Η πνευματική πρόοδος των άλλων...

[max1]

Να θέσω ένα θέμα που μ' απασχολεί τελευταία;
Σχέφτομαι συχνά την πνευματική πρόοδο κάποιων (Γερόντων ή γενικά μοναχών αλλά και λαϊκών) που ο Θεός τους δίνει χαρίσματα και οι προσευχές τους εισακούονται (γι' αυτό και ζητάμε συχνά τη βοήθεια τους σε σοβαρά ζητήματα).

Από τη μια αυτό είναι καλό γιατί έχουμε, όπως άλλωστε και τη ζωή των Αγίων μας, σαν πρότυπα και προσπαθούμε να τους μιμηθούμε (έτσι δεν πρέπει;)
Όμως καμιά φορά δε σκέφτεστε ότι η δική μας ζωή δεν πλησιάζει ούτε παρασάγγας τη ζωή αυτών των ανθρώπων; Δε σας πιάνει κάποιας μορφής απογοήτευση; Σε όλους δεν έδωσε ο Κύριος τη δυνατότητα να αγιάσουν; Δεν είναι καθήκον μας να το προσπαθούμε όσο μπορούμε; (άσχετα αν δε γίνουμε όλοι Άγιοι)
Πως είναι εύκολο συγκρίνοντας λοιπόν τη ζωή μας που όλο "πέφτουμε" να μη χάσουμε το κουράγιο μας και να συνεχίσουμε;
Πάντως να ξέρετε ότι αυτό το site με έχει βοηθήσει αφάνταστα προς αυτή την κατεύθυνση και γι' αυτό δεν θα ήθελα με τίποτα να κλείσει. Γιατί κάθε μέρα διαβάζω και κάτι ωφέλιμο που προσπαθώ να το κάνω "κτήμα" μου στην καθημερινή μου ζωή.
Δεν ξέρω αν έγινα κατανοητός σ'αυτά που θέλω να εκφράσω. Το ελπίζω..

[smarti]

Τις ίδιες σκέψεις κάνουμε σήμερα.... Παντού διαβάζουμε να μην απογοητευόμαστε αλλά να προχωράμε .....και σε αυτό μας βοηθάει πάρα πολύ η σελίδα αυτή γιατι όλο και κάποιος είναι εδώ να μας παρηγορήσει και να μας προσφέρει ένα χέρι βοήθειας. Ευχαριστούμε τον Διαχειριστή μας για άλλη μια φορά!

[smarti]

Και όλους τους ανθρώπους που είναι πρόθυμοι και μας απλώνουν το χέρι τους για να μας βοηθήσουν.. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

[dora gian]

Ποτε δεν θα φτασω κανεναν αγιο, καθε μερα ,ενω λεω δεν θα παρασυρθω απο κανεναν και τιποτα, δεν δεν παντα το ιδιο κανω ,εχω βρει και εγω μια συντροφια σε αυτο το σιτε ,ειναι ολοι καλοι και πιστευω οτι υπαρχει αγαπη , μαθαινω και κατι καινουργιο συχνα πυκνα

[ΣΤΕΦΑΝΟΣ]

Να θέσω ένα θέμα που μ' απασχολεί τελευταία;
Σχέφτομαι συχνά την πνευματική πρόοδο κάποιων (Γερόντων ή γενικά μοναχών αλλά και λαϊκών) που ο Θεός τους δίνει χαρίσματα και οι προσευχές τους εισακούονται (γι' αυτό και ζητάμε συχνά τη βοήθεια τους σε σοβαρά ζητήματα).

Από τη μια αυτό είναι καλό γιατί έχουμε, όπως άλλωστε και τη ζωή των Αγίων μας, σαν πρότυπα και προσπαθούμε να τους μιμηθούμε (έτσι δεν πρέπει;)
Όμως καμιά φορά δε σκέφτεστε ότι η δική μας ζωή δεν πλησιάζει ούτε παρασάγγας τη ζωή αυτών των ανθρώπων; Δε σας πιάνει κάποιας μορφής απογοήτευση; Σε όλους δεν έδωσε ο Κύριος τη δυνατότητα να αγιάσουν; Δεν είναι καθήκον μας να το προσπαθούμε όσο μπορούμε; (άσχετα αν δε γίνουμε όλοι Άγιοι)
Πως είναι εύκολο συγκρίνοντας λοιπόν τη ζωή μας που όλο "πέφτουμε" να μη χάσουμε το κουράγιο μας και να συνεχίσουμε;
Πάντως να ξέρετε ότι αυτό το site με έχει βοηθήσει αφάνταστα προς αυτή την κατεύθυνση και γι' αυτό δεν θα ήθελα με τίποτα να κλείσει. Γιατί κάθε μέρα διαβάζω και κάτι ωφέλιμο που προσπαθώ να το κάνω "κτήμα" μου στην καθημερινή μου ζωή.
Δεν ξέρω αν έγινα κατανοητός σ'αυτά που θέλω να εκφράσω. Το ελπίζω..

είναι να σε πιάνω θλίψη...το διαπιστώνω κάθε φορά που βγαίνω από το Αγιο όρος.Με πειράζει τόσο πολύ που πολλές φορές σκέφτομαι ότι τζάμπα παλεύω είναι για μένα αλλού τα όρια και δε βλέπω να τα φτάνω με τίποτε.

[vasilikirimp]

Τι έχει σημασία η νίκη ή ο αγώνας για τη νίκη;

Ο αγώνας μας είναι η δύναμή μας !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και είναι τόσο ωραίο να πέφτουμε βλέπουμε από κοντά το πάτο , τη γη και μετά παίρνοντας μια βαθειά ανάσα σηκωνόμαστε και πάλι με το βλέμμα μπροστά και δυνατά.

[eleimon]

Γέροντα, για να πάρη κανείς την πνευματική στροφή, τι χρειάζεται;
- Φιλότιμος αγώνας με ελπίδα και εμπιστοσύνη στον Θεό. Η εμπιστοσύνη στον Θεό και η απλότητα με τον φιλότιμο αγώνα φέρνουν την εσωτερική γαλήνη και σιγουριά , και τότε γεμίζει η ψυχή από ελπίδα και χαρά. Χρειάζεται υπομονή , φιλότιμο και πνευματική παλληκαριά , για να στεφανωθή ο αθλητής. Η παλληκαριά ξεπηδάει από την φιλότιμη καρδιά . Και όταν κανείς κάνει κάτι με την καρδιά του για τον Χριστό, ούτε κουράζεται ούτε πονάη, γιατί ο πόνος για τον Χριστό είναι γλέντι πνευματικό. Η πνευματική ανάπτυξη μπορεί να γίνη πολύ σύντομα με λίγη φιλότιμη θέληση και παρακολούθηση του εαυτού μας. Στην συνέχεια θα βοηθιέται η ψυχή από τον Χριστό , την Παναγία, τους Αγγέλους και τους Αγίους. Πολύ βοηθάει επίσης η μελέτη, η προσευχή, η εσωστρέφεια, και να ησυχάζει κανείς λίγο.
Ο Χριστός μας δυναμώνει αυτούς που αγωνίζονται « τον καλό αγώνα » , τον οποίο έκαναν όλοι οι Άγιοι ,για να υποτάξουν την σάρκα στο πνεύμα. Ακόμη και όταν τραυματισθούμε, δεν πρέπει να χάσουμε την ψυχραιμία μας, αλλά να ζητήσουμε την βοήθεια του Θεού και να συνεχίσουμε τον αγώνα με γενναιότητα. Θα ακούση ο Καλός Ποιμήν και θα σπεύση αμέσως , όπως ο βοσκός, μόλις ακούσει ένα αρνάκι να βελάζη θλιβερά, όταν πληγώνεται ,ή κάποιος λύκος ή σκύλος το δαγκώνη, τρέχει ,για να το βοηθήση. Περισσότερο έχω αγαπήσει, έχω πονέσει και τους έχω στο νου μου συνέχεια αυτούς που είχαν ελεεινή ζωή και αγωνίζονται, παρά αυτούς που δεν βασανίζονται από πάθη. Και ο τσομπάνος το πληγωμένο ή αρρωστιάρικο αρνί πονάει περισσότερο και το περιποιείται ιδιαίτερα, μέχρι να πάρη επάνω του και αυτό.
Εάν πάλι αγωνιζώμαστε σωστά, αλλά δεν βλέπουμε καμμιά πρόοδο, συμβαίνει μερικές φορές το εξής: Ο δαίμονας , επειδή του κηρύξαμε τον πόλεμο, ζήτησε ενίσχυση από τον σατανά. Έτσι, εάν πέρυσι πολεμούσαμε με έναν δαίμονα, εφέτος πολεμάμε με πενήντα, του χρόνου θα πολεμάμε με περισσότερους κ.ο.κ. Αυτό δεν επιτρέπει ο Θεός να το δούμε, για να μην υπερηφανευθούμε. Χωρίς εμείς να το καταλαβαίνουμε, ο Θεός εργάζεται στην ψυχή μας, όταν βλέπη καλή διάθεση.
- Γέροντα, όταν κανείς αγωνίζεται και πράγματι δεν προοδεύη, τι φταίει;
- Μπορεί να αγωνίζεται υπερήφανα. Αλλά να σας πω και τί παθαίνουν μερικοί και δεν προοδεύουν; Ενώ έχουν προϋποθέσεις , τις σπαταλούν σε μικροπράγματα και μετά δεν έχουν δυνάμεις, για να ανταποκριθούν στον πνευματικό αγώνα. Ας πούμε ότι ξεκινάμε να κάνουμε μια επίθεση στον εχθρό και ετοιμαζόμαστε με όλα τα απαραίτητα , για να τον αντιμετωπίσουμε. Εκείνος όμως, επειδή φοβάται ότι δεν θα τα βγάλη πέρα, προσπαθεί να μας διασπάση και να τραβήξη αλλού την προσοχή μας με σαμποτάζ και προσβολές σε άλλα σημεία. Εμείς στρέφουμε την προσοχή μας εκεί. Στέλνουμε δυνάμεις δεξιά και αριστερά. Ο καιρός περνά. Τα πολεμοφόδια και τα τρόφιμα λιγοστεύουν. Δίνουμε παλιό ρουχισμό στο στράτευμα. Οι στρατιώτες αρχίζουν να γογγύζουν. Και το αποτέλεσμα είναι να εξαντληθούν όλες οι δυνάμεις μας και να μην αντιμετωπίσουμε τον εχθρό. Έτσι κάνουν και μερικοί πάνω στον πνευματικό αγώνα.
- Γέροντα, στην πνευματική πρόοδο δεν βοηθάει και το περιβάλλον;
- Ναι, βοηθάει, αλλά μερικές φορές μπορεί ένας να ζη ανάμεσα σε Αγίους και να μην κάνη προκοπή. Υπήρχε μεγαλύτερη προϋπόθεση για τον Ιούδα , που ήταν συνέχεια μαζί με τον Χριστό; Ο Ιούδας δεν είχε ταπείνωση ούτε καλή διάθεση. Και μετά την προδοσία του πάλι δεν ταπεινώθηκε. Βρόντησε τα αργύρια με θυμό και εγωισμό και πήγε με πονηριά στην αγχόνη. Και οι Φαρισαίοι κινήθηκαν σαν τον διάβολο. Αφού έγινε η δουλειά τους , είπαν στον Ιούδα: « Συ όψει » . Ο Θεός ενεργεί ανάλογα με την κατάσταση του ανθρώπου. Το Πνεύμα το Άγιο, δεν εμποδίζεται από τίποτε. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι, όπου κι αν βρεθή κανείς, αν αγωνισθή φιλότιμα, μπορεί να πετύχει το ποθούμενο, την σωτηρία της ψυχής του. Εδώ ο Λωτ ζούσε μέσα στα Σόδομα και στα Γόμορρα και σε τι πνευματική κατάσταση ήταν! Τώρα, είτε το θέλουμε, είτε δεν το θέλουμε, πρέπει να αγωνισθούμε να γίνουμε καλύτεροι, ώστε να ενεργή η Θεία Χάρις μέσα μας. Τα γεγονότα μας αναγκάζουν και θα μας αναγκάζουν να πλησιάσουμε περισσότερο στον Θεό, για να έχουμε θεϊκή δύναμη , ώστε να αντιμετωπίζουμε σωστά κάθε κατάσταση - και φυσικά ο Καλός Θεός δεν θα μας αφήση. Θα μας προστατεύση.
Πάντως να ξέρουμε, όταν καλυτερεύουμε την πνευματική μας κατάσταση, τότε και εμείς νιώθουμε καλύτερα, αλλά και τον Χριστό χαροποιούμε. Ποιος μπορεί να φαντασθή την μεγάλη χαρά που αισθάνεται ο Χριστός, όταν τα παιδιά Του προχωρούν; Εύχομαι να κάνουν όλοι οι άνθρωποι πνευματική προκοπή και να ενωθούν με τον Χριστό, που είναι το Α και το Ω. Όταν από το Α και το Ω εξαρτάται όλη η ζωή μας, τότε όλα είναι αγιασμένα. ]

Από το βιβλίο «Πνευματική αφύπνιση»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Β
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ