν τη μάχη και εγκαινιάση αυτήν άλλος άνθρωπος.
6. Και τις άνθρωπος εφύτευσεν αμπελώνα και δεν ευφράνθη εξ αυτού; ας αναχωρήση και ας επιστρέψη εις την οικίαν αυτού, μήποτε αποθάνη εν τη μάχη, και ευφρανθή εξ αυτού άλλος άνθρωπος.
7. Και τις άνθρωπος ηρραβωνίσθη γυναίκα και δεν έλαβεν αυτήν; ας αναχωρήση και ας επιστρέψη εις την οικίαν αυτού, μήποτε αποθάνη εν τη μάχη, και λάβη αυτήν άλλος άνθρωπος.
8. Και οι άρχοντες θέλουσι λαλήσει έτι προς τον λαόν και θέλουσιν ειπεί, Τις άνθρωπος είναι δειλός και άκαρδος; ας αναχωρήση και ας επιστρέψη εις την οικίαν αυτού, διά να μη δειλιάση η καρδία των αδελφών αυτού, ως η καρδία αυτού.

Ενα άλλο ζήτημα είναι η ευλογία της εκλησίας μας .Το 1821 , το 1940
για του Χριστού την Πίστη την Αγεια και της Πατιδας την Ελευθερια ....

Και όταν πλησιάσητε εις την μάχην, ο ιερεύς θέλει προσέλθει και λαλήσει προς τον λαόν,
3. και θέλει ειπεί προς αυτούς, Άκουε, Ισραήλ, σεις πλησιάζετε σήμερον εις την μάχην κατά των εχθρών σας, ας μη δειλιάση η καρδία σας, μη φοβηθήτε μηδέ τρομάξητε μηδέ εκπλαγήτε από προσώπου αυτών,
4. διότι Κύριος ο Θεός σας είναι ο προπορευόμενος μεθ' υμών, διά να πολεμήση υπέρ υμών εναντίον των εχθρών σας, διά να σώση υμάς.
Ειναι σαφές οτι στην υποθεση της Σεβιας οχι μονο δεν υπηρχε η ευλογια αλλα και η αντιθεση κληρου και λαου .....
Το πρώτο βασικό ερωτημα στην συνειδηση μου αυτό ειναι !
Είναι Κύριος ο Θεός μας ο προπορευόμενος μεθ' ημών, διά να πολεμήση υπέρ ημών εναντίον των εχθρών μας, διά να μας σώση ?
Αν ναι στη μάχη , αν οχι μακριά ....